ปฐมกาล 33 Thai KJV

1และยาโคบเงยหน้าของเขาขึ้น และมองไป และดูเถิด เอซาวกำลังมา และพร้อมกับเขามีพวกผู้ชายสี่ร้อยคน และเขาแบ่งลูก ๆ ให้แก่เลอาห์ และแก่ราเชล และแก่สาวใช้ทั้งสอง

2และเขาให้สาวใช้ทั้งสองกับลูก ๆ ของเขาทั้งสองอยู่ข้างหน้าสุด และเลอาห์กับลูก ๆ ของนางอยู่ถัดมา และราเชลกับโยเซฟอยู่ท้ายสุด

3และเขาเดินขึ้นหน้าไปก่อนพวกเขา และน้อมตัวลงถึงดินเจ็ดครั้ง จนเขาเข้ามาใกล้พี่ชายของเขา

4และเอซาววิ่งออกเพื่อพบเขา และสวมกอดเขา และซบหน้าลงที่คอของเขา และจุบเขา และเขาทั้งสองก็ร้องไห้

5และเอซาวก็เงยหน้าของเขาขึ้น และเห็นพวกผู้หญิงกับลูก ๆ และกล่าวว่า “คนเหล่านั้นที่อยู่กับเจ้าคือใคร” และยาโคบกล่าวว่า “ลูก ๆ ซึ่งพระเจ้าได้โปรดประทานให้แก่ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน”

6แล้วสาวใช้ทั้งสองคนเข้ามาใกล้ นางทั้งสองกับลูก ๆ ของพวกนาง และพวกเขาน้อมตัวลงคำนับ

7และเลอาห์กับลูก ๆ ของนางก็เข้ามาใกล้ด้วย และน้อมตัวลงคำนับ และภายหลังโยเซฟและราเชลเข้ามาใกล้ และเขาทั้งสองน้อมตัวลงคำนับ

8และเอซาวกล่าวว่า “ขบวนผู้คนและฝูงสัตว์ทั้งหมดซึ่งเราได้พบนี้ เจ้าหมายความว่าอะไร” และยาโคบกล่าวว่า “เหล่านี้ก็เพื่อจะได้รับความกรุณาในสายตานายของข้าพเจ้า”

9และเอซาวกล่าวว่า “ข้ามีพออยู่แล้ว น้องชายของข้าเอ๋ย เจ้าจงเก็บของที่เจ้ามีไว้กับตัวเองเถิด”

10และยาโคบกล่าวว่า “ไม่ได้ ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ถ้าบัดนี้ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ก็โปรดรับของกำนัลของข้าพเจ้าจากมือของข้าพเจ้าเถิด ด้วยว่าข้าพเจ้าได้เห็นหน้าท่านแล้ว ราวกับว่าข้าพเจ้าได้เห็นพระพักตร์ของพระเจ้า และท่านได้โปรดปรานข้าพเจ้าแล้ว

11ข้าพเจ้าขอร้องท่าน โปรดรับพรของข้าพเจ้าที่นำมาให้ท่านเถิด เพราะพระเจ้าได้ทรงปฏิบัติอย่างกรุณากับข้าพเจ้า และเพราะข้าพเจ้ามีเพียงพอแล้ว” และยาโคบอ้อนวอนเขาและเอซาวจึงรับสิ่งนั้นไว้

12และเอซาวกล่าวว่า “ให้พวกเราเดินตามทางของพวกเรา และให้พวกเราไปกันเถิด และข้าจะนำหน้าเจ้าไป”

13และยาโคบกล่าวแก่เขาว่า “นายของข้าพเจ้าทราบอยู่แล้วว่าเด็ก ๆ นั้นอ่อนแอ และฝูงแพะแกะและฝูงวัวที่มีลูกอ่อนก็อยู่กับข้าพเจ้า และถ้าพวกผู้ชายจะต้อนพวกมันให้เดินเกินไปสักวันหนึ่ง ฝูงสัตว์ก็จะตายหมด

14ขอนายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ล่วงหน้าไปก่อนผู้รับใช้ของท่านเถิด และข้าพเจ้าจะค่อย ๆ นำไป ตามกำลังของฝูงสัตว์ที่ไปข้างหน้าข้าพเจ้า และตามที่เด็ก ๆ สามารถทนได้ จนกว่าข้าพเจ้าจะมาถึงนายของข้าพเจ้าที่เสอีร์”

15และเอซาวกล่าวว่า “บัดนี้ขอให้ข้าฝากบางคนที่อยู่กับข้าไว้กับเจ้า” และยาโคบกล่าวว่า “มีความจำเป็นอะไรหรือ ขอให้ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของนายของข้าพเจ้าเถิด”

16ดังนั้นเอซาวจึงกลับไปตามทางของตนวันนั้นไปยังเสอีร์

17และยาโคบเดินทางไปถึงสุคคท และสร้างบ้านพักหลังหนึ่งสำหรับตน และทำเพิงหลายหลังให้ฝูงสัตว์ของเขา ฉะนั้นชื่อของสถานที่นั้นจึงถูกเรียกว่า สุคคท

18และยาโคบมาถึงชาเลม นครแห่งหนึ่งของเชเคม ซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอัน เมื่อเขามาจากปัดดานอารัม และตั้งเต็นท์ของตนอยู่หน้านครนั้น

19และเขาซื้อที่ดินแปลงหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ ๆ เขาได้กางเต็นท์ของตน จากมือของบุตรทั้งหลายของฮาโมร์ บิดาของเชเคม เป็นเงินหนึ่งร้อยเหรียญ

20และเขาสร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่งที่นั่น และเรียกแท่นบูชานั้นว่า เอลเอโลเฮอิสราเอล