สดุดี 22 Thai KJV

1พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียแล้ว เหตุใดพระองค์ทรงห่างไกลเหลือเกินจากการช่วยข้าพระองค์ และจากบรรดาถ้อยคำแห่งการคร่ำครวญของข้าพระองค์

2โอ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลในเวลากลางวัน แต่พระองค์ไม่ทรงสดับฟัง และในยามแห่งกลางคืน และมิได้เงียบเสียง

3แต่พระองค์ทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ โอ พระองค์ผู้ประทับเหนือคำสรรเสริญทั้งหลายของอิสราเอล

4บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์ได้วางใจในพระองค์ พวกเขาได้วางใจ และพระองค์ได้ทรงช่วยพวกเขาให้พ้น

5พวกเขาได้ร้องทูลต่อพระองค์ และได้รับการช่วยให้พ้น พวกเขาได้วางใจในพระองค์ และไม่ได้รับความอับอาย

6แต่ข้าพระองค์เป็นตัวหนอน และมิใช่คน เป็นคำติเตียนของผู้คน และถูกประชาชนเหยียดหยาม

7บรรดาผู้ที่เห็นข้าพระองค์ก็หัวเราะเยาะเย้ยข้าพระองค์ พวกเขาบุ้ยริมฝีปาก พวกเขาสั่นศีรษะ โดยกล่าวว่า

8“เขาได้วางใจในพระเยโฮวาห์ว่าพระองค์จะทรงช่วยเขาให้พ้น ขอให้พระองค์ทรงช่วยเขาให้พ้น โดยเห็นว่าพระองค์พอพระทัยในเขาแล้ว”

9แต่พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ได้นำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ พระองค์ได้ทรงให้ข้าพระองค์มีความหวังใจเมื่อข้าพระองค์อยู่บนถันของมารดาของข้าพระองค์

10ข้าพระองค์ถูกมอบไว้กับพระองค์แล้วจากครรภ์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ตั้งแต่ข้าพระองค์ยังอยู่ในท้องของมารดาของข้าพระองค์

11ขออย่าทรงอยู่ห่างไกลจากข้าพระองค์ เพราะความยากลำบากอยู่ใกล้ เพราะไม่มีผู้ใดช่วยได้เลย

12วัวตัวผู้จำนวนมากได้ล้อมข้าพระองค์ไว้ เหล่าวัวตัวผู้แข็งแรงแห่งบาชานได้ล้อมข้าพระองค์ไว้รอบ

13พวกมันได้อ้าปากของพวกมันกว้างเข้าใส่ข้าพระองค์ เหมือนอย่างสิงโตที่กัดฉีกและคำรามร้อง

14ข้าพระองค์ถูกเทออกเหมือนอย่างน้ำ และกระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์หลุดออกจากข้อต่อ ใจของข้าพระองค์ก็เหมือนขี้ผึ้ง มันละลายอยู่ท่ามกลางเครื่องในของข้าพระองค์

15กำลังของข้าพระองค์เหือดแห้งไปเหมือนอย่างเศษหม้อแตก และลิ้นของข้าพระองค์ก็เกาะติดที่ขากรรไกรของข้าพระองค์ และพระองค์ได้ทรงนำข้าพระองค์เข้าไปในผงคลีดินแห่งความตาย

16เพราะบรรดาสุนัขได้ล้อมรอบข้าพระองค์ไว้ กลุ่มคนชั่วได้ล้อมรอบข้าพระองค์ไว้ พวกเขาแทงมือของข้าพระองค์และเท้าของข้าพระองค์เสียแล้ว

17ข้าพระองค์นับกระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์ได้ พวกเขามองดูและจ้องมองข้าพระองค์

18พวกเขาแบ่งปันเสื้อผ้าของข้าพระองค์ในท่ามกลางพวกเขา และจับสลากกันเพื่อที่จะเอาเสื้อของข้าพระองค์

19แต่ขอพระองค์อย่าทรงอยู่ห่างไกลจากข้าพระองค์เลย โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ โอ กำลังของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงรีบเร่งมาช่วยข้าพระองค์เถิด

20ขอทรงช่วยจิตใจของข้าพระองค์ให้พ้นจากดาบ ขอทรงช่วยที่รักของข้าพระองค์จากฤทธิ์ของสุนัข

21ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอดพ้นจากปากของสิงโต เพราะพระองค์ทรงสดับฟังข้าพระองค์จากบรรดาเขาของม้ายูนิคอนเหล่านั้นแล้ว

22ข้าพระองค์จะประกาศพระนามของพระองค์แก่พี่น้องของข้าพระองค์ ในท่ามกลางชุมนุมชนข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์

23พวกท่านที่ยำเกรงพระเยโฮวาห์เอ๋ย จงสรรเสริญพระองค์ พวกท่านทุกคนผู้เป็นเชื้อสายของยาโคบเอ๋ย จงถวายสง่าราศีแด่พระองค์ และจงยำเกรงพระองค์ พวกท่านทุกคนผู้เป็นเชื้อสายของอิสราเอล

24เพราะพระองค์มิได้ทรงดูถูกหรือสะอิดสะเอียนความทุกข์ยากของผู้ที่ทุกข์ใจ ทั้งพระองค์ไม่ได้ทรงซ่อนพระพักตร์พระองค์จากเขา แต่เมื่อเขาได้ร้องทูลต่อพระองค์ พระองค์ทรงสดับฟังแล้ว

25คำสรรเสริญของข้าพระองค์จะกล่าวถึงพระองค์ในที่ชุมนุมชนใหญ่ ข้าพระองค์จะทำตามคำปฏิญาณต่าง ๆ ของข้าพระองค์ต่อหน้าบรรดาผู้ที่เกรงกลัวพระองค์

26คนที่มีใจอ่อนสุภาพจะได้กินและอิ่มหนำ บรรดาผู้ที่แสวงหาพระองค์จะสรรเสริญพระเยโฮวาห์ ใจของพวกท่านจะมีชีวิตอยู่เป็นนิตย์

27ที่สุดปลายทั้งสิ้นของแผ่นดินโลกจะจดจำและหันมาหาพระเยโฮวาห์ และครอบครัวทั้งสิ้นของบรรดาประชาชาติจะนมัสการต่อพระพักตร์พระองค์

28เพราะราชอาณาจักรเป็นของพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงเป็นผู้ครอบครองในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ

29บรรดาผู้ที่อ้วนพีทั้งสิ้นบนแผ่นดินโลกจะรับประทานและนมัสการ ทุกคนที่ลงไปสู่ผงคลีดินจะก้มกราบต่อพระพักตร์พระองค์ และไม่มีผู้ใดสามารถรักษาจิตใจของตนให้มีชีวิตอยู่ได้

30เชื้อสาย ๆ หนึ่งจะปรนนิบัติพระองค์ มันจะถูกนับว่าเป็นชั่วอายุที่ถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า

31พวกเขาจะมา และจะประกาศความชอบธรรมของพระองค์แก่ชนชาติหนึ่งที่จะเกิดมา ว่าพระองค์ได้ทรงกระทำสิ่งนี้