พระคัมภีร์ว่าอย่างไรเรื่องความใจกว้าง ความกตัญญูที่แบมือออก

พระคัมภีร์รักษาลำดับเดิมเสมอเมื่อพูดเรื่องความใจกว้าง สิ่งที่คุณได้รับมาก่อน แล้วจึงถึงสิ่งที่คุณให้ ลำดับนั้นเองคือข้อโต้แย้ง

คำตรัสที่ไม่ปรากฏในพระกิตติคุณเล่มใด

กิจการ 20:35 เปาโลอ้างพระเยซูว่า “การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ”

ควรสังเกต บรรทัดนี้ไม่ปรากฏที่ใดในพระกิตติคุณทั้งสี่เล่ม เปาโลกำลังส่งต่อมัน

จงระลึกถึงพระวจนะของพระเยซูเจ้า ซึ่งพระองค์ตรัสว่า การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับกิจการ 20:35

สองเหรียญของหญิงม่าย

มาระโก 12:41-44 พระเยซูประทับตรงข้ามตู้เก็บเงินถวายและทอดพระเนตรว่าผู้คนถวายอย่างไร

คำประเมินของพระองค์พลิกเลขคณิต “หญิงม่ายจนคนนี้ได้ใส่ไว้ในตู้เก็บเงินถวายมากกว่าคนทั้งปวง”

เหตุผลตามมา “เพราะว่าคนทั้งปวงนั้นได้เอาเงินเหลือใช้ของเขามาใส่ไว้ แต่ผู้หญิงนี้ขัดสนนัก ยังได้เอาเงินที่มีอยู่สำหรับเลี้ยงชีวิตของตนมาใส่จนหมด”

สิ่งที่ถูกวัดไม่ใช่จำนวนที่ให้ แต่คือจำนวนที่เหลือ

วิธีของเปาโลเมื่อระดมทุน

2 โครินธ์ 8-9 เป็นตอนที่ยาวที่สุดเรื่องการถวาย เปาโลไม่เคยระบุตัวเลขที่ใดเลย

1 ยกตัวอย่าง คริสตจักรมาซิโดเนีย (8:2)
2 ชี้ไปที่พระคริสต์ (8:9)
3 คืนการตัดสินใจกลับไป (9:7)

ท่านให้คนเห็นสิ่งที่ตนได้รับก่อน แล้วปล่อยให้เขาตัดสินใจเอง

ทำไมจึงเป็นเรื่องของความกตัญญู

คนที่รับรู้จริง ๆ ว่าตนได้รับมามากเพียงใด จะกำสิ่งของหลวมกว่า

ในทางกลับกันก็จริง ยิ่งคนเชื่อว่าทุกอย่างในมือหามาเอง ยิ่งแบมือยาก

1 ทิโมธี 6:17-18 เชื่อมสองเรื่องนี้โดยตรง แหล่งที่มาก่อน การให้ทีหลัง

ไม่ใช่แค่เงิน

โรม 12:13 “จงเอื้อเฟื้อแก่วิสุทธิชนตามความจำเป็นของเขา จงมีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี” และการต้อนรับในยุคนั้นหมายถึงการเปิดบ้านและโต๊ะอาหารจริง ๆ

ฮีบรู 13:16 การทำดีและการแบ่งปันถูกวางไว้ด้วยกัน และนับเป็นเครื่องบูชาทั้งคู่

จุดเริ่มที่ใช้ได้จริง

ใช้ลำดับของเปาโล ใช้เวลาห้านาทีนับสิ่งที่คุณได้รับปีนี้ แล้วจึงตัดสินใจว่าจะให้อะไร ถ้ากลับลำดับ การให้จะดูมากเกินไปเสมอ

อ่านมาระโก 12:41-44 และ2 โครินธ์ 9 ในแอป BiblePro