โยบ 41 Thai KJV

1“เจ้าสามารถลากตัวเลวีอาธานออกมาด้วยเบ็ดได้หรือ หรือลิ้นของมันด้วยเชือกเส้นหนึ่งซึ่งเจ้าปล่อยลงมาได้หรือ

2เจ้าสามารถเอาเบ็ดใส่ในจมูกของมันได้หรือ หรือเจาะขากรรไกรของมันให้ทะลุด้วยหนามได้หรือ

3มันจะวิงวอนต่อเจ้าเป็นอันมากหรือ มันจะพูดด้วยบรรดาคำอ่อนหวานกับเจ้าหรือ

4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้าหรือ เจ้าจะจับมันมาเป็นทาสรับใช้ตลอดไปหรือ

5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนกหรือ หรือเจ้าจะผูกมันไว้สำหรับพวกสาว ๆ ของเจ้าหรือ

6เพื่อนฝูงจะมากินมันที่งานเลี้ยงหรือ พวกเขาจะแบ่งมันในท่ามกลางพวกพ่อค้าหรือ

7เจ้าสามารถทำให้หนังของมันเต็มไปด้วยบรรดาเหล็กที่มีหนามแหลมได้หรือ หรือหัวของมันด้วยเหล่าฉมวกแทงปลาได้หรือ

8จงวางมือของเจ้าจับมันดู จงจำการต่อสู้นั้นไว้ให้ดี อย่าทำอีกเลย

9ดูเถิด ความหวังของคนที่อาจสู้มันนั้นก็เปล่าประโยชน์ เมื่อคนใด ๆ เห็นมันเข้าเท่านั้น จะไม่ล้มลงหรือ

10ไม่มีใครดุพอที่จะกล้าไปยั่วเย้ามัน แล้วใครเล่าจะยืนมั่นต่อหน้าเราได้

11ใครเล่าได้ให้แก่เราก่อน ที่เราจะต้องตอบแทนเขา สิ่งใด ๆ ก็ตามที่อยู่ใต้ฟ้าสวรรค์ทั้งสิ้นก็เป็นของเรา

12เราจะไม่ปกปิดอวัยวะต่าง ๆ ของมัน หรือกำลังของมัน หรือโครงร่างอันสมส่วนของมัน

13ใครสามารถถลกเสื้อชั้นนอกของมันออกได้ หรือใครสามารถเข้าใกล้มันด้วยบังเหียนสองชั้นของตนได้

14ใครสามารถเปิดประตูทั้งหลายแห่งหน้าของมันได้ ฟันของมันนั้นน่าสยดสยองโดยรอบ

15บรรดาเกล็ดของมันเป็นความภาคภูมิใจของมัน แนบตัวมันสนิทเหมือนอย่างตราผนึกแน่น

16เกล็ดนั้นอยู่ชิดกันมาก จนไม่มีลมผ่านเข้าระหว่างพวกมันได้

17เกล็ดเหล่านั้นถูกเชื่อมติดกัน พวกมันเกาะติดกัน จนพวกมันไม่อาจถูกแยกออกจากกันได้

18โดยการจามของมัน แสงสว่างจึงออกมา และตาของมันเหมือนอย่างแสงอรุณรุ่งเช้า

19คบเพลิงออกมาจากปากของมัน และประกายไฟกระโดดออกมา

20ควันออกมาจากรูจมูกของมัน เหมือนอย่างออกมาจากหม้อหรือหม้อขนาดใหญ่ที่เดือดพล่าน

21ลมหายใจของมันจุดถ่านลุก และเปลวเพลิงออกมาจากปากของมัน

22พละกำลังอยู่ในลำคอของมัน และความเศร้าใจกลับกลายเป็นความชื่นบานต่อหน้ามัน

23เกล็ดทั้งหลายแห่งเนื้อของมันถูกเชื่อมติดกัน พวกมันแน่นอยู่ในตัวพวกมันเอง พวกมันไม่อาจถูกขยับเขยื้อนได้เลย

24หัวใจของมันแข็งเหมือนอย่างกับหิน ใช่แล้ว แข็งพอ ๆ กับชิ้นส่วนของหินโม่

25เมื่อมันยกตัวขึ้น เหล่าผู้มีอำนาจก็กลัว เพราะเหตุสิ่งที่ถูกทำลายนั้น พวกเขาก็ชำระล้างตัวเอง

26ดาบของคนที่แทงมัน จับมันไว้ไม่ได้ ทั้งหอก แหลน หรือเสื้อเกราะ

27มันถือว่าเหล็กเป็นเหมือนฟาง และทองเหลืองเป็นเหมือนไม้ผุ

28ลูกธนูไม่สามารถทำให้มันหนีไปได้ สำหรับมันบรรดาหินลูกสลิงก็กลายเป็นเหมือนตอข้าว

29แหลนทั้งหลายก็นับว่าเป็นเหมือนตอข้าว มันหัวเราะเยาะการซัดหอก

30บรรดาหินแหลม ๆ อยู่ใต้มัน มันกระจายสิ่งต่าง ๆ ที่แหลมคมบนเลน

31มันทำให้น้ำลึกเดือดเหมือนอย่างหม้อ มันทำให้ทะเลเป็นเหมือนอย่างหม้อน้ำมันทา

32มันทำให้หนทางส่องแสงตามหลังมัน ทำให้ใคร ๆ คิดว่ามหาสมุทรผมหงอก

33บนแผ่นดินโลก ไม่มีอะไรเหมือนกับมัน ซึ่งถูกสร้างไว้ไม่ให้รู้จักความกลัว

34มันมองดูทุกสิ่งที่อยู่สูง มันเป็นกษัตริย์องค์หนึ่งเหนือบุตรทั้งปวงแห่งความเย่อหยิ่ง”