ເຊົ້າວັນອາທິດ ດົນຕີເລີ່ມບັນເລງ ແລະ ຄົນທັງຫຼາຍລຸກຂຶ້ນຮ້ອງເພງຮ່ວມກັນ ທ່ານອາດຄິດຢູ່ໃນໃຈວ່າ ຕອນນີ້ຂ້ອຍກຳລັງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ແລະ ນັ້ນກໍບໍ່ຜິດ ແຕ່ທ່ານເຄີຍມີຊ່ວງເວລາແບບນີ້ບໍ ສຽງເພງໄພເລາະ ທຳນອງກໍຄຸ້ນເຄີຍ ຮິມສົບຂອງທ່ານກໍຂະຫຍັບຢູ່ ແຕ່ໃຈຂອງທ່ານກັບຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຄິດໄປເຖິງອາຫານທ່ຽງຫຼັງເລີກແລ້ວ ຫຼື ຄິດເຖິງເລື່ອງກັງວົນຈາກອາທິດກ່ອນທີ່ຍັງແກ້ບໍ່ຕົກ ແລ້ວຄຳຖາມໜຶ່ງກໍຄ່ອຍໆ ຜຸດຂຶ້ນມາ ການນະມັດສະການແມ່ນພຽງເພງສອງສາມເພງນີ້ບໍ ຫາກມື້ໜຶ່ງຂ້ອຍຮ້ອງບໍ່ອອກ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນທີ່ປະຊຸມເລີຍ ຂ້ອຍຍັງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າໄດ້ຢູ່ບໍ
ນີ້ເປັນຄຳຖາມທີ່ຄຸ້ມຄ່າແກ່ການຢຸດຄິດ ເພາະເລື້ອຍໆ ເຮົາຫຍໍ້ຄຳວ່າ ນະມັດສະການ ລົງໃຫ້ນ້ອຍເກີນໄປ ນ້ອຍຈົນເຫຼືອພຽງດົນຕີ ພິທີ ແລະ ຮູບແບບທີ່ຄຸ້ນເຄີຍບາງຢ່າງ ແຕ່ການນະມັດສະການທີ່ເຮົາພົບໃນພຣະຄຳພີກວ້າງກວ່ານັ້ນຫຼາຍ ແລະ ເລິກກວ່ານັ້ນຫຼາຍ ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບຕົວຕົນທັງໝົດຂອງເຮົາ ແລະ ກັບວິທີດຳເນີນຊີວິດທັງໝົດຂອງເຮົາ
ຫົວໃຈຂອງການນະມັດສະການ: ຖວາຍກຽດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົມຄວນໄດ້ຮັບ
ຮາກຂອງຄຳວ່າ ນະມັດສະການ ນັ້ນມີຄວາມໝາຍແຝງເຖິງ ຄຸນຄ່າ ແລະ ການກົ້ມກາບລົງ ໃນແກ່ນແທ້ແລ້ວມັນບໍ່ແມ່ນກິດຈະກຳ ແຕ່ເປັນການຕອບສະໜອງ ເຮົາຮັບຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຜູ້ໃດ ແລ້ວເຮົາຖວາຍກຽດ ຄວາມຢຳເກງ ແລະ ຄວາມຮັກທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງໂດຍຊອບທຳກັບຄືນແກ່ພຣະອົງຢ່າງຈິງໃຈ
ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ ຄຳຖາມທຳອິດທີ່ການນະມັດສະການຕອບ ບໍ່ແມ່ນ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ ແຕ່ເປັນ ຂ້ອຍຍົກຜູ້ໃດໄວ້ສູງສຸດໃນໃຈ ເພງສັນລະເສີນຮ້ອງເຊື້ອເຊີນເລື່ອງນີ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ
ຈົ່ງຖວາຍພຣະສະຫງ່າລາສີແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕາມທີ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງສົມຄວນໄດ້ຮັບ ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຄວາມງາມແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ
— ເພງສັນລະເສີນ 29:2
ຂໍໃຫ້ສັງເກດຄຳວ່າ ຕາມທີ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງສົມຄວນໄດ້ຮັບ ການນະມັດສະການບໍ່ແມ່ນຂອງຂວັນພິເສດທີ່ເຮົາຍື່ນໃຫ້ພຣະເຈົ້າ ຄືກັບວ່າພຣະອົງຂາດຫຍັງໄປ ແຕ່ເປັນການຮັບຮູ້ຢ່າງຊື່ສັດ ແລະ ຄືນສິ່ງທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງຢູ່ແລ້ວ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະຜູ້ສ້າງ ພຣະຜູ້ໄຖ່ ແລະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຊົງວາງຊີວິດຂອງພຣະອົງລົງເພື່ອເຮົາ ເມື່ອເຮົາເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ໃດ ການນະມັດສະການກໍກາຍເປັນການຕອບສະໜອງທີ່ທຳມະຊາດທີ່ສຸດ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ສຸດ ການຮ້ອງເພງເປັນການສະແດງອອກຢ່າງໜຶ່ງຂອງການຕອບສະໜອງນັ້ນໄດ້ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຢ່າງດຽວແນ່ນອນ
ບໍ່ພຽງແຕ່ດົນຕີ ແຕ່ຄືການຖວາຍຕົວຕົນທັງໝົດ
ຫາກການນະມັດສະການເປັນພຽງການຮ້ອງເພງ ຄົນທີ່ຮ້ອງເພງບໍ່ໄດ້ ຫຼື ບໍ່ມີພອນສະຫວັນທາງດົນຕີ ກໍຈະເສຍປຽບບໍ່ແມ່ນບໍ ແຕ່ພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍຂີດເສັ້ນໄວ້ຢູ່ຕົງນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງໂປໂລເຖິງຄຣິສຕະຈັກໃນກຸງໂຣມເປີດຂອບເຂດຂອງການນະມັດສະການອອກກວ້າງ
ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍເອີຍ ດ້ວຍເຫດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງວິງວອນທ່ານ ໂດຍເຫັນແກ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ ໃຫ້ຖວາຍຕົວຂອງທ່ານເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີຊີວິດ ອັນບໍລິສຸດ ແລະ ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນການນະມັດສະການຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ
— ໂຣມ 12:1
ຂໍໃຫ້ສັງເກດຄຳສອງສາມຄຳຢູ່ນີ້ ຢ່າງທຳອິດ ຕົວຂອງທ່ານ ບໍ່ແມ່ນທຳນອງເພງ ບໍ່ແມ່ນພິທີໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ ແຕ່ຄືທ່ານເອງ ຄົນທັງຄົນທີ່ມີມື ມີຕີນ ທີ່ເຮັດວຽກ ແລະ ເວົ້າຈາ ທີ່ອິດເມື່ອຍ ແລະ ຊົມຊື່ນຍິນດີ ຢ່າງທີສອງ ເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີຊີວິດ ເຄື່ອງບູຊາໃນພັນທະສັນຍາເດີມນັ້ນຕາຍແລ້ວ ຖວາຍເທື່ອດຽວກໍຈົບ ແຕ່ເຮົາຖືກຖວາຍທັງເປັນ ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່ານີ້ຄືການມອບຕົວເອງໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ທຸກມື້ ທຸກຊົ່ວໂມງ ແລະ ຢ່າງທີສາມ ຂໍ້ນີ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນວ່າການເຮັດແບບນີ້ຄື ການນະມັດສະການຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ (ບາງສະບັບແປວ່າ ການປະຕິບັດບູຊາອັນສົມຄວນຂອງທ່ານ)
ດັ່ງນັ້ນ ການນະມັດສະການທີ່ແທ້ຈິງຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນສະເພາະໃນຊ່ວງເວລາໃດເວລາໜຶ່ງ ແຕ່ຄືການຫັນທິດທາງທັງໝົດຂອງຊີວິດໄປຫາພຣະເຈົ້າ ທ່ານໃຊ້ເວລາ ເງິນຄຳ ຮ່າງກາຍ ລີ້ນປາກ ແລະ ພອນສະຫວັນຂອງທ່ານແນວໃດ ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນຕອບຄຳຖາມດຽວກັນວ່າ ຂ້ອຍກຳລັງຖວາຍກຽດແກ່ຜູ້ໃດແທ້
ສິ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງສະແຫວງຫາ: ການນະມັດສະການດ້ວຍຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈິງ
ຄັ້ງໜຶ່ງ ຍິງຊາວຊາມາເຣຍໄດ້ໂຕ້ຖຽງກັບພຣະເຢຊູວ່າພູໜ່ວຍໃດຄືບ່ອນນະມັດສະການທີ່ຖືກຕ້ອງ ແທ້ຈິງແລ້ວນັ້ນຄືການຖຽງກັນເລື່ອງຮູບແບບ ສະຖານທີ່ທີ່ຖືກ ວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມແບບແຜນ ຄຳຕອບຂອງພຣະເຢຊູຍົກເລື່ອງທັງໝົດຂຶ້ນສູ່ລະດັບທີ່ເລິກກວ່ານັ້ນຫຼາຍ
ເວລານັ້ນໃກ້ຈະມາເຖິງ ແລະ ບັດນີ້ກໍມາເຖິງແລ້ວ ເມື່ອຜູ້ນະມັດສະການທີ່ແທ້ຈິງຈະນະມັດສະການພຣະບິດາດ້ວຍຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈິງ ເພາະພຣະບິດາຊົງສະແຫວງຫາຄົນເຊັ່ນນັ້ນມານະມັດສະການພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນພຣະວິນຍານ ແລະ ຜູ້ທີ່ນະມັດສະການພຣະອົງຕ້ອງນະມັດສະການດ້ວຍຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈິງ
— ໂຢຮັນ 4:23-24
ຄຳວ່າ ດ້ວຍຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈິງ ທຳລາຍການບິດເບືອນສອງຢ່າງພ້ອມກັນ ຢ່າງໜຶ່ງຄືການມີແຕ່ຮູບແບບພາຍນອກ ໃນຂະນະທີ່ໃຈຍັງເຢັນຊາ ອີກຢ່າງໜຶ່ງຄືການຂັບເຄື່ອນດ້ວຍອາລົມແຮງກ້າ ແຕ່ລອຍຫ່າງຈາກຄວາມຈິງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສຳແດງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ສິ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງສະແຫວງຫາຄືຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຈິງແທ້ຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຢືນຢູ່ເທິງຄວາມຈິງ
ນີ້ເປັນເສລີພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບເຮົາ ມັນໝາຍຄວາມວ່າກຸນແຈຂອງການນະມັດສະການບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບວ່າທ່ານຢືນຢູ່ເທິງພູໜ່ວຍໃດ ໃຊ້ດົນຕີແນວໃດ ຫຼື ສັງກັດຄະນະນິກາຍໃດ ພີ່ນ້ອງຊາຍທີ່ນອນຢູ່ຕຽງໂຮງໝໍ ເປີດປາກບໍ່ໄດ້ ພີ່ນ້ອງຍິງທີ່ອະທິຖານຢູ່ຄົນດຽວໃນຕ່າງແດນ ຕາບໃດທີ່ໃຈຫັນໄປຫາພຣະເຈົ້າ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ເຂົາເຈົ້າກໍຄືຜູ້ນະມັດສະການທີ່ພຣະບິດາຊົງສະແຫວງຫາ ແລະ ຊົງພໍພຣະໄທຢ່າງແທ້ຈິງ ແນ່ນອນວ່າ ໃນເລື່ອງທີ່ວ່າການນະມັດສະການຄວນມີຮູບແບບ ແລະ ດົນຕີແນວໃດນັ້ນ ຜູ້ເຊື່ອຕະຫຼອດທຸກຍຸກສະໄໝມີຄວາມເຫັນ ແລະ ການປະຕິບັດທີ່ຕ່າງກັນຈິງ ແລະ ພຣະຄຳພີກໍບໍ່ໄດ້ວາງກົດເກນດຽວກັນໄວ້ສຳລັບທຸກລາຍລະອຽດ ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕັດສິນກັນ ແຕ່ຄວນໃຫ້ກຽດກັນ ເພາະສິ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງຖືວ່າສຳຄັນເປັນອັນດັບທຳອິດຄືຫົວໃຈ
ການເຊື່ອຟັງ ແລະ ຄວາມຮັກໃນຊີວິດປະຈຳວັນກໍເປັນການນະມັດສະການ
ເມື່ອການນະມັດສະການກ່ຽວຂ້ອງກັບຄົນທັງຄົນ ແລະ ຊີວິດທັງໝົດ ມັນຈຶ່ງຕ້ອງລົ້ນອອກນອກກຳແພງຂອງທີ່ປະຊຸມ ແລະ ໄຫຼເຂົ້າສູ່ມື້ທຳມະດາຂອງເຮົາຢ່າງແນ່ນອນ
ເມື່ອທ່ານເຮັດວຽກທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ຄືກັບເຮັດຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເມື່ອທ່ານອົດທົນຕໍ່ເພື່ອນຮ່ວມງານທີ່ຍາກຈະຮ່ວມວຽກນຳ ເມື່ອຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີໃຜເຫັນ ທ່ານກໍຍັງເລືອກທີ່ຈະບໍ່ເວົ້າຕົວະຄຳນັ້ນ ເມື່ອທ່ານແບ່ງປັນຈາກສິ່ງເລັກນ້ອຍທີ່ທ່ານມີເພື່ອຊ່ວຍຄົນທີ່ຂາດເຂີນ ທັງໝົດນີ້ຄືການນະມັດສະການ ມັນອາດບໍ່ມີທຳນອງເພງ ແຕ່ມັນຖວາຍກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ເພາະດ້ວຍການກະທຳ ທ່ານກຳລັງສາລະພາບວ່າ ພຣະອົງຊົງສົມຄວນທີ່ຂ້ອຍຈະດຳເນີນຊີວິດແບບນີ້ ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວວ່າ ການຮັກພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮັກເພື່ອນມະນຸດຄືຜົນລວມຂອງພຣະບັນຍັດທັງໝົດ ແລະ ພຣະຄຳພີກໍບອກເຮົາຢ່າງຊັດເຈນເຊັ່ນກັນ
ທຳມະທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ປາສະຈາກມົນທິນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າພຣະບິດານັ້ນຄື ການໄປຢ້ຽມຢາມເດັກກຳພ້າ ແລະ ແມ່ໝ້າຍໃນຄວາມທຸກຍາກຂອງເຂົາ ແລະ ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນຂອງໂລກ
— ຢາໂກໂບ 1:27
ເຫັນບໍ ຄວາມເຫຼື້ອມໃສທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບແທ້ໆ ນັ້ນລົງມາຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ຄືການເບິ່ງແຍງເດັກກຳພ້າ ແລະ ແມ່ໝ້າຍ ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າການປະຊຸມ ແລະ ບົດເພງບໍ່ສຳຄັນ ແນ່ນອນວ່າສຳຄັນ ມັນເປັນພຣະຄຸນທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ເຮົານະມັດສະການຮ່ວມກັນ ແລະ ເສີມສ້າງກັນ ພຽງແຕ່ວ່າມັນແທນທີ່ຊີວິດບໍ່ໄດ້ ແລະ ກາຍເປັນທັງໝົດຂອງສິ່ງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງເຮົາກັບພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ ຄົນທີ່ຮ້ອງເພງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍຮັກພຣະອົງ ດ້ວຍສຸດສຽງ ແຕ່ຊີວິດປະຈຳວັນກັບບໍ່ມີການເຊື່ອຟັງ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ ກໍໄດ້ຖວາຍການນະມັດສະການທີ່ຖືກຫຼຸດຄ່າລົງແລ້ວ
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຊື້ອເຊີນທ່ານໃຫ້ເປີດພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວອ່ານ ໂຣມ ບົດທີ 12 ຢ່າງຊ້າໆ ເລີ່ມຈາກຂໍ້ທີ 1 ຄື ໃຫ້ຖວາຍຕົວຂອງທ່ານເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີຊີວິດ ແລ້ວອ່ານໄປຈົນຈົບຄຳເຕືອນສະຕິເລື່ອງການຮັກກັນ ແລະ ການປະຕິບັດຕໍ່ຜູ້ຄົນ ທ່ານຈະສັງເກດເຫັນວ່າ ທັນທີຫຼັງຈາກໂປໂລເວົ້າເຖິງ ການນະມັດສະການ ທຸກສິ່ງທີ່ລາວກ່າວຕໍ່ໄປລ້ວນເປັນເລື່ອງການດຳເນີນຊີວິດ ແລະ ການປະຕິບັດຕໍ່ຜູ້ຄົນ ລຳດັບນັ້ນເອງກຳລັງເວົ້າກັບເຮົາ ການນະມັດສະການທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ເຄີຍຢຸດຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງທີ່ປະຊຸມ
ຜູ້ທີ່ເຮົານະມັດສະການ ແລະ ຫົວໃຈ ສຳຄັນກວ່າຮູບແບບ
ມາເຖິງຕອນນີ້ ບາງທີເຮົາອາດເຂົ້າໃຈການນະມັດສະການໃໝ່ໄດ້ດ້ວຍປະໂຫຍກງ່າຍໆ ປະໂຫຍກດຽວ ນັ້ນຄື ການຖວາຍກຽດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົມຄວນໄດ້ຮັບແກ່ພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ ດ້ວຍຕົວຕົນທັງໝົດ ແລະ ຊີວິດທັງໝົດຂອງເຮົາ
ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນດົນຕີ ບໍ່ໄດ້ຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນການປະຊຸມໃດການປະຊຸມໜຶ່ງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງຮູບແບບທີ່ຖືກຕ້ອງແບບດຽວ ຮູບແບບອາດຫຼາກຫຼາຍ ດົນຕີອາດຕ່າງກັນ ແຕ່ສອງສິ່ງຍັງຄົງເປັນແກ່ນແທ້ ນັ້ນຄື ຜູ້ທີ່ເຮົານະມັດສະການຕ້ອງເປັນພຣະເຈົ້າອົງທ່ຽງແທ້ຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ພຽງອົງດຽວ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດ ແລະ ຫົວໃຈຂອງການນະມັດສະການຕ້ອງຈິງແທ້ ປະກອບດ້ວຍຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນພຽງຄວາມຄຶກຄື້ນພາຍນອກ
ດັ່ງນັ້ນ ຫາກວັນອາທິດໃດໃຈຂອງທ່ານລອຍໄປໃນຂະນະທີ່ຮ້ອງເພງ ທ່ານກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກ່າວໂທດຕົນເອງເລື່ອງນັ້ນ ແຕ່ຂໍໃຫ້ຮັບເອົາເປັນຄຳເຕືອນອັນອ່ອນໂຍນວ່າ ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຕ້ອງການບໍ່ເຄີຍເປັນພຽງສຽງເພງຂອງຂ້ອຍ ແຕ່ຄືຕົວຕົນທັງໝົດຂອງຂ້ອຍ ແລະ ຂໍໃຫ້ເຮົາ ໃນມື້ທີ່ທຳມະດາທີ່ສຸດ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ບ່ອນເຮັດວຽກ ຢູ່ໂຕະອາຫານ ຫຼື ຢູ່ໃນມຸມທີ່ບໍ່ມີໃຜເຫັນ ສາມາດເວົ້າກັບພຣະອົງເບົາໆ ໄດ້ວ່າ ທັງໝົດນີ້ ຂ້ານ້ອຍຂໍຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ນີ້ແຫຼະຄືການນະມັດສະການ
ອ່ານຕໍ່
ພົກການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເລິກກວ່າໄວ້ໃນຖົງເສື້ອຂອງທ່ານ
BiblePro ລວມການຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ການອ່ານທຽບສະບັບແປຄຽງຂ້າງກັນ ເຄື່ອງມືພາສາຕົ້ນສະບັບ ແລະ ແຜນການອ່ານໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ — ດາວໂຫຼດຟຣີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສຶກສາໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງທຸກທີ່ທຸກເວລາ