ພຣະຄຳພີວ່າແນວໃດເລື່ອງການເຮັດວຽກ ແຮງງານ ການພັກຜ່ອນ ແລະ ອາຊີບ

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດເລື່ອງວຽກຄື ຄິດວ່າແຮງງານເປັນການລົງໂທດທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາຫຼັງມະນຸດເຮັດບາບ. ພຣະຄຳພີບໍ່ໄດ້ເວົ້າແນວນັ້ນ.

ວຽກມີຢູ່ກ່ອນການລົ້ມລົງໃນບາບ

ປະຖົມມະການ 2:15: “ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງໃຫ້ມະນຸດນັ້ນຢູ່ໃນສວນເອເດນ ໃຫ້ເຮັດ ແລະ ຮັກສາສວນ”

ນັ້ນຄືກ່ອນບົດທີ 3. ມະນຸດມີວຽກເຮັດໃນໂລກທີ່ຍັງບໍ່ແຕກສະຫຼາຍ. ແລະ ກ່ອນໜ້ານັ້ນອີກ ພຣະເຈົ້າເອງກໍຊົງເຮັດວຽກໃນປະຖົມມະການ 1.

ສິ່ງທີ່ຖືກສາບແຊ່ງແທ້

ຫຼັງການລົ້ມລົງໃນບາບ ພຣະເຈົ້າຕັດກັບອາດາມວ່າ “ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຕ້ອງຖືກສາບແຊ່ງເພາະຕົວເຈົ້າ… ເຈົ້າຈະຕ້ອງຫາກິນດ້ວຍເຫື່ອອາບໜ້າ” (ປຖກ 3:17-19)

ແຜ່ນດິນຖືກສາບແຊ່ງ ບໍ່ແມ່ນວຽກ. ສິ່ງທີ່ປ່ຽນຄືຄວາມຍາກ: ຕົ້ນໜາມ ຄວາມສູນເປົ່າ ເຫື່ອ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ໃຊ້ໄດ້ຈິງ: ຄວາມຄັບຂ້ອງໃຈທີ່ທ່ານພົບໃນວຽກເປັນເລື່ອງຈິງ ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົວວຽກເປັນສິ່ງຮ້າຍ.

ບໍ່ວ່າພວກທ່ານຈະເຮັດສິ່ງໃດ ກໍຈົ່ງເຮັດດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈເໝືອນກະທຳຖວາຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂກໂລດຊາຍ 3:23

ບໍ່ມີການແບ່ງສັກສິດກັບທາງໂລກ

ໂກໂລດຊາຍ 3:23 ຂຽນເຖິງໃຜ. ບໍລິບົດຄືຄຳສອນແກ່ທາດ (3:22) ຄືຖານະທາງສັງຄົມຕ່ຳທີ່ສຸດໃນຍຸກນັ້ນ.

ໂປໂລບອກພວກເຂົາວ່າວຽກທີ່ຢູ່ໃນມືເຮັດ “ຖວາຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ໄດ້. ນັ້ນລົ້ມລຳດັບຊັ້ນລະຫວ່າງວຽກຮັບໃຊ້ກັບວຽກທຳມະດາລົງທັງໝົດ.

ຕັກກະຂອງການພັກ

ພຣະບັນຍັດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕມີເຫດຜົນທີ່ມັກຖືກຂ້າມ: “ເພາະໃນຫົກວັນພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ… ແລະ ໃນວັນທີເຈັດຊົງພັກ” (ອພຍ 20:11)

ແລະ ສັງເກດລຳດັບ: ມະນຸດຖືກສ້າງໃນວັນທີຫົກ ດັ່ງນັ້ນວັນເຕັມວັນທຳອິດຂອງມະນຸດຄືວັນພັກ. ການພັກມາກ່ອນການເຮັດວຽກ.

ພຣະຄຳພີເວົ້າເຖິງການບໍ່ເຮັດວຽກນຳ

ອີກດ້ານກໍຖືກລະບຸໄວ້: “ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ຍອມເຮັດວຽກ ກໍຢ່າໃຫ້ລາວກິນ” (2 ທສ 3:10)

ແລ້ວຄວາມໝາຍຢູ່ໃສ

ປັນຍາຈານໃຫ້ຄຳຕອບລຽບງ່າຍ: “ສຳລັບມະນຸດບໍ່ມີຫຍັງດີໄປກວ່າກິນ ແລະ ດື່ມ ກັບຫາຄວາມສຸກໃນການງານຂອງຕົນ” (ປຈຈ 2:24)

ບໍ່ແມ່ນວ່າວຽກຂອງທ່ານຈະປະຮອຍນິລັນດອນໄວ້ ແຕ່ຄືວຽກຂອງມື້ນີ້ເອງເປັນຂອງປະທານໄດ້.

ອ່ານເຄິ່ງຫຼັງຂອງໂກໂລດຊາຍ 3 ທຽບກັບປັນຍາຈານ 2 ໃນແອັບ BiblePro.