ພຣະຄຳພີວ່າແນວໃດເລື່ອງຄວາມພໍໃຈ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຮຽນຮູ້ ບໍ່ແມ່ນຕິດຕົວມາ

ຄຳທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດເລື່ອງຄວາມພໍໃຈໃນພຣະຄຳພີຄືຄຳກິລິຍາ.

ຟີລິບປອຍ 4:11: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະມີຖານະແນວໃດກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຮຽນຮູ້ແລ້ວທີ່ຈະພໍໃຈຢູ່ຢ່າງນັ້ນ”

ຄຳກິລິຍານັ້ນປ່ຽນຄວາມພໍໃຈຈາກນິໄສເປັນທັກສະ. ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ບາງຄົນເກີດມາພ້ອມ. ມັນຝຶກໄດ້ — ແລະ ໂປໂລບອກກົງ ໆ ວ່າທ່ານຕ້ອງຝຶກ.

ທ່ານຮຽນຢູ່ໃສ

ຂໍ້ຖັດໄປລະບຸຫຼັກສູດ: “ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກທີ່ຈະປະເຊີນກັບຄວາມຕົກຕ່ຳ ແລະ ຮູ້ຈັກທີ່ຈະປະເຊີນກັບຄວາມອຸດົມສົມບູນ” (4:12)

ສັງເກດວ່າທັງສອງທິດທາງຢູ່ໃນນັ້ນ. ໂປໂລບອກວ່າຝັ່ງທີ່ເຫຼືອເຟືອກໍຕ້ອງຮຽນຄືກັນ.

ແລະ ທ່ານຂຽນຈົດໝາຍນີ້ຈາກໃນຄຸກ — ຫ້ອງຮຽນບໍ່ແມ່ນທີ່ສະບາຍ.

ແຕ່ວ່າທາງຂອງພຣະເຈົ້າພ້ອມທັງຄວາມສັນໂດດກໍເປັນກຳໄລຫຼາຍ1 ຕີໂມທຽວ 6:6

1 ຕີໂມທຽວວາງຕັກກະໄວ້ຕົງທີ່ສຸດ

6:6-8: “ເພາະວ່າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເອົາຫຍັງເຂົ້າມາໃນໂລກສັນໃດ ພວກເຮົາກໍເອົາຫຍັງອອກໄປຈາກໂລກບໍ່ໄດ້ສັນນັ້ນ ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາມີອາຫານ ແລະ ເສື້ອຜ້າ ກໍໃຫ້ພວກເຮົາອີ່ມໃຈດ້ວຍຂອງເຫຼົ່ານັ້ນເຖີດ”

ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳທາງສິນທຳ ແຕ່ເປັນການລະບຸຂໍ້ເທັດຈິງ. ພະລັງຂອງມັນຄືຖຽງບໍ່ໄດ້.

ລຳດັບສຳຄັນ: ເຫດຜົນຂອງຄວາມພໍໃຈມາກ່ອນ ອັນຕະລາຍຂອງການຂາດມັນມາທີຫຼັງ.

ຄວາມພໍໃຈບໍ່ແມ່ນການບໍ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ

ພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍຂໍໃຫ້ໃຜຢຸດມຸ່ງໝັ້ນ. ໂປໂລຄົນດຽວກັນຂຽນວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດຢ່າງໜຶ່ງ ຄືລືມສິ່ງທີ່ຜ່ານພົ້ນມາແລ້ວເສຍ ແລະ ໂນ້ມຕົວອອກໄປຫາສິ່ງທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ” (ຟປ 3:13-14)

ຄວາມຕ່າງຄື: ຄວາມທະເຍີທະຍານວ່າດ້ວຍຈະເຮັດຫຍັງ ຄວາມພໍໃຈວ່າດ້ວຍສິ່ງທີ່ມີຢູ່ພໍ ຫຼື ຍັງ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຍາກ

ເຮັບເຣີ 13:5: “ຈົ່ງພໍໃຈໃນສິ່ງທີ່ທ່ານມີຢູ່ ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ຕັດໄວ້ແລ້ວວ່າ ເຮົາຈະບໍ່ລະທ່ານ ຫຼື ທອດຖິ້ມທ່ານເລີຍ”

ມັນວາງຮາກຂອງຄວາມບໍ່ພໍໃຈໄວ້ເລິກກວ່າຄວາມຢາກ: ຢູ່ທີ່ຄວາມຢ້ານວ່າຈະຖືກປະຖິ້ມ. ຈຶ່ງເປັນເຫດທີ່ຢາແກ້ບໍ່ແມ່ນວ່າທ່ານມີພໍແລ້ວ ແຕ່ຄືທ່ານຈະບໍ່ຖືກທອດຖິ້ມ.

ສິ່ງທີ່ຝຶກໄດ້

ຢ່າງທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດ: ຂຽນສາມສິ່ງທີ່ທ່ານມີຢູ່ແລ້ວມື້ນີ້ — ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຢາກໄດ້ ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນມື.

ຄວາມກະຕັນຍູເບິ່ງຂຶ້ນ ຄວາມພໍໃຈເບິ່ງລົງມາທີ່ມືຕົນເອງ.

ອ່ານຟີລິບປອຍ 4:10-20 ແລະ 1 ຕີໂມທຽວ 6 ໃນແອັບ BiblePro.