โยบ 21 Thai KJV

1แต่โยบตอบและกล่าวว่า

2“ขอตั้งใจฟังถ้อยคำของข้า และให้คำนี้ปลอบใจพวกท่าน

3ขออดทนหน่อยเพื่อข้าสามารถพูดได้ และหลังจากข้าพูดแล้ว ก็เยาะเย้ยต่อไปเถิด

4สำหรับข้า การบ่นของข้าต่อว่ามนุษย์หรือ และถ้าเป็นเช่นนั้นทำไมจิตวิญญาณของข้าจึงไม่ควรเป็นทุกข์

5มองดูข้าซี และจงตกตะลึงเถิด และจงวางมือของพวกท่านบนปากของพวกท่าน

6แม้กระทั่งเมื่อข้าระลึกถึงเรื่องนี้ข้าก็ตกใจกลัว และความสั่นสะท้านก็จับเนื้อของข้า

7ทำไมคนชั่วจึงมีชีวิตอยู่ กลายเป็นคนชรา ใช่แล้ว มีกำลังมาก

8เชื้อสายของพวกเขาก็ตั้งมั่นคงอยู่ในสายตาของพวกเขาพร้อมกับพวกเขา และลูกหลานของพวกเขาก็อยู่ต่อหน้าต่อตาของพวกเขา

9บรรดาบ้านของพวกเขาก็ปลอดภัยปราศจากความกลัว ทั้งไม้เรียวของพระเจ้าก็ไม่อยู่บนพวกเขา

10วัวตัวผู้ของพวกเขาเกิดพันธุ์ และไม่ขาด วัวตัวเมียของพวกเขาตกลูก และไม่แท้งลูกของมัน

11พวกเขาส่งเด็ก ๆ ของพวกเขาออกไปอยู่อย่างฝูงแพะแกะ และลูก ๆ ของพวกเขาก็เต้นรำ

12พวกเขาหยิบเอารำมะนาและพิณเขาคู่ และเปรมปรีดิ์ตามเสียงขลุ่ย

13พวกเขาใช้วันทั้งหลายของพวกเขาในการหาทรัพย์สมบัติ และในพริบตาเดียวลงไปยังแดนคนตาย

14ฉะนั้นพวกเขาจึงทูลพระเจ้าว่า ‘ขอจากพวกเราไปเสีย เพราะพวกเราไม่ปรารถนาความรู้เกี่ยวกับทางทั้งหลายของพระองค์

15องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์คืออะไร ที่พวกเราควรจะปรนนิบัติพระองค์ และพวกเราจะได้กำไรอะไร ถ้าพวกเราอธิษฐานต่อพระองค์’

16ดูเถิด ความดีงามของพวกเขาไม่อยู่ในมือของพวกเขา คำปรึกษาของคนชั่วอยู่ห่างไกลจากข้า

17ตะเกียงของคนชั่วดับบ่อยจริง ๆ และความพินาศของพวกเขามาเหนือพวกเขาบ่อยจริง ๆ พระเจ้าทรงแจกจ่ายความเศร้าโศกทั้งหลายในพระพิโรธของพระองค์

18พวกเขาเป็นเหมือนฟางข้าวหน้าลม และเป็นเหมือนแกลบที่พายุพัดไป

19พระเจ้าทรงสะสมความชั่วช้าของเขาไว้สำหรับลูกหลานของเขา พระองค์ทรงตอบแทนเขา และเขาก็จะทราบเรื่องนี้

20นัยน์ตาของเขาจะเห็นความพินาศของเขา และเขาจะดื่มจากพระพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

21เพราะเขามีความพึงพอใจอะไรในเรื่องวงศ์วานของเขาที่มาภายหลังเขา เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดขาดกลางคันเสียแล้ว

22ผู้ใดจะสอนความรู้พระเจ้าหรือ เมื่อเห็นแล้วว่าพระองค์ทรงพิพากษาคนเหล่านั้นที่สูงศักดิ์

23คนหนึ่งตายเมื่อพละกำลังของเขายังอยู่เต็มที่ เมื่ออยู่อย่างสบายและสงบสุขทั้งสิ้น

24ถันของเขาเต็มด้วยน้ำนม และกระดูกทั้งหลายของเขาชุ่มด้วยไขกระดูก

25และอีกคนหนึ่งตายในความขมขื่นแห่งจิตใจของเขา และไม่เคยกินด้วยความเพลิดเพลิน

26เขาทั้งสองจะนอนลงในผงคลีดินเหมือนกัน และบรรดาตัวหนอนจะคลุมเขาทั้งสองไว้

27ดูเถิด ข้ารู้ความคิดทั้งหลายของพวกท่านและบรรดาอุบายซึ่งพวกท่านคิดที่จะทำผิดต่อข้า

28เพราะพวกท่านพูดว่า ‘วังของประมุขอยู่ที่ไหน และบรรดาที่อยู่อาศัยของคนชั่วอยู่ที่ไหน’

29พวกท่านไม่ได้ถามคนเหล่านั้นที่ผ่านไปตามทางนั้นหรือ และพวกท่านไม่รู้จักสัญลักษณ์ต่าง ๆ ของพวกเขาหรือ

30ว่าคนชั่วถูกสงวนไว้จนถึงวันแห่งการทำลาย พวกเขาจะถูกนำออกไปสู่วันแห่งพระพิโรธ

31ผู้ใดจะแจ้งวิธีการของเขาต่อหน้าเขา และผู้ใดจะสนองเขาในสิ่งที่เขาได้กระทำ

32ถึงอย่างนั้นเขาจะถูกหามไปยังหลุมศพ และจะยังอยู่ในอุโมงค์ฝังศพ

33บรรดาก้อนดินแห่งหุบเขาจะเป็นของหวานสำหรับเขา และคนทั้งปวงจะตามเขาไป เหมือนกับที่มีคนนับไม่ถ้วนก่อนเขา

34แล้วทำไมพวกท่านเล้าโลมข้าอย่างเสียเปล่า ในเมื่อคำตอบทั้งหลายของพวกท่านยังมีความเท็จคงอยู่”