โยบ 22 Thai KJV

1แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบและกล่าวว่า

2“คนจะเป็นประโยชน์ต่อพระเจ้าได้หรือ เหมือนอย่างคนที่มีปัญญาจะเป็นประโยชน์แก่ตนเอง

3เป็นที่พอพระทัยแก่องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์หรือที่ท่านเป็นคนชอบธรรม หรือเป็นประโยชน์แก่พระองค์หรือที่ท่านทำให้ทางทั้งหลายของท่านดีพร้อม

4พระองค์จะทรงติเตียนท่านเพราะยำเกรงท่านหรือ พระองค์จะทรงสู้ความกับท่านหรือ

5ความชั่วของท่านใหญ่โตมิใช่หรือ และบรรดาความชั่วช้าของท่านไม่มีที่สิ้นสุดมิใช่หรือ

6เพราะท่านได้ยึดของประกันไปจากพี่น้องของท่านเปล่า ๆ และริบเสื้อผ้าของคนที่เปลือยกาย

7ท่านมิได้ให้น้ำแก่คนอิดโรยดื่ม และท่านได้หน่วงเหนี่ยวขนมปังไว้จากคนที่หิว

8แต่สำหรับคนที่มีอำนาจใหญ่โต เขามีแผ่นดินโลกเป็นกรรมสิทธิ์ และคนที่มีเกียรติได้อาศัยอยู่ในนั้น

9ท่านได้ไล่พวกหญิงม่ายออกไปมือเปล่า และแขนของบรรดาลูกกำพร้าพ่อก็ถูกหักเสียแล้ว

10เพราะฉะนั้นกับดักทั้งหลายจึงอยู่รอบท่าน และความสยดสยองอันฉับพลันก็รบกวนท่าน

11หรือความมืดจนท่านมองไม่เห็น และน้ำมากมายก็คลุมท่านไว้

12พระเจ้ามิได้ทรงสถิตอยู่ ณ ที่สูงแห่งฟ้าสวรรค์หรือ และจงดูความสูงของดวงดาวต่าง ๆ ว่า พวกมันอยู่สูงจริง ๆ

13และท่านพูดว่า ‘พระเจ้าทรงทราบอย่างไร พระองค์ทรงพิพากษาทะลุผ่านเมฆมืดทึบได้หรือ

14บรรดาเมฆทึบเป็นที่คลุมพระองค์ไว้ จนพระองค์ทรงมองอะไรไม่เห็น และพระองค์ดำเนินโดยรอบบนฟ้าสวรรค์’

15ท่านมุ่งไปทางเก่านั้นแล้วหรือ ซึ่งคนชั่วได้ดำเนินนั้น

16ผู้ซึ่งได้ถูกตัดขาดก่อนเวลากำหนด ผู้ซึ่งรากฐานของเขาถูกไหลล้นด้วยน้ำท่วมแล้ว

17ผู้ซึ่งได้กล่าวแก่พระเจ้าว่า ‘จงไปจากพวกเราเสีย’ และ ‘องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงทำอะไรเพื่อพวกเขาได้เล่า’

18ถึงอย่างนั้นพระองค์ได้ทรงให้บ้านทั้งหลายของพวกเขาเต็มไปด้วยบรรดาของดี แต่คำปรึกษาของคนชั่วอยู่ห่างไกลจากข้า

19คนชอบธรรมเห็นเรื่องนั้นและมีความยินดี และคนไร้ความผิดหัวเราะเยาะเย้ยพวกเขา

20ในขณะที่ทรัพย์สมบัติของพวกเราไม่ถูกตัดขาด แต่ของที่เหลือของพวกเขานั้นไฟก็เผาเสีย

21บัดนี้ จงทำตัวท่านให้คุ้นเคยกับพระองค์และอยู่อย่างสงบ ด้วยวิธีนั้นสิ่งที่ดีจะมาถึงท่าน

22ขอจงรับ ข้าขอร้องท่าน พระราชบัญญัติจากพระโอษฐ์ของพระองค์ และเก็บพระวจนะทั้งหลายของพระองค์ไว้ในใจของท่าน

23ถ้าท่านหันกลับมายังองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ท่านก็จะเจริญขึ้น ท่านจะกำจัดความชั่วช้าให้ไกลจากบรรดาเต็นท์ของท่าน

24แล้วท่านจะรวบรวมทองคำไว้เหมือนอย่างผงคลีดิน และทองคำแห่งเมืองโอฟีร์ไว้เหมือนอย่างหินทั้งหลายแห่งลำธาร

25ใช่แล้ว องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จะเป็นผู้ป้องกันท่าน และท่านจะมีเงินมากมาย

26เพราะเมื่อนั้นท่านจะมีความชื่นชมยินดีของท่านในองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ และจะเงยหน้าของท่านหาพระเจ้า

27ท่านจะกราบทูลคำอธิษฐานของท่านต่อพระองค์ และพระองค์จะทรงสดับฟังท่าน และท่านจะทำตามคำปฏิญาณทั้งหลายของท่าน

28ท่านจะตัดสินใจในเรื่องใดด้วย และเรื่องนั้นจะถูกสถาปนาไว้แก่ท่าน และความสว่างจะส่องแสงบนทางทั้งหลายของท่าน

29เมื่อคนทั้งหลายถูกเหวี่ยงลง แล้วท่านจะพูดว่า ‘มีการพยุงขึ้น และพระองค์จะทรงช่วยคนถ่อมใจให้รอด’

30พระองค์จะทรงช่วยเกาะของผู้ไร้ความผิดให้พ้น และมันได้รับการช่วยให้พ้นโดยความสะอาดแห่งมือของท่าน”