ຄົນເປັນຂີ້ທູດສິບຄົນ ເປັນຫຍັງມີພຽງຄົນດຽວທີ່ກັບມາ

ລູກາ 17:11-19 ບັນທຶກເລື່ອງສັ້ນ ໆ: ຄົນເປັນຂີ້ທູດສິບຄົນໄດ້ຮັບການຮັກສາ ແລະ ໜຶ່ງຄົນກັບມາຂອບພຣະຄຸນ.

ເລື່ອງນີ້ຖືກເລົ່າຊ້ຳທຸກລະດູຂອບພຣະຄຸນເພາະສັດສ່ວນມັນໜ້າອຶດອັດ: ສິບເປີເຊັນ.

ສະຖານະການຂອງພວກເຂົາ

ຕາມເລວີນິຕິ ຄົນເປັນຂີ້ທູດຕ້ອງຢູ່ນອກຄ້າຍ ເສື້ອຜ້າຈີກຂາດ ແລະ ຮ້ອງວ່າມົນທິນ (ລວຕ 13:45-46)

ດັ່ງນັ້ນເມື່ອລູກາບອກວ່າພວກເຂົາ “ຢືນຢູ່ແຕ່ໄກ” (17:12) ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມສຸພາບ. ມັນຄືໄລຍະທີ່ທຳມະບັນຍັດກຳນົດ.

ການຮັກສາເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງທາງ

ຄຳຕອບຂອງພຣະເຢຊູແປກ: ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຮັກສາພວກເຂົາ ພຣະອົງຕັດວ່າ ຈົ່ງໄປສຳແດງຕົວແກ່ພວກປະໂລຫິດ (17:14)

ຕາມທຳມະບັນຍັດ ການໄປຫາປະໂລຫິດຄືສິ່ງທີ່ເຮັດຫຼັງໄດ້ຮັບການຮັກສາແລ້ວ.

ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງບອກໃຫ້ພວກເຂົາອອກເດີນທັງທີ່ຍັງປ່ວຍຢູ່. ເນື້ອຄວາມຕໍ່ວ່າ “ຕໍ່ມາເມື່ອເຂົາກຳລັງໄປ ເຂົາກໍຫາຍສະອາດ” ການຫາຍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງທາງ.

ຝ່າຍຄົນໜຶ່ງໃນພວກນັ້ນ ເມື່ອເຫັນວ່າຕົວຫາຍພະຍາດແລ້ວ ຈຶ່ງກັບມາສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍສຽງດັງລູກາ 17:15

ຄົນທີ່ກັບມາຄືໃຜ

17:16 ເພີ່ມອະນຸປະໂຫຍກໜຶ່ງ: “ຄົນນັ້ນເປັນຊາວສະມາເລຍ”

ລາຍລະອຽດນັ້ນແບກທັງຕອນໄວ້. ຊາວສະມາເລຍຖືກພວກຢິວຖືວ່າເປັນຄົນນອກ.

ຄົນດຽວທີ່ກັບມາຄືຄົນທີ່ມີເຫດຜົນໜ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ຈະຮູ້ສຶກວ່າຕົນມີສິດ.

ສາມຄຳຖາມທີ່ພຣະເຢຊູຊົງຖາມ

17:17-18: “ບໍ່ແມ່ນສິບຄົນຫຼືທີ່ຫາຍສະອາດ ແຕ່ເກົ້າຄົນນັ້ນຢູ່ໃສ”

ຄວນສັງເກດວ່າ ເກົ້າຄົນນັ້ນບໍ່ໄດ້ຖືກຖອນການຮັກສາຄືນ.

ປະໂຫຍກພິເສດ

ຕໍ່ຄົນທີ່ກັບມາ ພຣະເຢຊູຕັດວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນໄປເຖີດ ຄວາມເຊື່ອຂອງເຈົ້າໄດ້ກະທຳໃຫ້ຕົວເຈົ້າຫາຍປົກກະຕິ” (17:19)

ຄຳວ່າຫາຍປົກກະຕິຄື sozo ເປັນຄຳທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຄຳວ່າສະອາດ (katharizo) ທີ່ໃຊ້ກ່ອນໜ້າ.

ທັງສິບຄົນໄດ້ຮັບການຮັກສາ ໜຶ່ງຄົນໄດ້ຮັບບາງສິ່ງເພີ່ມ.

ມັນບອກຫຍັງເລື່ອງຄວາມກະຕັນຍູ

ເລື່ອງນີ້ບໍ່ໄດ້ບອກວ່າຄວາມບໍ່ກະຕັນຍູເຮັດໃຫ້ທ່ານເສຍຫຍັງ. ມັນບອກວ່າຄົນທີ່ກະຕັນຍູໄດ້ຮັບຢ່າງອື່ນ.

ເກົ້າຄົນນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄົນຮ້າຍ ພວກເຂົາແຄ່ຍ່າງຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູສັ່ງພໍດີ.

ຄວາມບໍ່ກະຕັນຍູມັກບໍ່ແມ່ນເຈຕະນາຮ້າຍ ແຕ່ຄືການບໍ່ຢຸດ.

ອ່ານລູກາ 17 ໃນແອັບ BiblePro.