หนังสือโคโลสีว่าด้วยอะไร จดหมายถึงคริสตจักรที่ท่านไม่เคยไป

โคโลสีมีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง เปาโลไม่เคยไปเมืองโคโลสี คริสตจักรนี้ตั้งขึ้นโดยเอปาฟรัส (1:7) เปาโลเขียนจากในคุก และจัดการปัญหาบนพื้นฐานของรายงานจากคนอื่น

สิ่งที่ท่านเผชิญ

ปัญหาของโคโลสีไม่ใช่การที่ใครพูดตรง ๆ ว่าพระเยซูไม่พอ แต่คือคนเพิ่มสิ่งต่าง ๆ เข้ามาเคียงข้างพระองค์ พิธีสุหนัต (2:11) กฎเรื่องอาหารและเทศกาล (2:16) การนมัสการทูตสวรรค์ (2:18) การทรมานร่างกาย (2:23)

นี่คือการผสม และการผสมเผชิญหน้าได้ยากกว่าการปฏิเสธ เพราะมันไม่เคยปฏิเสธพระคริสต์ มันแค่ทำให้พระองค์เป็นรายการแรกในลิสต์

เปาโลตอบอย่างไร

ท่านไม่ได้ไล่แก้ทีละข้อ ท่านทำให้พระคริสต์ใหญ่จนลิสต์นั้นหมดความหมาย

1:15-20 คือแกนของจดหมาย เป็นคำประกาศที่เข้มข้น พระองค์ทรงเป็นพระฉายของพระเจ้าผู้ซึ่งไม่ประจักษ์แก่ตา ทรงเป็นบุตรหัวปี เพราะว่าโดยพระองค์สรรพสิ่งได้ถูกสร้างขึ้น และเพื่อพระองค์ พระองค์ทรงดำรงอยู่ก่อนสรรพสิ่ง และสรรพสิ่งเป็นระเบียบอยู่โดยพระองค์

คำว่าสรรพสิ่งปรากฏห้าครั้งในข้อเหล่านั้น ข้อสรุปลงที่ 2:9-10 “เพราะว่าในพระองค์นั้นสภาพของพระเจ้าดำรงอยู่อย่างบริบูรณ์ และพวกท่านก็บริบูรณ์ในพระองค์”

เหตุฉะนั้น ในเมื่อพวกท่านได้ต้อนรับพระเยซูคริสต์เจ้าแล้วอย่างไร ก็จงดำเนินชีวิตในพระองค์อย่างนั้นโคโลสี 2:6

ข้อที่ปกครองทั้งจดหมาย

2:6 คือบานพับ ดำเนินต่อไปในแบบที่คุณเริ่มต้น ตอนเริ่มไม่ได้เป็นเพราะการรักษากฎ และไม่ควรเปลี่ยนไปเป็นการรักษากฎในภายหลัง

ภาคปฏิบัติเริ่มตรงไหน

บทที่ 3 ไม่ได้เปิดด้วยรายการพฤติกรรม แต่เปิดด้วยทิศทาง “ถ้าท่านรับการทรงชุบให้เป็นขึ้นมาด้วยกันกับพระคริสต์แล้ว ก็จงแสวงหาสิ่งซึ่งอยู่เบื้องบน… จงเอาใจใส่สิ่งที่อยู่เบื้องบน ไม่ใช่สิ่งซึ่งอยู่ที่แผ่นดินโลก” (3:1-2)

แล้วจึงมาถึงรายละเอียด ถอดวิสัยเก่า สวมวิสัยใหม่ ความสัมพันธ์ในครัวเรือน การงาน (3:23 อยู่ตรงนี้)

ลำดับคือเปลี่ยนสายตาก่อน เปลี่ยนพฤติกรรมทีหลัง ซึ่งสอดคล้องกับข้อโต้แย้งในบทที่ 2 ปัญหาไม่เคยเป็นว่าคนทำไม่มากพอ

เกี่ยวกับเอเฟซัสอย่างไร

ทั้งสองเล่มทับซ้อนกันมากและน่าจะเขียนในช่วงเวลาใกล้กัน คร่าว ๆ คือ เอเฟซัสว่าด้วยคริสตจักร โคโลสีว่าด้วยพระคริสต์

อ่านอย่างไร

สี่บท ราวยี่สิบนาที อ่าน 1:15-20 และ 2:6-10 ก่อน แล้วจึงเริ่มใหม่จากต้น

อ่านโคโลสี ในแอป BiblePro และใช้โหมดเทียบวางไว้ข้างเอเฟซัส