သမ္မာကျမ်းစာ ယုံကြည်ထိုက်ပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်သနည်း

တိတ်ဆိတ်သော ည တစ်ညမှာ သင်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ဖွင့်ဖတ်ရင်း စိတ်ထဲမှာ အသံတစ်ခု တိုးတိုးပေါ်လာဖူးကောင်း ပေါ်လာဖူးပါလိမ့်မယ်— ဒီစာအုပ်ကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ကူးရေးခြင်း၊ ဘာသာပြန်ခြင်း၊ လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက်၊ ကျွန်တော် ဖတ်နေတဲ့ဟာက တကယ်ပဲ မူရင်းအတိုင်း ရှိနေသေးသလား။ ရှေးလူတို့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို နောက်လူတွေက ဆီထည့်ဆားထည့် ဖြည့်စွက်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီစာအုပ်တောင် မှီခိုလို့မရဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီအပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကရော တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ပါ့မလား။ ဒါဟာ ဘုရားကို မရိုသေတဲ့ မေးခွန်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ရိုးသားတဲ့သူတစ်ယောက် မေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ မေးမြန်းခြင်းကို မကြောက်ပါ၊ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်က ကျွန်ုပ်တို့အား စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သင်နဲ့အတူ စိတ်အေးအေးထား၍ ကြည့်ရှုလိုပါတယ်— သမ္မာကျမ်းစာ၊ တကယ်ရော ယုံကြည်ထိုက်ပါသလား။

ရှေးခေတ်လက်ရေးမူများ— လေထဲက ပေါ်လာတာမဟုတ်၊ အထောက်အထား စစ်ဆေးနိုင်တာ

လူအများက သမ္မာကျမ်းစာကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် နှုတ်ဖြင့်လက်ဆင့်ကမ်းလာရာ၊ စကားလွှဲကစားနည်းလို လက်ဆင့်ကမ်းလေ ပုံပျက်လေ ဖြစ်တယ်လို့ ထင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက ဆန့်ကျင်ဘက်ပါ။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းကိုပဲ ဥပမာထားရအောင်— ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ လက်ထဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တဲ့ ဂရိဘာသာ ရှေးခေတ်လက်ရေးမူ အပိုင်းအစတွေက ငါးထောင်ကျော်ရှိပြီး၊ လက်တင်၊ ဆီးရီးယားနဲ့ အခြားရှေးဘာသာပြန်ကျမ်းတွေ ပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း နှစ်သောင်းကျော်ရှိပါတယ်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်တုန်းကမှ မသံသယဖြစ်ဖူးတဲ့ ရှေးခေတ်စာပေတွေ အများအပြား— ဥပမာ ဆီဇာရဲ့ ဂေါလ်စစ်ပွဲမှတ်တမ်း၊ ပလေတိုရဲ့ ရေးသားချက်တွေဟာ— များသောအားဖြင့် နောက်ခေတ်လက်ရေးမူ အနည်းငယ်၊ ဆယ်ကျော်စောင်လောက်ကိုသာ မှီခို၍ ယနေ့တိုင် ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ အစောဆုံးလက်ရေးမူဟာ မူရင်းရေးသားချိန်နဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကွာဟနေတတ်ပါတယ်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရဲ့ လက်ရေးမူတွေက အရေအတွက်အားဖြင့်လည်း အံ့သြဖွယ်များပြားရုံသာမက၊ အချို့အပိုင်းအစတွေက တမန်တော်တို့ ရေးသားခဲ့တဲ့ ခေတ်နဲ့ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်သာ ကွာပါတယ်။

လက်ရေးမူ ဒီလောက်များတဲ့အတွက်၊ ကူးရေးရာမှာ ရှုပ်ထွေးမှားယွင်းပြီး တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ကွဲလွဲကုန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါက ရိုးသားစွာ ရင်ဆိုင်ထိုက်တဲ့ အချက်ပါ— လက်ရေးမူတွေ အချင်းချင်းကြားမှာ ကွဲလွဲချက်တွေ တကယ်ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများစုဟာ စာလုံးပေါင်း၊ စကားလုံးအစီအစဉ်၊ ထင်ရှားတဲ့ ကလောင်ချော်မှားယွင်းမှု စတဲ့ အရေးမပါတဲ့ အသေးအဖွဲ ကွာဟချက်တွေပါ။ လက်ရေးမူအားလုံးကို စုစည်းတိုက်ဆိုင်ကြည့်ခြင်းကသာ မှန်ကန်စွာ ပြုပြင်ရာမှာ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်— ဘယ်နေရာမှာ ကူးမှားသွားသလဲ ဆိုတာ၊ ဘေးက လက်ရေးမူ ထောင်ချီ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာနဲ့ ပေါ်လွင်လာပါတယ်။ မည်သည့်အခြေခံ ယုံကြည်ခြင်း အကြောင်းအရာ တစ်ခုခုကိုမှ ထိခိုက်စေတဲ့ အရေးပါတဲ့ ကွဲလွဲချက်ဆိုတာ မရှိသလောက်ဖြစ်တယ်လို့ ပညာရှင်တွေ အသိအမှတ်ပြုကြပါတယ်။

၁၉၄၇ ခုနှစ်မှာ ပင်လယ်သေ ကျမ်းလိပ်များ တွေ့ရှိခြင်းက ပိုမို စိတ်အေးချမ်းသာစေပါတယ်။ အဲဒီထဲက ဟေရှာယ ကျမ်းလိပ်တစ်ခုဟာ ယခင်က အစောဆုံး ဟေဗြဲဘာသာ လက်ရေးမူထက် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် ပိုစောပြီး၊ နောက်ခေတ် လက်ရေးမူတွေနဲ့ စကားလုံးချင်း တိုက်ဆိုင်ကြည့်တဲ့အခါ၊ အကြောင်းအရာက အလွန် ကိုက်ညီနေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါက ကျမ်းချက်တွေဟာ ကာလရှည်ကြာစွာ အလွန်သတိထား၍ ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာ ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ဖော်ပြနေပါတယ်။

ရှေးဟောင်းသုတေသနနှင့် သမိုင်း— သမ္မာကျမ်းစာသည် လေထဲတွဲလောင်းနေသော ဒဏ္ဍာရီ မဟုတ်ပါ

သမ္မာကျမ်းစာဟာ "လွန်လေပြီးသော ကာလ၊ မရှိသော နိုင်ငံတစ်ခု" မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါ။ ၎င်းဟာ တကယ်ရှိခဲ့သော မြို့များ၊ ဘုရင်များ၊ လူမျိုးများနှင့် ခေတ်ကာလများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖော်ပြပါတယ်။ တစ်ချိန်က သမ္မာကျမ်းစာ အပြင်ဘက်မှာ မှတ်တမ်း ရှာမတွေ့လို့ ဆိုကာ၊ ဟိတ္တိလူမျိုး (ဟေသိလူမျိုး) ဟာ စိတ်ကူးယဉ်၊ ပိလတ်မင်းဟာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ၊ ဒါဝိဒ်ဘုရင်ဟာ ဒဏ္ဍာရီသာ ဆိုတာဖြစ်တယ်လို့ ကောက်ချက်ချခဲ့သူတွေ ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းသုတေသန တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဟိတ္တိလူမျိုးတို့ရဲ့ အပျက်အစီးတွေ တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ပိလတ်မင်းရဲ့ နာမည်ထွင်းထားတဲ့ ကျောက်စာဟာ ကဲသရိမြို့မှာ တူးဖော်ရရှိခဲ့ကာ၊ "ဒါဝိဒ်အမျိုး" ဆိုတဲ့ စကားလုံး ရေးထားတဲ့ ကျောက်စာဟာလည်း ဒန်မြို့မှာ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ နေရာတစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ ယခင်က "အားနည်းချက်" အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့တဲ့ နေရာတွေဟာ နောက်ပိုင်း သက်သေအထောက်အထား ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရိုးသားရပါမယ်— ရှေးဟောင်းသုတေသနက သမိုင်းနောက်ခံ အများအပြားကို သက်သေပြနိုင်ပေမဲ့၊ နိမိတ်လက္ခဏာတွေကိုတော့ "သက်သေမပြ" နိုင်ပါဘူး၊ ယေရှု သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူခြင်းကိုလည်း သက်သေမပြနိုင်ပါ— ဒါက ရှေးဟောင်းသုတေသနရဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေတာပါ။ ကျွန်တော် "သိပ္ပံပညာက သမ္မာကျမ်းစာ စကားလုံးတိုင်းကို သက်သေပြပြီးပြီ" လို့ ချဲ့ကားပြောလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒီလိုပြောနိုင်ပါတယ်— အပြင်ဘက်က စစ်ဆေးနိုင်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ၊ သမ္မာကျမ်းစာဟာ အကြိမ်ကြိမ် တည်တံ့ ရပ်တည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါက ၎င်းရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ အပိုင်းတွေအပေါ်မှာလည်း သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ ယုံကြည်မှု ထားဖို့ အကြောင်းပြချက် ပေးပါတယ်။

ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ယုံကြည်သော သင်တို့သည် ထာဝရအသက်ကို ရပြီဟု သိစေခြင်းငှါ၊ ဤအရာများကို သင်တို့အား ငါရေး၍ ပေးလိုက်၏။
— ၁ ယောဟန် ၅:၁၃

စာအုပ်တစ်အုပ်၊ စာရေးသူ လေးဆယ်ကျော်၊ သို့သော် ဇာတ်လမ်း တစ်ခုတည်း

ဒါက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အလန့်တကြား ခံစားမိဆုံး အချက်ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာဟာ လူတစ်ယောက်တည်း ထိုင်ချ၍ တစ်ဆက်တည်း ရေးသားလိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ အဆင့်အတန်း ကွဲပြားလှတဲ့ စာရေးသူ လေးဆယ်ကျော်က၊ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်ငါးရာခန့် ဖြတ်သန်း၍၊ တိုက်ကြီးသုံးတိုက်မှာ ပျံ့နှံ့ကာ၊ ဘာသာစကား သုံးမျိုးဖြင့် ရေးသားခဲ့တာပါ— ဘုရင်တွေ ရှိတယ်၊ သိုးထိန်းတွေ ရှိတယ်၊ တံငါသည်တွေ ရှိတယ်၊ အခွန်ခံတွေ ရှိတယ်၊ ဆရာဝန်တွေ ရှိတယ်၊ အကျဉ်းသားတွေ ရှိတယ်။ သူတို့ဟာ အချင်းချင်း တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေမဲ့၊ ဆက်စပ်နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို အတူတကွ ပြောပြနေကြပါတယ်— လူသားက ဘုရားသခင်ကို ဘယ်လို စွန့်ပစ်ခဲ့သလဲ၊ ဘုရားသခင်ကလည်း ပျောက်ဆုံးနေသူတွေကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဘယ်လို ပြန်ရှာဖွေခဲ့သလဲ၊ နောက်ဆုံးမှာ ခရစ်တော်၌ ကယ်တင်ခြင်းကို ပြည့်စုံစေခဲ့သလဲ ဆိုတာပါ။

သင် စမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်— ရာစုနှစ်အနည်းငယ် ကွာ၍ အချင်းချင်း မသိကျွမ်းဖူးတဲ့ လူ လေးဆယ်ကို ကြုံရာ ရွေးပြီး၊ သူတို့တစ်ဦးချင်းကို အပိုင်းတစ်ပိုင်းစီ ရေးခိုင်းကြည့်ပါ၊ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆန့်ကျင်မှု မရှိ၊ အကြောင်းအရာ စည်းလုံးတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ပေါင်းစပ်ထွက်လာနိုင်ပါ့မလား။ အစအဆုံး ဖြတ်သန်းနေတဲ့ ဒီစည်းလုံးမှုကို "ကံတိုက်ဆိုင်မှု" တစ်ခုတည်းနဲ့ ရှင်းပြဖို့ အလွန်ခက်ပါတယ်။ သမ္မာကျမ်းစာ ကိုယ်တိုင် ပေးတဲ့ အဖြေက— လူအများ ကလောင်ကိုင်ရေးသားသော်လည်း၊ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ပါးတည်းသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် လမ်းပြနေတယ် ဆိုတာပါ။

ကျမ်းစာရှိသမျှသည် ဘုရားသခင် မှုတ်သွင်းတော်မူသော အားဖြင့်ဖြစ်၍၊ ဩဝါဒပေးခြင်း၊ အပြစ်ကို ဖော်ပြခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုပြင်ခြင်း၊ တရားကို သွန်သင်ခြင်းအဖို့ အသုံးဝင်၏။
— ၂ တိမောသေ ၃:၁၆

၎င်းသည် အသက်တာများကို ယနေ့တိုင် ပြောင်းလဲစေဆဲ— အနီးဆုံးသက်သေက သင့်ဘေးနားမှာ

လက်ရေးမူ ဘယ်လောက်များများ၊ ကျောက်စာ ဘယ်လောက်ရှိရှိ၊ အဲဒါတွေဟာ "စာရွက်ပေါ်က ယုံကြည်ထိုက်မှု" သာ ဖြစ်သေးပါတယ်။ သမ္မာကျမ်းစာ တကယ် ထူးခြားတဲ့ နေရာက၊ ၎င်းဟာ ယနေ့တိုင် လူတွေကို ပြောင်းလဲစေနေတာပါ။ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်အတွင်း၊ လမ်းဆုံးနေတဲ့ လူ ရေတွက်မရအောင် များစွာဟာ ဒီစာသားတွေထဲမှာ မျှော်လင့်ခြင်းကို ပြန်တွေ့ခဲ့ကြပါတယ်— စွဲလမ်းမှု၌ ချည်နှောင်ခံနေရသူတွေ လွတ်မြောက်ခွင့်ရခဲ့၊ အမုန်းတရားကို ထမ်းနေသူတွေ ခွင့်လွှတ်တတ်လာခဲ့၊ စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းအနားမှာ ရှိနေသူတွေ ဆက်အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ ခွန်အား ပြန်ရရှိခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါက ဘယ်ခေတ်ကမှ ဒဏ္ဍာရီ မဟုတ်ဘဲ၊ ယခုအချိန်တိုင် အိမ်နီးချင်းတွေကြားမှာ၊ သင်နဲ့ကျွန်တော်ရဲ့ ဘေးနားမှာ ဖြစ်ပျက်နေဆဲ အဖြစ်အပျက်ပါ။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်သည် အသက်ရှင်၏။ တန်ခိုးကြီး၏။ သန်လျက်နှစ်ဖက်ထက် ပို၍ ထက်လျက်၊ အသက်ဝိညာဉ်ကို၎င်း၊ အရိုးဆစ်နှင့် ခြင်ဆီကို၎င်း ပိုင်းခြားထုတ်ချင်းခွဲတတ်၏။
— ဟေဗြဲ ၄:၁၂

ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တဲ့ စာအုပ်ဟာ ဒီလို တန်ခိုး ရှိမှာ မဟုတ်ပါ။ ဒီလောက် မတူညီတဲ့ လူတွေအပေါ်မှာ၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ခေတ်ကာလကို ဖြတ်ကျော်၍၊ ဒီမျှ နက်ရှိုင်းတဲ့ အသစ်ပြုပြင်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ဆောင်ကြဉ်းနိုင်ခြင်းဟာ ၎င်းကိုယ်တိုင် အလေးအနက် ဆက်ဆံထိုက်တဲ့ သက်သေတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

"ခက်ခဲမှု" တွေကို ရိုးသားစွာ ရင်ဆိုင်ခြင်း

သမ္မာကျမ်းစာ ယုံကြည်ထိုက်တယ်လို့ ပြောတာဟာ၊ ဖတ်ရတာ ခက်ခဲမှု လုံးဝ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါ။ အချို့ စာပိုဒ်တွေဟာ ရှေ့နောက် ဆန့်ကျင်နေသလို၊ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မကိုက်ညီသလို ထင်ရတတ်ပါတယ်— အမှန်တကယ်တော့ အများစုဟာ စာရေးသူ မတူ၊ ရှုထောင့်မတူ၊ မှတ်တမ်းတင်တဲ့ အလေးပေးချက် မတူတာကြောင့်ပါ၊ လူလေးယောက်က ကားတိုက်မှု တစ်ခုတည်းကို ဖော်ပြသလိုပါပဲ၊ အသေးစိတ်အချက်တွေ ကွဲလွဲတတ်ပေမဲ့၊ လိမ်ညာနေတယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါ။ စာပိုဒ်ရှေ့နောက် (context) ကို ပိုဖတ်၊ အဲဒီခေတ်က အခြေအနေကို ပိုနားလည်လာရင်၊ "ဆန့်ကျင်မှု" အများအပြားဟာ ဖြေရှင်းသွားပါတယ်။

ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းကိုလည်း မကြာခဏ မေးကြပါတယ်။ သိထားရမှာက— ယနေ့ တိကျသေချာတဲ့ ဘာသာပြန်ကျမ်း (ဥပမာ မြန်မာသမ္မာကျမ်း) ဟာ ဘာသာပြန်ကျမ်း တစ်ခုခုကနေ ထပ်ဆင့်ပြန်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဟေဗြဲဘာသာ၊ ဂရိဘာသာ မူရင်းကျမ်းဆီ ပြန်သွား၍၊ ပညာရှင်အများ အဖန်ဖန် ချိန်ဆ ရေးသားထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာသာပြန် မတူတွေ အသီးသီးမှာ ရွေးချယ်မှု ကွာဟမှု ရှိပေမဲ့၊ အဓိက သတင်းစကားအပေါ်မှာ အချင်းချင်း ကိုက်ညီပါတယ်။ မသေချာတဲ့ စကားလုံးတွေ ကြုံတဲ့အခါ၊ ဘာသာပြန်ကျမ်း အနည်းငယ်ကို နှိုင်းယှဉ်ဖတ်ရင် ပို၍ ရှင်းလင်းတတ်ပါတယ်။

ကျွန်တော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံချင်ပါတယ်— သမ္မာကျမ်းစာထဲမှာ နေရာအချို့ဟာ၊ ယုံကြည်သူတွေကြားမှာ ယနေ့တိုင် နားလည်မှု မတူကြသေးတာ ရှိပါတယ်၊ အချို့ မေးခွန်းတွေအတွက် ဒီစာအုပ်က ကျွန်ုပ်တို့ လိုချင်တဲ့ အဖြေ အားလုံးကို မပေးထားပါ။ ဒါက ရှောင်လွှဲစရာ မလိုပါ။ "ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော် အပြည့်အဝ နားမလည်သေးဘူး" လို့ ဝန်ခံတာဟာ၊ ဘုရားကိုယ်စား အတင်းပြော၍ ကိုယ့်ခန့်မှန်းချက်ကို အမှန်တရားအဖြစ် မှတ်ယူတာထက် များစွာ ပိုရိုးသားပါတယ်။ သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းဆိုတာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရာရာ သိတယ်လို့ ဟန်ဆောင်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးသား အခြေခံပေါ်မှာ ရပ်တည်၍၊ မနားလည်သေးတဲ့ အပိုင်းတွေနဲ့အတူ ဆက်လက် ရှေ့ဆက်ခြင်းပါ။

သူများပြောတာ ချည်း မနားထောင်ဘဲ၊ ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ဖတ်ပါ

သမ္မာကျမ်းစာ ယုံကြည်ထိုက်/မထိုက် အကြောင်း၊ သင်သည် လူအများ၏ အဆိုအမိန့်တွေကို ကြားဖူးပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မယ်— အလွန်အမင်း ချီးမွမ်းသူ ရှိသလို၊ လှောင်ပြောင်သရော်သူလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးစွန်မှာ၊ ဒါဟာ သင့်ကို ကိုယ်တိုင်လာဖတ်၊ ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်တဲ့ စာအုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘေးက ထိုင်၍ သူများဝေဖန်တာကို နားထောင်ရုံ ထိုက်တဲ့ စာအုပ် မဟုတ်ပါ။ အထောက်အထားတွေက သင့်စိတ်ထဲက အဟန့်အတားတွေကို ချဖို့ ကူညီနိုင်ပေမဲ့၊ တကယ့် သိကျွမ်းခြင်းကတော့ သင် ကိုယ်တိုင် ၎င်းကို ဖွင့်ဖတ်ခြင်းကနေ စတင်ရပါတယ်။

ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူသည်ကို မြည်းစမ်း၍ သိမှတ်ကြလော့။ ထာဝရဘုရား၌ ခိုလှုံသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။
— ဆာလံ ၃၄:၈

ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း ကနေ စဖတ်ကြည့်ပါ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ၊ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖတ်ပါ၊ ဖတ်ရင်း ဘုရားသခင်ကို ဒီလို ပြောလည်း ပြောနိုင်ပါတယ်— ကိုယ်တော် တကယ်ဆိုလျှင်၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တော်ကို သိစေတော်မူပါ။ မေးခွန်းအားလုံးကို အရင် ဖြေရှင်းပြီးမှ စဖတ်ဖို့ မလိုပါ၊ အများအားဖြင့်၊ ဖတ်နေရင်းတဲ့ လမ်းမှာပဲ၊ ဒီစာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တော်၏ ယုံကြည်ထိုက်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြတော်မူပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ဟာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကူးရေးခြင်း၊ ရှေးဟောင်းသုတေသန စစ်ဆေးမှု၊ လူသားနှလုံးသား၏ စူးစမ်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်— သင့်ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ မေးခွန်းကိုလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်။ သူများက သင့်ကိုယ်စား ကောက်ချက်ချပေးခဲ့လို့ မဟုတ်ဘဲ၊ သင်ကိုယ်တိုင် ဖတ်ဖူး၊ စစ်ဆေးဖူး၊ တွေ့ဆုံဖူးခဲ့လို့သာ "ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်" ဆိုတဲ့ စကားကို ပြောနိုင်ပါစေ။

ဆက်လက်လေ့လာရန်

• တိမောသေ ဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင် 3
• ရှင်ပေတရုဩဝါဒစာ ဒုတိယစာစောင် 1
• ဆာလံကျမ်း 119
• ကျမ်းစာဘာသာပြန်များ နှိုင်းယှဉ်ချက်— ဘယ်ဟာကို ဖတ်သင့်သလဲ
• ယုံကြည်ခြင်း၌ သံသယရှိလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ သံသယကို နူးညံ့စွာ ရင်ဆိုင်နည်း
• ကျမ်းစာဖတ်ရှုခြင်းကို ဘယ်လိုစတင်ရမလဲ
• သမ္မာကျမ်းစာကို ကိုယ်တိုင် ဘယ်လို လေ့လာမလဲ။ အစပြုသူများအတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ နည်းလမ်း

ဆက်စပ်ဆောင်းပါးများ

"ဒုတိယမွေးဖွားခြင်း" ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။ဓမ္မပညာတမန်တော်ပေါလုသည် မည်သူနည်း။ အသင်းတော်ကို နှိပ်စက်ရာမှ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောသူအဖြစ်သို့ဓမ္မပညာကိုးကွယ်ဝတ်ပြုခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း? သီချင်းဆိုခြင်းထက် အလွန်ပိုသည်ဓမ္မပညာအသင်းတော်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ခရစ်ယာန်တွေ ဘာကြောင့် စည်းဝေးကြရသလဲ။ဓမ္မပညာ