ບາງທີທ່ານກໍຄືກັບຂ້ອຍ ໃນຄືນທີ່ອິດເມື່ອຍບາງຄືນ ທ່ານໄດ້ເປີດພຣະຄຳພີ ແລ້ວຄິດຢ່າງງຽບໆ ຕໍ່ຕົນເອງວ່າ ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຄົງບໍລິສຸດ ແລະ ເຂັ້ມແຂງກວ່າຂ້ອຍຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນແທ້ໆ ຫາກເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເລື່ອງຂອງ ດາວິດ ອາດນຳຄວາມໂລ່ງໃຈແປກໆ ມາໃຫ້ທ່ານ ແລະ ບາງທີອາດຍິ່ງສັບສົນຫຼາຍຂຶ້ນ ນີ້ຄືຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຂຽນເພງສັນລະເສີນທີ່ໄດ້ປອບໃຈຄົນນັບບໍ່ຖ້ວນຕະຫຼອດຫຼາຍສະຕະວັດ ແຕ່ກໍໄດ້ເຮັດບາບຮ້າຍແຮງທັງການຫຼິ້ນຊູ້ ແລະ ການຄາດຕະກຳ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍຍັງຊົງເອີ້ນລາວວ່າ "ຄົນທີ່ຊອບພຣະໄທເຮົາ" ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ຫາກແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ລົ້ມລົງໜັກປານນີ້ ຍັງໄດ້ຮັບຄວາມຮັກ ແລະ ຖືກຊົງໃຊ້ໄດ້ ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດສຳລັບທ່ານ ແລະ ຂ້ອຍ ທີ່ຍັງສະດຸດລົ້ມລຸກຄືກັນຢູ່ໃນມື້ນີ້
ຈາກເດັກລ້ຽງແກະສູ່ກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ
ດາວິດ ປາກົດຕົວຄັ້ງທຳອິດບໍ່ແມ່ນໃນພຣະລາຊະວັງ ແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງຝູງແກະໃນທົ່ງກວ້າງ ລາວເປັນລູກຊາຍຫຼ້າຂອງ ເຢຊີ ຜູ້ລ້ຽງແກະຢູ່ໃກ້ ເບັດເລເຮັມ ເມື່ອ ຊາມູເອນ ຜູ້ປະກາດພຣະທຳມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອເຈີມກະສັດອົງໃໝ່ ເຢຊີ ບໍ່ໄດ້ນຶກເຖິງລູກຊາຍຫຼ້າຄົນນີ້ໃຫ້ເອີ້ນເຂົ້າມາຈາກທົ່ງເລີຍ ແຕ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເບິ່ງແບບທີ່ຄົນເບິ່ງ
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງທອດພຣະເນດສິ່ງທີ່ຄົນທອດຕາເບິ່ງ ຄົນເບິ່ງທີ່ຮູບຮ່າງພາຍນອກ ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດທີ່ຈິດໃຈ
— 1 ຊາມູເອນ 16:7
ເດັກຊາຍຄົນນີ້ ຜູ້ຖືກພໍ່ເບິ່ງຂ້າມ ຖືກພວກອ້າຍໝິ່ນເບົາ ຄືຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າເອງຊົງເລືອກໄວ້ ຕໍ່ມາ ທີ່ຫຸບເຂົາເອລາ ລາວໄດ້ປະເຊີນກັບ ໂກລີອາດ ຍັກໃຫຍ່ຜູ້ເຮັດໃຫ້ກອງທັບອິດສະຣາເອນທັງໝົດຕົວສັ່ນ ລາວກ້າວອອກໄປບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເສື້ອເກາະ ແລະ ອາວຸດ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າ ຖ້ອຍຄຳທີ່ລາວກ່າວກັບ ໂກລີອາດ ຍັງເໜັງຕີງບາງສິ່ງໃນຕົວເຮົາເມື່ອອ່ານໃນມື້ນີ້ "ທ່ານມາສູ້ກັບຂ້ອຍດ້ວຍດາບ ດ້ວຍຫອກ ແລະ ດ້ວຍທວນ ແຕ່ຂ້ອຍມາສູ້ກັບທ່ານໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈອມໂຍທາ" (1 ຊາມູເອນ 17:45) ດ້ວຍກ້ອນຫີນກ້ອນດຽວ ແລະ ສະລິງ ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເດັກລ້ຽງແກະຜູ້ໜຶ່ງ ໃຫ້ກອງທັບທັງໝົດໄດ້ເຫັນການຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງພຣະອົງ
ຫົນທາງຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ໄດ້ລຽບງ່າຍເລີຍ ຖືກຄວາມອິດສາຂອງກະສັດ ຊາອູນ ໄລ່ລ່າ ດາວິດ ຕ້ອງລີ້ໜີຢູ່ຫຼາຍປີ ຫຼົບຢູ່ໃນຖ້ຳ ແລະ ຕາມຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງ ຕໍ່ເມື່ອເວລາຂອງພຣະເຈົ້າຄົບແລ້ວ ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບການເຈີມ ແລະ ໄດ້ນັ່ງເທິງບັນລັງແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ສ້າງອານາຈັກໃຫ້ເປັນປຶກແຜ່ນ ແລະ ຮຸ່ງເຮືອງ ຫຼາຍຄົນຈື່ລາວໃນຖານະນັກຮົບ ແລະ ກະສັດ ແຕ່ຢ່າລືມວ່າ ລາວກໍເປັນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງ ໃນຄວາມຢ້ານ ໃນຄວາມທຸກ ໄດ້ຂຽນເພງສັນລະເສີນເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາຍັງຫັນໄປຫາໃນຍາມທີ່ເຮົາອ່ອນແອ ວ່າ "ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປັນຜູ້ລ້ຽງແກະຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດ" (ເພງສັນລະເສີນ 23:1) ກໍມາຈາກມືຂອງເດັກລ້ຽງແກະຄົນນີ້
ຄວາມເຊື່ອທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຄວາມລົ້ມເຫຼວທີ່ແທ້ຈິງ
ຫາກເລື່ອງຂອງ ດາວິດ ຈົບລົງພຽງເທົ່ານີ້ ລາວກໍຄົງເປັນວິລະບຸລຸດທີ່ເກືອບບໍ່ມີທີ່ຕິ ແຕ່ຄວາມຊື່ສັດຂອງພຣະຄຳພີກໍຢູ່ຕົງນີ້ເອງ ຄືມັນບໍ່ເຄີຍປົກປິດຄົນທີ່ມັນບັນທຶກໄວ້ ໃນຍາມທີ່ການຄອງລາດຂອງ ດາວິດ ຮຸ່ງເຮືອງທີ່ສຸດ ຍາມທີ່ລາວມີອຳນາດຫຼາຍທີ່ສຸດ ລາວກັບເຮັດບາບທີ່ໜັກທີ່ສຸດໃນຊີວິດຂອງລາວ
ມັນເປັນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ລາວຄວນຈະອອກໄປສູ້ຮົບ ແຕ່ລາວກັບຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ໃນຄ່ຳຄືນທີ່ວ່າງງານ ຈາກດາດຟ້າຂອງພຣະລາຊະວັງ ລາວໄດ້ເຫັນ ບາດເຊບາ ແລະ ຄວາມຢາກກໍລຸກຂຶ້ນໃນຕົວລາວຈົນຢັບຢັ້ງໄວ້ບໍ່ໄດ້ ລາວເອົາເມຍຂອງຄົນອື່ນ ແລ້ວເພື່ອປົກປິດບາບຂອງຕົນ ລາວກໍຈັດການໃຫ້ ອູຣິອາ ຄົນຮິດຕີ ຜົວຜູ້ຊື່ສັດຂອງນາງຕາຍເສຍ ຜູ້ລ້ຽງແກະທີ່ເຄີຍສ່ຽງຊີວິດເພື່ອແກະຂອງຕົນ ບັດນີ້ກັບສົ່ງຄົນບໍລິສຸດຜູ້ໜຶ່ງໄປຕາຍໃນສະໜາມຮົບເພື່ອຕົນເອງ
ຂ້ອຍຄິດວ່າເຮົາທຸກຄົນຄວນຢຸດຢູ່ຕົງນີ້ ພຣະຄຳພີບໍ່ໄດ້ຂຽນຕັດບາບຂອງ ດາວິດ ອອກໄປວ່າເປັນ "ຄວາມພາດພັ້ງເລັກນ້ອຍໃນຍາມອ່ອນແອ" ແຕ່ມັນເປີດເຜີຍຄວາມໜ້າກຽດ ແລະ ຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງມັນອອກມາ ພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຊົງປ່ອຍໃຫ້ຜ່ານໄປພຽງເພາະ ດາວິດ ເປັນຄົນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງສົ່ງ ນາທານ ຜູ້ປະກາດພຣະທຳມາຫາ ດາວິດ ແລ້ວຜ່ານຄຳອຸປະມາເລື່ອງຄົນລວຍທີ່ຍາດເອົາລູກແກະໂຕນ້ອຍໆ ຂອງຄົນຈົນ ພຣະອົງກໍຊົງນຳ ດາວິດ ໃຫ້ຕັດສິນໂທດຕົນເອງ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ໜ້າລາວວ່າ "ເຈົ້ານັ້ນແຫຼະຄືຄົນຜູ້ນັ້ນ" (2 ຊາມູເອນ 12:7) ໃນວິນາທີນັ້ນ ກຽດຕິຍົດຂອງກະສັດ ແລະ ໄຊຊະນະໃນອະດີດທັງໝົດ ບໍ່ອາດປົກປິດມະໂນທຳອັນເປືອຍເປົ່າຂອງຄົນບາບຄົນໜຶ່ງໄດ້
ຫົວໃຈທີ່ຊອບພຣະໄທພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຫົວໃຈທີ່ບໍ່ເຄີຍລົ້ມ ແຕ່ເປັນຫົວໃຈທີ່ຍອມຫັນກັບມາ
ແລະ ນັ້ນກໍພາເຮົາມາສູ່ຄຳຖາມທີ່ແທ້ຈິງ ຫາກ ດາວິດ ເຮັດບາບໃຫຍ່ຫຼວງປານນັ້ນ ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຍັງຊົງເອີ້ນລາວວ່າ ຄົນທີ່ຊອບພຣະໄທຂອງພຣະອົງ
ຄຳຕອບບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ຄວາມສົມບູນແບບຂອງ ດາວິດ ເພາະລາວບໍ່ໄດ້ສົມບູນແບບຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ຄຳຕອບຄືສິ່ງນີ້ ເມື່ອບາບຂອງລາວຖືກຊີ້ອອກມາ ດາວິດ ບໍ່ໄດ້ໂຕ້ຖຽງ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ອຳນາດຂອງຕົນປິດປາກຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໂຍນຄວາມຜິດໃຫ້ໃຜ ລາວລົ້ມລົງຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າໃນທັນທີ ແລ້ວກ່າວປະໂຫຍກທີ່ລຽບງ່າຍ ແຕ່ໜັກເໜັງດັ່ງໂລກ ວ່າ "ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລ້ວ" (2 ຊາມູເອນ 12:13) ເພງສັນລະເສີນ ບົດທີ 51 ທີ່ເຊື່ອກັນວ່າເປັນຄຳອະທິດຖານແຫ່ງການກັບໃຈທີ່ລາວຂຽນຫຼັງເຫດການນີ້ ຄືຫົວໃຈທີ່ແຕກສະຫຼາຍໃນທຸກໆ ບັນທັດ
ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂໍຊົງເມດຕາຂ້ານ້ອຍ ຕາມຄວາມຮັກໝັ້ນຄົງຂອງພຣະອົງ ຂໍຊົງລຶບລ້າງການລ່ວງລະເມີດຂອງຂ້ານ້ອຍ ຕາມພຣະກະລຸນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ
— ເພງສັນລະເສີນ 51:1
ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ເຄື່ອງບູຊາຂອງຂ້ານ້ອຍຄືຈິດວິນຍານທີ່ຊອກຊ້ຳ ໃຈທີ່ຊອກຊ້ຳ ແລະ ສຳນຶກຜິດນັ້ນ ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງໝິ່ນປະໝາດ
— ເພງສັນລະເສີນ 51:17
ຄົນທີ່ຊອບພຣະໄທພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ບໍ່ເຄີຍລົ້ມ ແຕ່ເປັນຄົນທີ່ຫຼັງຈາກລົ້ມແລ້ວ ຍອມກັບຄືນມາຫາພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ບາງທີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດລະຫວ່າງ ດາວິດ ກັບ ຊາອູນ ກໍຢູ່ຕົງນີ້ເອງ ຫຼັງຈາກ ຊາອູນ ເຮັດບາບ ລາວຫຍຸ້ງຢູ່ກັບການແກ້ຕົວ ແລະ ຮັກສາໜ້າ ຫຼັງຈາກ ດາວິດ ເຮັດບາບ ລາວຍອມໃຫ້ຕົນເອງແຕກສະຫຼາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຍອມສາລະພາບ ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງໃຈບໍລິສຸດຂຶ້ນໃນຕົນ ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າບາບບໍ່ມີຜົນຕາມມາ ດາວິດ ໄດ້ແບກຄວາມໂສກເສົ້າໃນຄອບຄົວທີ່ບາບນີ້ນຳມາໄປຕະຫຼອດຊີວິດ ພຣະເຈົ້າຊົງໃຫ້ອະໄພລາວ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຊົງລຶບການຕີສອນ ການກັບໃຈບໍ່ເຄີຍເປັນທາງລັດຫຼີກຜົນທີ່ຕາມມາ ແຕ່ເປັນຫົນທາງກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບສຸກກັບພຣະເຈົ້າ
ໃນທ່າມກາງຜູ້ເຊື່ອກໍມີຄວາມເຫັນທີ່ຕ່າງກັນຢ່າງຊື່ຕົງກ່ຽວກັບ ດາວິດ ບາງຄົນຮູ້ສຶກວ່າ ໃນຖານະກະສັດ ບາງສິ່ງທີ່ລາວເຮັດກໍຍາກທີ່ຈະປົກປ້ອງໄດ້ຢ່າງເຕັມທີ່ ບາງຄົນຖາມວ່າ ການຊົງເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງມະນຸດ ດຳລົງຢູ່ຮ່ວມກັນໄດ້ແນວໃດກັນແທ້ ໃນຄຳຖາມເຫຼົ່ານີ້ ພຣະຄຳພີບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍທຸກລາຍລະອຽດ ຂ້ອຍຢາກໜູນໃຈໃຫ້ທ່ານຢ່າພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ຄົນອື່ນເວົ້າ ຈົ່ງເປີດ 1 ແລະ 2 ຊາມູເອນ ດ້ວຍຕົນເອງ ອ່ານໄປຢ່າງຊ້າໆ ຕະຫຼອດເສັ້ນທາງຊີວິດຂອງ ດາວິດ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວກັບທ່ານເອງໃນຄຳອະທິດຖານ
ບົດຮຽນທີ່ ດາວິດ ຝາກໄວ້ໃຫ້ເຮົາໃນມື້ນີ້
ເລື່ອງຂອງ ດາວິດ ຍາວນານພັນປີ ແຕ່ສິ່ງທີ່ມັນເວົ້າກັບເຮົາກັບໃກ້ຕົວຢ່າງໜ້າແປກໃຈ
- ພຣະເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດທີ່ຈິດໃຈ ບໍ່ແມ່ນປະຫວັດຜົນງານ ທ່ານອາດຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງເລັກນ້ອຍ ຖືກເບິ່ງຂ້າມ ບໍ່ມີຄຸນສົມບັດພຽງພໍ ແຕ່ມາດຕະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເລືອກຄົນ ບໍ່ເຄີຍເປັນວິທີວັດຄົນແບບຂອງໂລກ
- ຄວາມເຊື່ອຖືກຝຶກຝົນໃນສະໜາມຮົບທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ສະເພາະເຈາະຈົງ ດາວິດ ສາມາດປະເຊີນ ໂກລີອາດ ໄດ້ ເພາະໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງທີ່ບໍ່ມີໃຜເຝົ້າເບິ່ງ ລາວໄດ້ປະສົບກັບການດູແລຂອງພຣະເຈົ້າມາແລ້ວຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ ຄວາມຊື່ສັດທີ່ບໍ່ມີໃຜສັງເກດເຫັນໃນມື້ນີ້ ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນ
- ການລົ້ມບໍ່ແມ່ນຈຸດຈົບ ການບໍ່ຍອມຫັນກັບຕ່າງຫາກທີ່ເປັນ ບໍ່ວ່າທ່ານໄດ້ເຮັດບາບໃດ ຫຼົງທາງໄປໄກພຽງໃດ ຫາກທ່ານເຕັມໃຈກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງເໝືອນ ດາວິດ ພຣະເຈົ້າ "ຈະບໍ່ຊົງໝິ່ນປະໝາດໃຈທີ່ຊອກຊ້ຳ ແລະ ສຳນຶກຜິດ"
- ການໄດ້ຮັບພຣະຄຸນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຫຼີກພົ້ນຜົນທີ່ຕາມມາ ການໃຫ້ອະໄພນັ້ນເປັນຈິງ ແລະ ການຕີສອນກໍເປັນຈິງເຊັ່ນກັນ ທັງສອງບໍ່ໄດ້ຂັດກັນ ທີ່ຈິງແລ້ວມັນເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງທັງເປັນຄວາມຮັກ ແລະ ຊື່ສັດ
ຈາກເຊື້ອສາຍຂອງ ດາວິດ ສູ່ກະສັດຜູ້ຊົງຄອບຄອງຢ່າງແທ້ຈິງ
ຊີວິດຂອງ ດາວິດ ທັງໝົດ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວບໍ່ໄດ້ຊີ້ໄປທີ່ຕົນເອງ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາກັບລາວວ່າ ອານາຈັກ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງລາວຈະດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປ (2 ຊາມູເອນ 7:16) ຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນຫຼັງຈາກ ດາວິດ ພຣະສັນຍານີ້ກໍມາລົງຢູ່ທີ່ເດັກນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເກີດໃນ ເບັດເລເຮັມ ຕ່ຳຕ້ອຍເໝືອນຢ່າງ ດາວິດ
ດ້ວຍວ່າ ມີເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງເກີດມາເພື່ອເຮົາ ມີບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງປະທານໃຫ້ເຮົາ ແລະ ການປົກຄອງຈະຢູ່ເທິງບ່າຂອງທ່ານ ແລະ ທ່ານຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ທີ່ປຶກສາມະຫັດສະຈັນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດ ພຣະບິດາຜູ້ຊົງນິລັນດອນ ອົງສັນຕິລາດ
— ເອຊາຢາ 9:6
ພຣະຄຳພີໃໝ່ເປີດຂຶ້ນດ້ວຍການເອີ້ນ ພຣະເຢຊູ ວ່າ "ບຸດຂອງ ດາວິດ" ກະສັດຜູ້ຊອບພຣະໄທພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ປາສະຈາກຕຳໜິໂດຍສິ້ນເຊີງ ໄດ້ມາຈາກເຊື້ອສາຍຂອງເດັກລ້ຽງແກະຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງແລ້ວລຸກຂຶ້ນຄົນນີ້ ທຸກສິ່ງທີ່ ດາວິດ ປາຖະໜາຕະຫຼອດຊີວິດ ທຸກສິ່ງທີ່ລາວຂາດຕົກບົກຜ່ອງ ທຸກສິ່ງທີ່ລາວບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໄດ້ ລ້ວນສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນພຣະຄຣິດ
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທ່ານອ່ານເລື່ອງຂອງ ດາວິດ ຂໍໃຫ້ທ່ານເຫັນບໍ່ພຽງແຕ່ຕຳນານຂອງວິລະບຸລຸດບູຮານ ແຕ່ເປັນທັງກະຈົກ ແລະ ແສງໄຟ ໃນກະຈົກນັ້ນ ທ່ານອາດເຫັນຄວາມອ່ອນແອ ແລະ ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຕົນເອງ ແຕ່ແສງໄຟນັ້ນບອກທ່ານວ່າ ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປາຖະໜາມາຕະຫຼອດ ບໍ່ແມ່ນຫົວໃຈທີ່ສົມບູນແບບ ແຕ່ເປັນຫົວໃຈທີ່ເຕັມໃຈກັບຄືນມາຫາພຣະອົງ ບໍ່ວ່າທ່ານຈະຢູ່ຈຸດໃດໃນມື້ນີ້ ຫົນທາງກັບບ້ານເສັ້ນນີ້ຍັງເປີດຄອຍທ່ານຢູ່
ອ່ານຕໍ່
ພົກການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເລິກກວ່າໄວ້ໃນຖົງເສື້ອຂອງທ່ານ
BiblePro ລວມການຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ການອ່ານທຽບສະບັບແປຄຽງຂ້າງກັນ ເຄື່ອງມືພາສາຕົ້ນສະບັບ ແລະ ແຜນການອ່ານໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ — ດາວໂຫຼດຟຣີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສຶກສາໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງທຸກທີ່ທຸກເວລາ