หนังสือปัญญาจารย์ว่าด้วยอะไร อนิจจังแปลว่าอะไรกันแน่

ปัญญาจารย์เป็นหนังสือที่ฟังดูเป็นศาสนาน้อยที่สุดในพระคัมภีร์ มันบอกว่าการตรากตรำไม่มีกำไร ยิ่งมีสติปัญญายิ่งมีความทุกข์ และคนชอบธรรมกับคนชั่วลงเอยเหมือนกัน ผู้อ่านครั้งแรกหลายคนคิดว่าเปิดผิดเล่ม

อนิจจังหมายถึงอะไรจริง ๆ

บรรทัดเปิด “อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง” (ปัญญาจารย์ 1:2) ใช้คำฮีบรู เฮเวล

ตามตัวอักษร เฮเวลหมายถึงลมหายใจ ไอน้ำ ไม่ใช่ไร้ค่า แต่คือจับไว้ไม่ได้ ความต่างนี้สำคัญ ปัญญาจารย์ไม่ได้บอกว่าชีวิตไม่มีค่า แต่บอกว่าชีวิตเหมือนหมอก คุณกำมือลงไปแล้วในมือไม่มีอะไร

ปัญญาจารย์กล่าวว่า อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจังปัญญาจารย์ 1:2

ใครเขียน

ผู้เขียนเรียกตัวเองว่า “โอรสของดาวิด กษัตริย์ในกรุงเยรูซาเล็ม” (1:1) ธรรมเนียมยกให้ซาโลมอน ชายในเนื้อความได้ลองทุกอย่าง สติปัญญา ความสุขสำราญ การก่อสร้าง ทรัพย์สมบัติ ความสำเร็จ แล้วรายงานผลทีละอย่าง

ทดลองอะไรและพบอะไร

สติปัญญา (1:12-18) “ผู้ที่เพิ่มความรู้ก็เพิ่มความทุกข์”
ความสุขสำราญ (2:1-11) ไม่ได้ยับยั้งอะไรเลย “ทุกอย่างล้วนอนิจจังและกินลม”
การงาน (2:18-23) สิ่งที่สร้างต้องทิ้งไว้ให้คนที่อาจเป็นคนโง่
เงินทอง (5:10) “คนรักเงินย่อมไม่อิ่มเงิน”

แล้วทำไมจึงอยู่ในพระคัมภีร์

เพราะมันซื่อตรง พระคัมภีร์ไม่ได้ข้ามวันที่คนดีทุกข์และคนชั่วเจริญ (8:14) หรือแกล้งทำเป็นว่าความตายไม่ใช่จุดจบของทุกคน (9:2-3)

หนังสือที่ยอมพูดว่าฉันไม่รู้ น่าเชื่อถือกว่าหนังสือที่มีคำตอบให้ทุกเรื่อง

มันลงเอยที่ไหน

คำแนะนำของมันเรียบง่ายอย่างไม่คาดคิด จงกินขนมปังของเจ้า ดื่มเหล้าองุ่นของเจ้า ทำงานที่อยู่ตรงหน้า รักคนที่อยู่ด้วยกัน (9:7-9)

สองข้อสุดท้ายปิดตรงนั้น “จงยำเกรงพระเจ้า และรักษาพระบัญญัติของพระองค์ เพราะนี่แหละเป็นหน้าที่ของมนุษย์ทั้งปวง” (12:13) ไม่ใช่การกลับคำสิบสองบทก่อนหน้า แต่เป็นกรอบล้อมรอบมัน

ควรอ่านเมื่อไร

ปัญญาจารย์เหมาะกับช่วงที่เรื่องไปไม่ดี หรือช่วงที่เรื่องไปได้ดีแต่ยังรู้สึกว่างเปล่า มันไม่ปลอบคุณ แต่บอกคุณว่าคุณไม่ใช่คนเดียวที่คิดแบบนี้

อ่านปัญญาจารย์ 3 ในแอป BiblePro