โยบ 31 Thai KJV

1“ข้าได้ทำพันธสัญญากับนัยน์ตาของข้า แล้วข้าจะมองหญิงพรหมจารีได้อย่างไร

2เพราะมีส่วนใด ๆ ของพระเจ้าจากเบื้องบน และมีมรดกอะไรบ้างขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จากที่สูง

3การทำลายมาถึงคนชั่วมิใช่หรือ และการลงโทษอันแปลกประหลาดมาถึงบรรดาคนที่กระทำความชั่วช้ามิใช่หรือ

4พระองค์ไม่ทรงเห็นทางทั้งหลายของข้า และนับฝีก้าวทั้งสิ้นของข้าดอกหรือ

5ถ้าข้าได้ดำเนินไปด้วยความไร้สาระ หรือถ้าเท้าของข้าเร่งไปสู่ความหลอกลวง

6ขอให้ข้าถูกชั่งด้วยตราชูเที่ยงตรง เพื่อพระเจ้าจะทรงทราบความสุจริตของข้า

7ถ้าย่างเท้าของข้าได้หันออกไปจากทาง และใจของข้าได้ดำเนินตามนัยน์ตาของข้า และถ้าความด่างพร้อยใด ๆ ได้เกาะติดมือของข้า

8แล้วขอให้ข้าหว่าน และให้คนอื่นกิน ใช่แล้ว ขอให้ลูก ๆ ของข้าถูกถอนรากออกไป

9ถ้าใจของข้าได้ถูกหลอกลวงโดยผู้หญิงคนใด หรือถ้าข้าได้ซุ่มคอยอยู่ที่ประตูของเพื่อนบ้านของข้า

10แล้วขอให้ภรรยาของข้าโม่แป้งให้คนอื่น และให้คนอื่น ๆ โน้มทับนาง

11เพราะนี่เป็นอาชญากรรมรุนแรง ใช่แล้ว เป็นความชั่วช้าที่จะต้องถูกลงโทษโดยเหล่าผู้พิพากษา

12เพราะนั่นเป็นไฟที่ผลาญจนถึงความพินาศ และจะถอนรากผลเพิ่มพูนทั้งสิ้นของข้าออกไปเสีย

13ถ้าข้าดูถูกเรื่องของทาสชายของข้าหรือทาสหญิงของข้า เมื่อพวกเขามาโต้เถียงกับข้า

14แล้วข้าจะทำอย่างไรเมื่อพระเจ้าทรงลุกขึ้น และเมื่อพระองค์ทรงเยี่ยมเยียน ข้าจะทูลตอบพระองค์อย่างไร

15พระองค์ผู้ทรงสร้างข้าในครรภ์ มิได้ทรงสร้างเขาหรือ และมิใช่พระองค์องค์เดียวเท่านั้นหรือ ที่ทรงสร้างเราทั้งสองในครรภ์

16ถ้าข้าได้หน่วงเหนี่ยวคนยากจนไว้จากความปรารถนาของพวกเขา หรือได้กระทำให้นัยน์ตาของหญิงม่ายล้มเหลว

17หรือได้รับประทานอาหารจำนวนเล็กน้อยของข้าแต่ลำพัง และลูกกำพร้าพ่อไม่ได้ร่วมรับประทานอาหารนั้น

18(เพราะตั้งแต่วัยหนุ่มของข้า เขาได้เติบโตขึ้นพร้อมกับข้า เหมือนอย่างอยู่กับพ่อ และข้าได้นำเธอตั้งแต่ครรภ์มารดาของข้า)

19ถ้าข้าเห็นคนหนึ่งคนใดพินาศเพราะขาดเสื้อผ้า หรือเห็นคนขัดสนใด ๆ ไม่มีผ้าคลุมกาย

20ถ้าบั้นเอวของเขามิได้อวยพรข้า และถ้าเขามิได้อบอุ่นด้วยขนแกะจากฝูงแกะของข้า

21ถ้าข้าได้ยกมือของข้าขึ้นต่อสู้ลูกกำพร้าพ่อ เมื่อข้าเห็นความช่วยเหลือของข้าในประตูเมือง

22แล้วขอให้แขนของข้าหลุดจากกระดูกสะบักของข้า และขอให้แขนของข้าถูกหักหลุดจากกระดูกเสียเถิด

23เพราะการทำลายจากพระเจ้าเป็นความหวาดกลัวต่อข้า และด้วยเหตุความสูงส่งของพระองค์ ข้าจึงทนไม่ได้

24ถ้าข้ากระทำให้ทองคำเป็นความหวังของข้า หรือได้พูดกับทองคำเนื้อดีว่า ‘ท่านเป็นความไว้เนื้อเชื่อใจของข้า’

25ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เพราะทรัพย์สมบัติของข้ามากมาย หรือเพราะมือของข้าได้มามาก

26ถ้าข้ามองดูดวงอาทิตย์เมื่อมันส่องแสง หรือดวงจันทร์เมื่อเคลื่อนไปด้วยความสว่าง

27และใจของข้าถูกล่อลวงอย่างลับ ๆ หรือปากของข้าจุบมือของข้า

28นี่ก็เป็นความชั่วช้าด้วยที่จะต้องถูกลงโทษโดยผู้พิพากษา เพราะข้าคงต้องปฏิเสธพระเจ้าผู้ทรงอยู่เบื้องบน

29ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เมื่อผู้ที่เกลียดชังข้านั้นถูกทำลาย หรือข้าเริงโลดเมื่อเหตุร้ายมาทันเขา

30ทั้งข้าไม่ยอมให้ปากของข้าทำบาปโดยการสาปแช่งจิตใจของเขา

31ถ้าบรรดาคนแห่งเต็นท์ของข้ามิได้กล่าวว่า ‘โอ พวกเราอยากได้เนื้อของเขาจังเลย พวกเราไม่อาจอิ่มได้เลย’

32คนแปลกหน้าไม่ได้พักอาศัยอยู่ในถนน แต่ข้าได้เปิดประตูทั้งหลายของข้าให้แก่นักเดินทาง

33ถ้าข้าปิดบังการละเมิดทั้งหลายของข้าเหมือนอย่างอาดัม โดยซ่อนความชั่วช้าของข้าไว้ในอกของข้า

34ข้ากลัวมวลชนหรือ หรือการดูถูกของครอบครัวต่าง ๆ ทำให้ข้าหวาดกลัวหรือ ที่ข้าจึงนิ่งเสียและไม่ออกไปพ้นประตูบ้าน

35โอ ข้าอยากให้สักคนหนึ่งฟังข้า ดูเถิด ความปรารถนาของข้าคือ ขอให้องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงตอบข้า และขอให้ปฏิปักษ์ของข้าเขียนหลักฐานไว้

36แน่นอน ข้าจะใส่หลักฐานนั้นบนบ่าของข้า และจะมัดมันไว้เป็นมงกุฎสำหรับข้า

37ข้าจะแจ้งจำนวนฝีก้าวของข้าแก่พระองค์ ข้าจะเข้าไปเฝ้าพระองค์อย่างเป็นประมุข

38ถ้าที่ดินของข้าร้องกล่าวโทษข้า หรือบรรดาร่องไถในนั้นร้องทุกข์เช่นเดียวกัน

39ถ้าข้ากินผลิตผลทั้งหลายของมันด้วยมิได้เสียเงิน หรือกระทำให้พวกเจ้าของที่ดินนั้นเสียชีวิตของตน

40ก็ขอให้มีบรรดาต้นผักหนามงอกขึ้นแทนข้าวสาลี และหญ้าสาบแร้งแทนข้าวบาร์เลย์” จบบรรดาถ้อยคำของโยบ