โยบ 4 Thai KJV

1แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบและกล่าวว่า

2“ถ้าพวกข้าลองพูดกับท่าน ท่านจะเศร้าโศกไหม แต่ใครสามารถอดกลั้นไม่ให้พูดได้

3ดูเถิด ท่านได้สั่งสอนคนมากมายแล้ว และท่านได้เสริมมือที่อ่อนเปลี้ยให้มีกำลัง

4บรรดาถ้อยคำของท่านได้สนับสนุนคนที่กำลังสะดุด และท่านได้เสริมเข่าที่อ่อนเปลี้ยให้มีกำลัง

5แต่บัดนี้มันมาถึงท่านแล้ว และท่านอ่อนกำลัง มันแตะต้องท่านเข้า และท่านก็ลำบากใจ

6นี่คือความยำเกรงของท่าน ความไว้เนื้อเชื่อใจของท่าน ความหวังของท่าน และความเที่ยงธรรมแห่งทางทั้งหลายของท่านมิใช่หรือ

7ขอจำไว้หน่อยเถิด ข้าขอร้องท่านว่า ผู้ที่ไร้ความผิดเคยพินาศหรือ หรือคนชอบธรรมเคยถูกตัดออกที่ไหน

8ตามที่ข้าได้เห็น บรรดาผู้ที่ไถความชั่วช้า และหว่านความชั่ว ก็ได้เกี่ยวเก็บอย่างนั้น

9โดยลมหายใจของพระเจ้า พวกเขาพินาศ และโดยลมแห่งช่องพระนาสิกของพระองค์ พวกเขาถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง

10เสียงคำรามของสิงโต และเสียงของสิงโตดุร้าย และบรรดาฟันของสิงโตหนุ่มก็หักเสียแล้ว

11สิงโตแก่พินาศเพราะขาดเหยื่อ และลูก ๆ ของสิงโตที่แข็งแรงก็กระจัดกระจายไป

12บัดนี้ สิ่งหนึ่งได้มาถึงข้าอย่างลับ ๆ และหูของข้าได้ยินเสียงกระซิบหน่อยหนึ่ง

13ในความคิดต่าง ๆ จากบรรดานิมิตแห่งค่ำคืน เมื่อคนทั้งหลายหลับสนิท

14ความครั่นคร้ามมาอยู่เหนือข้าและความสั่นเทิ้ม ซึ่งทำให้กระดูกทั้งสิ้นของข้าสั่นสะเทือน

15แล้ววิญญาณตนหนึ่งผ่านไปต่อหน้าข้า ขนแห่งเนื้อของข้าลุกชัน

16มันนิ่งอยู่ แต่ข้ามองเห็นรูปร่างของมันไม่ชัด สัณฐานหนึ่งอยู่ต่อหน้าต่อตาของข้า มีความเงียบ และข้าได้ยินเสียงหนึ่งซึ่งกล่าวว่า

17‘มนุษย์ที่ตายได้จะชอบธรรมมากกว่าพระเจ้าหรือ มนุษย์จะบริสุทธิ์มากกว่าผู้ทรงสร้างเขาหรือ

18ดูเถิด พระองค์ไม่ทรงวางพระทัยในพวกผู้รับใช้ของพระองค์ และพวกทูตสวรรค์ของพระองค์ พระองค์ได้ทรงกล่าวโทษว่าได้กระทำอย่างโง่เขลา

19พระองค์ทรงวางพระทัยในคนเหล่านั้นที่อาศัยอยู่ในบ้านที่ทำด้วยดินเหนียวน้อยยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด ผู้ซึ่งรากฐานของเขาอยู่ในผงคลีดิน ผู้ซึ่งถูกขยี้ต่อหน้าตัวมอด

20พวกเขาถูกทำลายตั้งแต่เวลาเช้าถึงเวลาเย็น พวกเขาพินาศไปเป็นนิตย์โดยไม่มีผู้ใดสนใจ

21ความเลิศเลอของพวกเขาซึ่งอยู่ภายในพวกเขาไม่หมดสิ้นไปหรือ พวกเขาตายโดยปราศจากสติปัญญา’”