ໃນເທື່ອທຳອິດທີ່ທ່ານຮັບພິທີມະຫາສະນິດ ທ່ານອາດຮູ້ສຶກບໍ່ໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງເລັກນ້ອຍ ຄົນທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າທ່ານສົ່ງເຂົ້າຈີ່ຊິ້ນນ້ອຍ ແລະ ຈອກນ້ຳອະງຸ່ນ ຫຼື ເຫຼົ້າອະງຸ່ນຈອກນ້ອຍໆ ຕໍ່ມາໃຫ້ ສິດຍາພິບານອ່ານຖ້ອຍຄຳທີ່ຟັງແລ້ວທັງຄຸ້ນເຄີຍ ແລະ ສະຫງ່າຜ່າເຜີຍ ສ່ວນຜູ້ເຊື່ອທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງທ່ານກໍກົ້ມຫົວລົງຢ່າງງຽບໆ ທ່ານຮັບສ່ວນຂອງທ່ານມາ ແລ້ວຄຳຖາມໜຶ່ງກໍຜຸດຂຶ້ນມາຢ່າງງຽບໆ ວ່າ ນີ້ແມ່ນຫຍັງກັນແທ້? ຄຳນ້ອຍໆ ພຽງເທົ່ານີ້ ຈະສຳຄັນຫຼາຍປານນັ້ນໄດ້ແທ້ບໍ? ຂ້ອຍສົມຄວນຮັບມັນບໍ? ຫາກທ່ານເຄີຍສົງໄສສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຂໍຢ່າໄດ້ອາຍ ຄົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ດຳເນີນຊີວິດກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມາຫຼາຍປີແລ້ວ ກໍຍັງອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງພິທີມະຫາສະນິດໄດ້ຍາກຢູ່ດີ ບົດຄວາມນີ້ຕັ້ງໃຈຈະເປັນເພື່ອນທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາຄ່ອຍໆ ເບິ່ງໄປວ່າ ພິທີມະຫາສະນິດຄືຫຍັງ ແລະ ເປັນຫຍັງຄຣິສະຕຽນຈຶ່ງຮັກສາມັນໄວ້
ອົງພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕັ້ງມັນຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ
ພິທີມະຫາສະນິດບໍ່ແມ່ນພິທີກຳທີ່ຄຣິສຕະຈັກຄິດຂຶ້ນມາໃນພາຍຫຼັງ ແຕ່ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍອົງພຣະເຢຊູເຈົ້າເອງ ດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ ໃນຄືນທີ່ພຣະອົງຊົງຖືກທໍລະຍົດ ໃນຄ່ຳຄືນນັ້ນ ທັງທີ່ຊົງຮູ້ວ່າໄມ້ກາງແຂນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຫຍຸ້ງຢູ່ກັບການສັ່ງເສຍຄັ້ງສຸດທ້າຍ ແຕ່ພຣະອົງກັບຊົງຫຍິບເຂົ້າຈີ່ ແລະ ຈອກຂຶ້ນມາ ແລ້ວຊົງປ່ຽນຄວາມລອດທີ່ພຣະອົງກຳລັງຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດນັ້ນ ໃຫ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍທີ່ສາວົກຂອງພຣະອົງຮັບໄວ້ໃນມືຂອງຕົນເອງ ແລະ ລິ້ມລົດດ້ວຍປາກຂອງຕົນເອງໄດ້ ຄືນແລ້ວຄືນອີກ
ແລະ ພຣະອົງຊົງຫຍິບເຂົ້າຈີ່ ເມື່ອຂອບພຣະຄຸນແລ້ວ ກໍຊົງຫັກສົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາ ຕັດວ່າ "ນີ້ເປັນກາຍຂອງເຮົາ ຊຶ່ງໄດ້ໃຫ້ໄວ້ສຳລັບທ່ານທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກະທຳການນີ້ເພື່ອລະນຶກເຖິງເຮົາ" ແລະ ຊົງຫຍິບຈອກດ້ວຍອາການດຽວກັນເມື່ອກິນແລ້ວ ຕັດວ່າ "ຈອກນີ້ທີ່ຖອກອອກເພື່ອທ່ານທັງຫຼາຍ ເປັນຄຳສັນຍາໃໝ່ໃນໂລຫິດຂອງເຮົາ"
— ລູກາ 22:19-20
ພິທີມະຫາສະນິດມີຫຼາຍຊື່ ຄື ພິທີສະນິດ ພິທີລ້ຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຼື ພິທີຫັກເຂົ້າຈີ່ ແຕ່ທັງໝົດຊີ້ໄປທີ່ສິ່ງດຽວກັນ ຫົວໃຈຂອງມັນລຽບງ່າຍຢ່າງໜ້າອັດສະຈັນ ຄື ເຂົ້າຈີ່ຊິ້ນໜຶ່ງ ແລະ ຈອກໜຶ່ງ ເຂົ້າຈີ່ໝາຍເຖິງພຣະກາຍຂອງອົງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຊຶ່ງຊົງມອບໃຫ້ເພື່ອເຮົາ ຈອກໝາຍເຖິງພຣະໂລຫິດອັນລ້ຳຄ່າຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຊົງຫຼັ່ງອອກເພື່ອເຮົາ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງຊົງກ່າວວ່າ "ຈົ່ງກະທຳການນີ້" ດັ່ງນັ້ນ ຄຣິສະຕຽນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝຈຶ່ງໄດ້ຮັກສາການລ້ຽງນີ້ໄວ້ຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້ ມັນບໍ່ແມ່ນຮີດຄອງທີ່ຈະມີກໍໄດ້ບໍ່ມີກໍໄດ້ ແຕ່ເປັນພຣະບັນຊາທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໄວ້ໃຫ້ຄົນຂອງພຣະອົງ
ເຂົ້າຈີ່ ແລະ ຈອກຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາລະນຶກເຖິງສິ່ງໃດ
ເມື່ອເຮົາຫັກເຂົ້າຈີ່ຊິ້ນນັ້ນ ແລະ ຍົກຈອກນັ້ນຂຶ້ນ ສິ່ງທີ່ເຮົາລະນຶກເຖິງບໍ່ແມ່ນບົດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດອັນໄກໂພ້ນ ແຕ່ເປັນບາບທີ່ພຣະຄຣິດຊົງແບກຮັບດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອເຮົາ ເຂົ້າຈີ່ທີ່ຫັກອອກເຕືອນເຮົາວ່າ ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງຖືກແທງ ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ຊ້ຳເທິງໄມ້ກາງແຂນແນວໃດ ຈອກເຕືອນເຮົາວ່າ ພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງຖືກຫຼັ່ງອອກເພື່ອການອະໄພບາບຂອງເຮົາແນວໃດ
ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງຊົງແບກຄວາມທຸກໂສກຂອງເຮົາທັງຫຼາຍ ແລະ ຊົງຫອບຄວາມເສົ້າໂສກຂອງເຮົາໄປ ... ແຕ່ພຣະອົງຊົງຖືກແທງຍ້ອນການລ່ວງລະເມີດຂອງເຮົາ ຊົງຖືກບົດຂະຫຍີ້ຍ້ອນຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຮົາ ການລົງໂທດທີ່ນຳສັນຕິສຸກມາໃຫ້ເຮົາຕົກຢູ່ກັບພຣະອົງ ແລະ ເຮົາໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວໃຫ້ດີດ້ວຍບາດແຜຂອງພຣະອົງ
— ເອຊາຢາ 53:4-5
ນີ້ຄືສ່ວນທີ່ງຽບທີ່ສຸດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ໃຈສະຫງົບທີ່ສຸດຂອງພິທີມະຫາສະນິດ ຄື ເຂົ້າຈີ່ ແລະ ຈອກເຕືອນເຮົາຢູ່ຮ່ຳໄປວ່າ ຄວາມລອດບໍ່ເຄີຍເປັນເພາະເຮົາດີພໍ ແຕ່ເປັນເພາະມີຜູ້ໜຶ່ງຈ່າຍລາຄາແທນເຮົາ ທຸກເທື່ອທີ່ເຮົາຮັບມັນ ກໍຄືກັບວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຊົງກ່າວກັບທ່ານວ່າ "ນີ້ໄດ້ໃຫ້ໄວ້ສຳລັບເຈົ້າ ນີ້ໄດ້ຖອກອອກເພື່ອເຈົ້າ" ຂ່າວປະເສີດບໍ່ແມ່ນຄວາມຄິດທີ່ເປັນນາມມະທຳ ແຕ່ມັນລົງມາເຖິງເຂົ້າຈີ່ຄຳໜຶ່ງ ເຫຼົ້າອະງຸ່ນຈິບໜຶ່ງ ລົງມາເຖິງຊື່ຂອງທ່ານເອງ
ຄວາມໝາຍສີ່ປະການຂອງພິທີມະຫາສະນິດ
ການຮັກສາພິທີມະຫາສະນິດເປັນເລື່ອງສຳຄັນ ເພາະມັນບັນຈຸຄວາມໝາຍຫຼາຍຊັ້ນໄວ້ພ້ອມກັນ ເຮົາມາເບິ່ງເທື່ອລະຊັ້ນນຳກັນ
ການລະນຶກເຖິງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ "ຈົ່ງກະທຳການນີ້ເພື່ອລະນຶກເຖິງເຮົາ" ເຮົາດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໃນໂລກທີ່ຂີ້ລືມ ແລະ ເມື່ອວັນເວລາຫຍຸ້ງຫຼາຍຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະຄຸນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດກໍຄ່ອຍໆ ມົວລົງໄດ້ ພິທີມະຫາສະນິດຄືກັບການເຕືອນຢ່າງອ່ອນໂຍນ ທີ່ດຶງສາຍຕາຂອງເຮົາກັບໄປຫາໄມ້ກາງແຂນ ກັບໄປຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊົງສິ້ນພຣະຊົນ ແລະ ຊົງເປັນຄືນມາເພື່ອເຮົາ
ການຂອບພຣະຄຸນ
ຄຳພາສາກຣີກທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຄຳວ່າ "ຢູຄາຣິສ" ນັ້ນເອງ ມີຄວາມໝາຍວ່າ "ການຂອບພຣະຄຸນ" ເຮົາຮັບບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມເສົ້າໂສກ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມກະຕັນຍູ ຄື ກະຕັນຍູຕໍ່ຄວາມລອດທີ່ຊົງໃຫ້ລ້າໆ ຕໍ່ບາບທີ່ໄດ້ຮັບການອະໄພ ແລະ ຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊົງເຕັມພຣະໄທສະລະພຣະຊົນເພື່ອຄົນຢ່າງຂ້ອຍ
ການປະກາດການສິ້ນພຣະຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈົນກວ່າພຣະອົງຈະສະເດັດກັບມາ
ພິທີມະຫາສະນິດຫຼຽວກັບໄປຫາອະດີດ ແລະ ຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າສູ່ອະນາຄົດໃນເວລາດຽວກັນ ໂປໂລ ຂຽນວ່າ
ເພາະວ່າເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍກິນເຂົ້າຈີ່ນີ້ ແລະ ດື່ມຈາກຈອກນີ້ເວລາໃດ ທ່ານກໍປະກາດການສິ້ນພຣະຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົນກວ່າພຣະອົງຈະສະເດັດມາ
— 1 ໂກຣິນໂທ 11:26
ດັ່ງນັ້ນ ທຸກເທື່ອທີ່ຫັກເຂົ້າຈີ່ ຈຶ່ງທັງປະກາດວ່າ "ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຄີຍສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອເຮົາ" ແລະ ທັງລໍຄອຍວ່າ "ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດກັບມາຢ່າງແນ່ນອນ" ຄວາມຫວັງຂອງຄຣິສະຕຽນເຊື່ອງຢູ່ພາຍໃນພິທີມະຫາສະນິດ ຄື ເລື່ອງນີ້ຍັງບໍ່ຈົບ ແລະ ຜູ້ທີ່ເຮົາລໍຖ້າຢູ່ນັ້ນຈະປາກົດອອກມາໃນທີ່ສຸດ
ການສະນິດສະໜົມກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ກັບກັນ ແລະ ກັນ
ພິທີມະຫາສະນິດບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດຢູ່ຄົນດຽວຫຼັງປະຕູທີ່ປິດຢູ່ ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຮັບຮ່ວມກັນ ການແບ່ງປັນເຂົ້າຈີ່ກ້ອນດຽວກັນ ແລະ ດື່ມຈາກຈອກດຽວກັນນັ້ນເອງ ຄືການບອກຄວາມຈິງຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ໃນພຣະຄຣິດ ເຮົາໄດ້ກາຍເປັນຄອບຄົວດຽວກັນແລ້ວ
ເຂົ້າຈີ່ທີ່ເຮົາຫັກນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເປັນການຮ່ວມສະນິດໃນພຣະກາຍຂອງພຣະຄຣິດຫຼື? ເພາະວ່າມີເຂົ້າຈີ່ກ້ອນດຽວ ເຮົາທັງຫຼາຍທີ່ມີຫຼາຍຄົນຈຶ່ງເປັນກາຍດຽວ ດ້ວຍວ່າເຮົາທຸກຄົນຮັບສ່ວນຈາກເຂົ້າຈີ່ກ້ອນດຽວກັນນັ້ນ
— 1 ໂກຣິນໂທ 10:16-17
ການຮັບດ້ວຍໃຈທີ່ຊື່ສັດ ແລະ ຮູ້ຈັກໄຕ່ຕອງຕົນເອງ
ພຣະຄຳພີຍັງເຕືອນເຮົາວ່າ ເຮົາບໍ່ຄວນຮັບພິທີມະຫາສະນິດຢ່າງລະເລີຍ ໂປໂລ ໄດ້ໃຫ້ຄຳກຳຊັບໄວ້ເປັນພິເສດວ່າ
ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນໄຕ່ຕອງຕົນເອງເສຍກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກິນເຂົ້າຈີ່ ແລະ ດື່ມຈາກຈອກນີ້
— 1 ໂກຣິນໂທ 11:28
"ການໄຕ່ຕອງ" ໃນທີ່ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ທ່ານຕ້ອງເຮັດຕົນເອງໃຫ້ສົມບູນແບບ ແລະ ມີຄຸນສົມບັດເສຍກ່ອນ ຈຶ່ງກ້າຮັບໄດ້ ຫາກເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍຄົງບໍ່ມີໃຜສົມຄວນຈັກເທື່ອ ນີ້ຄືຈຸດທີ່ຖືກເຂົ້າໃຈຜິດຢູ່ເລື້ອຍໆ ພໍດີ ການໄຕ່ຕອງຕົນເອງໝາຍເຖິງການຊື່ສັດຕໍ່ພຣະພັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄື ການຍອມຮັບຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນເອງ ການຍອມຮັບວ່າຕົນຕ້ອງການພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດອົງນີ້ແທ້ໆ ແລະ ການເຂົ້າມາທີ່ໂຕະດ້ວຍໃຈທີ່ກັບໃຈ ແລະ ຫຼຽວເບິ່ງພຣະຄຸນ ໂຕະມະຫາສະນິດບໍ່ແມ່ນລາງວັນທີ່ຈັດໄວ້ໃຫ້ຄົນຊອບທຳ ແຕ່ເປັນພຣະຄຸນທີ່ຕຽມໄວ້ໃຫ້ຄົນບາບ ຍິ່ງທ່ານຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງບໍ່ສົມຄວນຫຼາຍເທົ່າໃດ ນັ້ນອາດຍິ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າ ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການພໍດີ
ແນ່ນອນ ໃນລາຍລະອຽດປີກຍ່ອຍ ຄື ຄົນເຮົາຄວນໄຕ່ຕອງຕົນເອງແນວໃດ ເດັກນ້ອຍ ຫຼື ຄົນທີ່ຍັງບໍ່ທັນຮັບບັບຕິສະມາຈະຮັບໄດ້ບໍ ຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆ ກໍມີແນວປະຕິບັດຕ່າງກັນ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄຸ້ມຄ່າແກ່ການໄຕ່ຕອງດ້ວຍໃຈທີ່ຢຳເກງ ແລະ ຄຸ້ມຄ່າແກ່ການນຳໄປປຶກສາກັບສິດຍາພິບານໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງທ່ານເອງ ແທນທີ່ຈະຟ້າວຕັດສິນຄົນອື່ນ
ຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆ ເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະຕິບັດມັນແນວໃດ
ມາເຖິງຈຸດນີ້ ມີບາງສິ່ງທີ່ຕ້ອງເວົ້າຢ່າງຊື່ສັດ ຄື ໃນຄຳຖາມທີ່ວ່າ ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ ໃນພິທີມະຫາສະນິດນັ້ນ ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງແທ້ຈິງມີຢູ່ຈິງທ່າມກາງຄຣິສະຕຽນທີ່ຮັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ຄຣິສຕະຈັກບາງແຫ່ງເຊື່ອວ່າ ເຂົ້າຈີ່ ແລະ ຈອກກາຍເປັນພຣະກາຍ ແລະ ພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງແທ້ຈິງໃນຄວາມໝາຍໃດໜຶ່ງ ບາງແຫ່ງເຊື່ອວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງສະຖິດຢູ່ໃນວິທີພິເສດຜ່ານທາງພິທີມະຫາສະນິດ ແລະ ບາງແຫ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ມັນເປັນການລະນຶກ ແລະ ການປະກາດເປັນຫຼັກ ສ່ວນເລື່ອງທີ່ວ່າຈະຮັກສາພິທີມະຫາສະນິດຖີ່ພຽງໃດ ຈະໃຊ້ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ຫຼື ນ້ຳອະງຸ່ນ ແລະ ໃຜຮັບໄດ້ແດ່ ຄຣິສຕະຈັກກໍຕ່າງກັນໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ເຊັ່ນກັນ
ຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ເປັນເລື່ອງຈິງ ແລະ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະຕັດສິນແທນໃຜໃນທີ່ນີ້ ແລະ ບໍ່ຢາກເຮັດໃຫ້ເລື່ອງນີ້ກາຍເປັນຫົວຂໍ້ຖຽງກັນທ່າມກາງພີ່ນ້ອງຊາຍຍິງ ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຢາກໜູນໃຈຫຼາຍກວ່າຄື ຢ່າພຽງແຕ່ຮັບເອົາສິ່ງທີ່ຄົນອື່ນເວົ້າ ຈົ່ງເປີດພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ອ່ານ ລູກາ 22 ແລະ 1 ໂກຣິນໂທ 11 ຢ່າງຊ້າໆ ແລ້ວໄຕ່ຕອງມັນຢ່າງງຽບໆ ຕໍ່ພຣະພັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍ້ຖົກຖຽງຫຼາຍຢ່າງທີ່ເບິ່ງຄືສັບສົນ ມັກຈະແຈ່ມແຈ້ງຂຶ້ນຫຼາຍເມື່ອເຮົາກັບຄືນສູ່ຕົວບົດເອງ
ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ບໍ່ວ່າທ່ານຈະສັງກັດຮີດຄອງໃດ ພິທີມະຫາສະນິດກໍກຳລັງເຮັດສິ່ງດຽວກັນ ຄື ມັນນຳເຮົາກັບໄປຫາໄມ້ກາງແຂນຄືນແລ້ວຄືນອີກ ແລ້ວບອກເຮົາວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັກເຮົາຢ່າງບໍລິບູນພຽງໃດ ມັນນຳເຮົາໃຫ້ລະນຶກເຖິງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມກະຕັນຍູ ໃຫ້ລໍຖ້າພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຫວັງ ແລະ ໃຫ້ພະຍຸງກັນ ແລະ ກັນໄວ້ໃນການສາມັກຄີທຳ ໃນເທື່ອຕໍ່ໄປທີ່ເຂົ້າຈີ່ຊິ້ນນ້ອຍ ແລະ ຈອກນ້ອຍນັ້ນຖືກສົ່ງມາເຖິງມືຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ທ່ານບໍ່ຮູ້ສຶກບໍ່ໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ສາມາດຮັບໄດ້ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ເພາະສິ່ງທີ່ມັນບັນຈຸໄວ້ຄືພຣະກາຍທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໃຫ້ເພື່ອທ່ານ ພຣະໂລຫິດອັນລ້ຳຄ່າທີ່ຊົງຫຼັ່ງອອກເພື່ອທ່ານ ແລະ ພຣະສັນຍານັ້ນທີ່ຈະບໍ່ມີວັນລົ້ມເຫຼວ ຄື ພຣະອົງຈະສະເດັດກັບມາອີກ
ອ່ານຕໍ່
ພົກການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເລິກກວ່າໄວ້ໃນຖົງເສື້ອຂອງທ່ານ
BiblePro ລວມການຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ການອ່ານທຽບສະບັບແປຄຽງຂ້າງກັນ ເຄື່ອງມືພາສາຕົ້ນສະບັບ ແລະ ແຜນການອ່ານໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ — ດາວໂຫຼດຟຣີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສຶກສາໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງທຸກທີ່ທຸກເວລາ