FeaturesScreenshotsTestimonialsFAQOnline BibleBlogDownload Now
Language
Follow

อิสยาห์ 14 Thai KJV

ຂໍ້ຄວາມພຣະຄຳພີດ້ານລຸ່ມເປັນພາສາໄທ ເພາະຍັງບໍ່ມີສະບັບແປພາສາລາວທີ່ພວກເຮົາໃຊ້ໄດ້

1เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงมีพระเมตตาต่อยาโคบ และยังจะทรงเลือกอิสราเอล และจะทรงตั้งเขาทั้งหลายไว้ในแผ่นดินของพวกเขาเอง และพวกคนแปลกหน้าจะสมทบกับพวกเขา และพวกเขาจะติดสนิทอยู่กับวงศ์วานของยาโคบ

2และประชากรนั้นจะรับพวกเขาไว้ และนำพวกเขามายังสถานที่ของพวกเขา และวงศ์วานแห่งอิสราเอลจะยึดครองพวกเขาในแผ่นดินของพระเยโฮวาห์ ให้เป็นทาสชายและทาสหญิง และเขาทั้งหลายจะจับพวกเขาให้เป็นเชลย ผู้ซึ่งเขาทั้งหลายเคยเป็นเชลยของพวกเขา และเขาทั้งหลายจะปกครองเหนือผู้ที่เคยบีบบังคับเขาทั้งหลาย

3และต่อมาในวันที่พระเยโฮวาห์จะประทานการหยุดพักให้เจ้าจากความเศร้าโศกของเจ้า และจากความกลัวของเจ้า และจากงานหนักซึ่งเจ้าเคยถูกบังคับให้กระทำ

4ที่เจ้าจะยกคำภาษิตนี้ต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลน และกล่าวว่า “ผู้บีบบังคับก็หยุดไปแล้วหนอ กรุงทองคำก็หยุดไปแล้วหนอ

5พระเยโฮวาห์ได้ทรงหักไม้พลองของคนชั่ว และคทาของบรรดาผู้ปกครอง

6ผู้ซึ่งได้ตีประชากรนี้ด้วยความพิโรธ ด้วยการตีอย่างไม่หยุดยั้ง ผู้ซึ่งได้ปกครองบรรดาประชาชาติในความโกรธ ถูกข่มเหงเสียแล้ว และไม่มีผู้ใดยับยั้ง

7แผ่นดินโลกทั้งสิ้นก็พักและสงบอยู่ เขาทั้งหลายโพล่งออกมาด้วยร้องเพลง

8ใช่แล้ว บรรดาต้นเฟอร์เปรมปรีดิ์เพราะเจ้า และบรรดาต้นสนซีดาร์แห่งเลบานอน โดยกล่าวว่า ‘ตั้งแต่เจ้าตกต่ำลง ก็ไม่มีผู้โค่นขึ้นมาต่อสู้พวกเราแล้ว’

9นรกจากเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนเพื่อเจ้าเพื่อต้อนรับเจ้าในการมาของเจ้า มันปลุกปั่นคนตายเพื่อเจ้า คือบรรดาพวกหัวหน้าแห่งแผ่นดินโลก มันทำให้บรรดาผู้ที่เป็นกษัตริย์แห่งประชาชาติทั้งหลายลุกขึ้นมาจากพระที่นั่งทั้งหลายของพวกเขา

10พวกเขาทุกคนจะพูด และกล่าวแก่เจ้าว่า ‘เจ้ากลายเป็นคนอ่อนเปลี้ยเหมือนอย่างพวกเราด้วยหรือ เจ้ากลายเป็นเหมือนอย่างพวกเราหรือ’

11ความโอ่อ่าของเจ้าถูกนำลงมาถึงแดนคนตาย และเสียงแห่งบรรดาพิณใหญ่ของเจ้า ตัวหนอนปูอยู่ใต้ตัวเจ้า และตัวหนอนทั้งหลายปกคลุมตัวเจ้า

12เจ้าตกลงมาจากสวรรค์แล้วซิ โอ ลูซีเฟอร์เอ๋ย โอรสแห่งรุ่งอรุณ เจ้าถูกตัดลงมาสู่พื้นดินเสียแล้วหนอ ผู้ซึ่งได้กระทำให้บรรดาประชาชาติตกต่ำน่ะ

13เพราะเจ้าได้กล่าวในใจของเจ้าว่า ‘ข้าจะขึ้นไปยังสวรรค์ ข้าจะยกพระที่นั่งของข้าให้อยู่เหนือดวงดาวทั้งหลายของพระเจ้า ข้าจะนั่งบนขุนเขาแห่งชุมนุมชนด้วย ในด้านทั้งหลายแห่งทางทิศเหนือ

14ข้าจะขึ้นไปเหนือความสูงทั้งหลายของหมู่เมฆ ข้าจะเป็นเหมือนองค์ผู้สูงสุด’

15แต่เจ้าจะถูกนำลงมาสู่นรก ยังที่ลึกทั้งหลายของแดนคนตาย

16บรรดาผู้ที่เห็นเจ้าจะเพ่งดูเจ้า และจะพิจารณาเจ้า โดยกล่าวว่า ‘ชายคนนี้หรือที่ได้ทำให้แผ่นดินโลกสั่นสะเทือน ที่ได้เขย่าราชอาณาจักรทั้งหลาย

17ที่ได้กระทำให้แผ่นดินโลกเป็นเหมือนถิ่นทุรกันดาร และได้ทำลายนครทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกเสีย ที่ไม่ได้เปิดบ้านของเหล่านักโทษของเขา’

18บรรดากษัตริย์ของประชาชาติทั้งหลาย คือพวกเขาทุกคน นอนอยู่ในสง่าราศี ทุกคนในบ้านของตนเอง

19แต่เจ้าถูกเหวี่ยงออกไปจากหลุมศพของเจ้า เหมือนอย่างกิ่งที่น่ารังเกียจ และเหมือนอย่างเสื้อผ้าของคนเหล่านั้นที่ถูกฆ่า ที่ถูกแทงทะลุด้วยดาบ ซึ่งลงไปยังกองหินทั้งหลายของแดนคนตาย เหมือนอย่างซากศพที่ถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า

20เจ้าจะไม่ถูกนำไปอยู่ร่วมกับพวกเขาในการฝังศพ เพราะเจ้าได้ทำลายแผ่นดินของเจ้า และได้สังหารประชาชนของเจ้าแล้ว ‘เชื้อสายของพวกคนทำความชั่วร้ายจะไม่มีวันมีชื่อเสียง

21จงเตรียมการสังหารสำหรับลูก ๆ ของเขาเถิด เพราะเหตุความชั่วช้าแห่งบิดาทั้งหลายของพวกเขา เพื่อเขาทั้งหลายจะไม่ลุกขึ้น หรือครอบครองแผ่นดิน หรือกระทำให้พื้นแผ่นดินโลกเต็มไปด้วยนครต่าง ๆ’”

22“เพราะเราจะลุกขึ้นสู้กับพวกเขา” พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัส “และตัดออกจากบาบิโลนทั้งชื่อนั้น และคนที่เหลืออยู่ และลูกชาย และหลานชาย” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ

23“เราจะกระทำให้บาบิโลนเป็นกรรมสิทธิ์ของนกยางดำเช่นกัน และสระน้ำทั้งหลาย และเราจะกวาดกรุงนั้นด้วยไม้กวาดแห่งการทำลาย” พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้แหละ

24พระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงปฏิญาณไว้ โดยตรัสว่า “แน่นอนเรากะแผนงานไว้อย่างไร ก็จะเป็นไปอย่างนั้น และเราได้มุ่งหมายไว้อย่างไร ก็จะเกิดขึ้นอย่างนั้น

25เพื่อเราจะตีคนอัสซีเรียผู้นั้นในแผ่นดินของเราให้ย่อยยับไป และบนบรรดาภูเขาของเราก็จะเหยียบย่ำเขาไว้ใต้ฝ่าเท้า แล้วแอกของเขานั้นจะพรากไปจากเขาทั้งหลาย และภาระของเขานั้นไปเสียจากบ่าของเขาทั้งหลาย”

26นี่เป็นความมุ่งหมายที่มุ่งหมายไว้ต่อแผ่นดินโลกทั้งสิ้น และนี่เป็นพระหัตถ์ซึ่งเหยียดออกเหนือประชาชาติทั้งสิ้น

27เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงมุ่งหมายไว้แล้ว และผู้ใดเล่าจะทำให้ความมุ่งหมายนั้นยกเลิกเสียได้ และพระหัตถ์ของพระองค์เหยียดออกแล้ว และผู้ใดจะหันพระหัตถ์นั้นกลับได้

28ในปีที่กษัตริย์อาหัสได้สิ้นพระชนม์ ภาระนี้มีมาว่า

29“เจ้าอย่าเปรมปรีดิ์ไปเลย แผ่นดินปาเลสไตน์ทั้งหมดเอ๋ย เพราะว่าไม้เรียวของผู้ที่ได้ตีเจ้านั้นหักเสียแล้ว เพราะจากรากเหง้าของงู งูสามเหลี่ยมจะออกมา และผลของมันจะเป็นงูพิษ

30และลูกหัวปีของคนยากจนจะหากิน และคนขัดสนจะนอนลงในความปลอดภัย และเราจะฆ่ารากเหง้าของเจ้าด้วยการกันดารอาหาร และท่านจะสังหารคนที่เหลืออยู่ของเจ้าเสีย

31จงพิลาปร่ำไห้ซิ โอ ประตูเมืองเอ๋ย จงร้องไห้ โอ กรุงเอ๋ย เจ้า แผ่นดินปาเลสไตน์ทั้งหมดเอ๋ย ถูกละลายเสียแล้ว เพราะควันอันหนึ่งจะออกมาจากทางทิศเหนือ และจะไม่มีใครอยู่คนเดียวในเวลาทั้งหลายที่ถูกกำหนดไว้ของเขา”

32แล้วคนหนึ่งคนใดจะตอบเหล่าทูตของประชาชาตินั้นว่าอะไร ก็ว่า “พระเยโฮวาห์ได้ทรงสถาปนาศิโยน และคนยากจนแห่งประชากรของพระองค์จะวางใจในที่นั้น”