ແປວໄຟໃນພຸ່ມໄມ້: ໂມເຊ ກັບ ສຽງເອີ້ນທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ (ອົບພະຍົບ ບົດທີ 3)

ພຣະເຈົ້າມັກຊົງແຊກເຂົ້າມາໃນມື້ທີ່ທຳມະດາທີ່ສຸດ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ມື້ທີ່ທໍ້ຖອຍທີ່ສຸດຂອງຊີວິດເຮົາ ໂມເຊ ເຄີຍເປັນເຈົ້າຊາຍໃນຣາຊະວັງຂອງ ຟາໂຣ ແຕ່ບັດນີ້ລາວກັບລ້ຽງແກະຂອງພໍ່ເຖົ້າຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານແຫ່ງ ມີດີອານ ແລະ ສີ່ສິບປີກໍຜ່ານໄປແລ້ວ ລາວຄິດວ່າຊີວິດຂອງຕົນໄດ້ຈາງຫາຍໄປຢ່າງງຽບໆ ຈົນກະທັ່ງມື້ໜຶ່ງ ຢູ່ຂ້າງພຸ່ມໄມ້ພຸ່ມໜຶ່ງເທິງພູ ໂຮເຣັບ ລາວກໍໄດ້ພົບກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ການພົບກັນຄັ້ງນັ້ນຂຽນຊີວິດຂອງ ໂມເຊ ຂຶ້ນໃໝ່ທັງໝົດ ພ້ອມທັງໂຊກຊະຕາຂອງຊາດອິດສະຣາເອນນຳ

ໄຟອັນຜິດປົກກະຕິກາງຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ

ມື້ນັ້ນ ໂມເຊ ນຳຝູງແກະເຂົ້າໄປໃນເຂດໄກຂອງຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານຄືທີ່ເຄີຍເຮັດຢູ່ສະເໝີ ຢູ່ໆ ລາວກໍເຫັນສິ່ງທີ່ຜິດທຳມະດາ ຄືພຸ່ມໄມ້ພຸ່ມໜຶ່ງລຸກເປັນໄຟ ແຕ່ບໍ່ໄໝ້ໄປ ພຸ່ມໄມ້ເປັນສິ່ງທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ບໍ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ສຸດໃນທະເລຊາຍ ພຽງປະກາຍໄຟດຽວມັນກໍລຸກໂຊນ ແລະ ໃນຄາວດຽວມັນກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ແຕ່ໄຟນີ້ກັບລຸກຢູ່ຕໍ່ໄປ ແລະ ພຸ່ມໄມ້ກໍຍັງຄົງຢູ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອັນຕະລາຍ ໂມເຊ ປະຫຼາດໃຈ ຈຶ່ງເວົ້າວ່າລາວຈະແວ່ໄປເບິ່ງ

ແລະ ໂມເຊ ເວົ້າວ່າ “ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະແວ່ໄປເບິ່ງພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ວ່າເປັນຫຍັງພຸ່ມໄມ້ນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ໄໝ້ໄປ”ອົບພະຍົບ 3:3

ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຊື່ຂອງທ່ານ

ເມື່ອ ໂມເຊ ແວ່ໄປເບິ່ງ ພຣະເຈົ້າກໍຊົງເອີ້ນລາວອອກມາຈາກພຸ່ມໄມ້ເຖິງສອງເທື່ອວ່າ “ໂມເຊ ໂມເຊ ເອີຍ” ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງໃຊ້ຄຳເອີ້ນທົ່ວໄປ ແຕ່ຊົງເອີ້ນລາວດ້ວຍຊື່ຂອງລາວເອງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງຈັກກະວານຊົງຮູ້ຈັກທຸກໆ ຄົນ ແລະ ພຣະອົງຊົງຮູ້ຈັກ ໂມເຊ ທ່າມກາງຄວາມທໍ້ຖອຍ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງຂອງລາວ ສຽງເອີ້ນຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເປັນຄຳສັ່ງທີ່ເຢືອກເຢັນ ແຕ່ເປັນສຽງຮ້ອງອັນອ່ອນໂຍນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຫ່ວງໃຍ ໂມເຊ ຈຶ່ງຕອບວ່າ “ຂ້ານ້ອຍຢູ່ນີ້”

ຈົ່ງຖອດເກີບອອກຈາກຕີນຂອງເຈົ້າ

ພຣະຄຳທຳອິດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວກັບ ໂມເຊ ຢູ່ນອກເໜືອຄວາມຄາດໝາຍ ມັນບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ ແຕ່ເປັນເລື່ອງຂອງຄວາມບໍລິສຸດ ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ “ຢ່າເຂົ້າມາໃກ້ບ່ອນນີ້ ຈົ່ງຖອດເກີບອອກຈາກຕີນຂອງເຈົ້າ ເພາະບ່ອນທີ່ເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນເປັນພື້ນທີ່ບໍລິສຸດ” ໃນວັດທະນະທຳຕາເວັນອອກ ການຖອດເກີບເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ຄວາມຖ່ອມຕົນ ພຣະເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ ໂມເຊ ເຂົ້າໃຈວ່າ ເມື່ອເຮົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ສິ່ງທຳອິດທີ່ເຮົາຕ້ອງຮຽນຮູ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມສາມາດ ແຕ່ເປັນຄວາມຢຳເກງ

ແລະ ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ “ຢ່າເຂົ້າມາໃກ້ບ່ອນນີ້ ຈົ່ງຖອດເກີບອອກຈາກຕີນຂອງເຈົ້າ ເພາະບ່ອນທີ່ເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນເປັນພື້ນທີ່ບໍລິສຸດ”ອົບພະຍົບ 3:5

ພຣະເຈົ້າຊົງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ

ຈາກນັ້ນພຣະເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ ໂມເຊ ເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງຊົງປະກົດ ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ປະທັບຢູ່ເບື້ອງສູງຢ່າງຫ່າງເຫີນ ແລະ ໄຮ້ຄວາມຮູ້ສຶກ ກົງກັນຂ້າມ ພຣະອົງຊົງເຫັນຄວາມທຸກຍາກຂອງຄົນອິດສະຣາເອນໃນ ອີຢິບ ຢ່າງຈະແຈ້ງ ແລະ ຊົງໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງພວກເຂົາພາຍໃຕ້ຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງນາຍງານ ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ “ເຮົາຮູ້ເຖິງຄວາມທຸກໂສກຂອງພວກເຂົາ” ນີ້ຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເຫັນ ຊົງໄດ້ຍິນ ແລະ ຊົງລົງມາຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ພຣະອົງຈະຊົງນຳປະຊາກອນຂອງພຣະອົງອອກຈາກແຜ່ນດິນແຫ່ງການເປັນຂ້າທາດ ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນທີ່ອຸດົມດ້ວຍນ້ຳນົມ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງ ຜ່ານທາງມືຂອງ ໂມເຊ

“ເຮົາເປັນຜູ້ຊຶ່ງເຮົາເປັນ”

ດ້ວຍໃຈທີ່ຂີ້ຢ້ານ ໂມເຊ ຈຶ່ງທູນຖາມພຣະເຈົ້າວ່າ ຫາກຜູ້ຄົນຖາມເຖິງພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງໃຊ້ລາວມາ ລາວຄວນຕອບວ່າແນວໃດ ແລ້ວພຣະເຈົ້າກໍຊົງເປີດເຜີຍພຣະນາມອັນບໍລິສຸດທີ່ສັ່ນສະເທືອນທຸກຍຸກສະໄໝແກ່ລາວ ພຣະນາມນີ້ປະກາດວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງດຳລົງຢູ່ໂດຍບໍ່ຂຶ້ນກັບສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ທີ່ນິລັນດອນ ຊົງພຽງພໍໃນພຣະອົງເອງ ຊົງສັດຊື່ ແລະ ບໍ່ປ່ຽນແປງ ວານນີ້ ມື້ນີ້ ແລະ ຕະຫຼອດໄປ ພຣະອົງຊົງເປັນ “ເຮົາເປັນ”

ແລະ ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວກັບ ໂມເຊ ວ່າ “ເຮົາເປັນຜູ້ຊຶ່ງເຮົາເປັນ” ແລະ ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ “ເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າກັບຄົນອິດສະຣາເອນຢ່າງນີ້ວ່າ ພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະນາມວ່າ ເຮົາເປັນ ຊົງໃຊ້ຂ້ອຍມາຫາພວກທ່ານ”ອົບພະຍົບ 3:14

ຄົນທີ່ອ່ອນແອ ຄືຄົນທີ່ຊົງເອີ້ນ

ເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າສັງເກດວ່າ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ໂມເຊ ນັ້ນ ໂມເຊ ບໍ່ໄດ້ເປັນວິລະບຸລຸດທີ່ອາດອົງ ລາວເປັນຄົນລ້ຽງແກະເຖົ້າຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຄິດວ່າຕົນເອງເວົ້າບໍ່ຄ່ອງ ເປັນຜູ້ທີ່ໃຊ້ຊີວິດເປັນຄົນໜີໄພມາຫຼາຍປີ ແລະ ເກືອບຈະປະຖິ້ມຄວາມຝັນຂອງຕົນໄປແລ້ວ ສຽງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າຄົນຜູ້ນັ້ນມີຄຸນສົມບັດພຽງໃດ ແຕ່ຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ກັບລາວ ພຣະເຈົ້າຊົງສັນຍາກັບ ໂມເຊ ວ່າ “ເຮົາຈະຢູ່ກັບເຈົ້າແນ່ນອນ” ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນຜູ້ໜຶ່ງເຂັ້ມແຂງຢ່າງແທ້ຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄວາມສາມາດຂອງຕົນເອງ ແຕ່ເປັນການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງໃຊ້ລາວມາ

ໄຟຍັງລຸກຢູ່ ສຽງເອີ້ນຍັງດັງກ້ອງ

ໄຟໃນພຸ່ມໄມ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະກົດແກ່ຄົນທຳມະດາ ພຣະອົງຊົງເຕັມພຣະໄທທີ່ຈະພົບເຮົາໃນບ່ອນທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ສຸດ ຊົງເຜົາເຮົາດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ ແຕ່ບໍ່ຊົງທຳລາຍເຮົາ ໃນມື້ນີ້ ພຣະເຈົ້າອົງນີ້ ຄື “ເຮົາເປັນຜູ້ຊຶ່ງເຮົາເປັນ” ຍັງຊົງເອີ້ນທຸກຄົນທີ່ເຕັມໃຈຈະຢຸດ ຈະແວ່ ແລະ ຈະເບິ່ງ ບາງທີທ່ານອາດກຳລັງຍ່າງຜ່ານຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານຂອງຕົນເອງ ຮູ້ສຶກທຳມະດາ ເມື່ອຍລ້າ ແລະ ຖືກລືມ ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກຊື່ຂອງທ່ານ ແລະ ພຣະອົງຊົງເຫັນນ້ຳຕາຂອງທ່ານມາດົນນານແລ້ວ

ຂໍໃຫ້ທ່ານເປີດພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວອ່ານ ອົບພະຍົບ ບົດທີ 3 ຢ່າງຊ້າໆ ຟັງວ່າພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວກັບທ່ານແນວໃດ ໃນແອັບ BiblePro ທ່ານສາມາດໃຊ້ “ການອ່ານທຽບສະບັບແປເທື່ອລະບົດ” ເພື່ອວາງສະບັບແປຕ່າງໆ ຄຽງຂ້າງກັນ ແລ້ວສຶກສາໄປພ້ອມກັນ ແລະ ບ່ອນໃດທີ່ທ່ານສົງໄສ ກໍສາມາດໃຊ້ “ຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI” ເພື່ອຖາມຄຳຖາມ ແລະ ຫາຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຂໍໃຫ້ທ່ານໄດ້ພົບຄຣິສຕະຈັກແທ້ໆ ໃນບ່ອນທີ່ທ່ານຢູ່ ເພື່ອນະມັດສະການຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງ ແລະ ປະສົບກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະ ຊົງເປັນຄວາມຈິງອົງນີ້ດ້ວຍກັນ

ຊຸດບົດຄວາມ · ເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີຕອນທີ 9 ຈາກ 45

ບົດຄວາມໃນຊຸດນີ້

1. 1ໃນປະຖົມມະການ ພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ — ເລື່ອງລາວບົດທຳອິດໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ
2. 2ການລົ້ມລົງຂອງມະນຸດ: ການລໍ້ລວງໃນສວນເອເດນ ແລະ ພຣະສັນຍາແຫ່ງຄວາມລອດຄັ້ງທຳອິດ
3. 3ກາອິນ ກັບ ອາເບນ: ໂສກນາດຕະກຳຄັ້ງທຳອິດຂອງໂລກທີ່ເກີດຈາກຄວາມອິດສາ
4. 4ເຮືອໂນອາ ກັບ ນ້ຳຖ້ວມໂລກ: ພຣະຄຸນທ່າມກາງການພິພາກສາ ແລະ ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຮຸ້ງກິນນ້ຳ
5. 5ຫໍບາເບນ: ຄວາມທະນົງຕົວຂອງມະນຸດ ແລະ ພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ
6. 6ແທ່ນບູຊາຂອງອີຊາກ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງຈັດຕຽມລູກແກະໄວ້
7. 7ຂັ້ນໄດຂອງຢາໂຄບ: ພຣະຄຸນທີ່ພົບຄົນຫຼົບໜີ (ປະຖົມມະການ 28)
8. 8ໂຢເຊັບ ໃນ ເອຢິບ: ສິ່ງທີ່ພວກທ່ານຄິດຮ້າຍ ພຣະເຈົ້າຊົງປ່ຽນໃຫ້ເປັນດີ
9. 9ແປວໄຟໃນພຸ່ມໄມ້: ໂມເຊ ກັບ ສຽງເອີ້ນທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ (ອົບພະຍົບ ບົດທີ 3)
10. 10ໄພພິບັດສິບປະການເໜືອເອຢິບ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສຳແດງແກ່ຟາໂຣວ່າພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ
11. 11ລູກແກະປັດສະຄາ: ເມື່ອເຮົາເຫັນເລືອດ ເຮົາຈະຜ່ານເຈົ້າໄປ
12. 12ຂ້າມທະເລແດງ: ຈົ່ງຢືນນິ້ງ ແລ້ວເບິ່ງຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
13. 13ໄຟ ແລະ ຟ້າຮ້ອງເທິງພູຊີນາຍ: ພຣະບັນຍັດສິບປະການ ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຮັກລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດ
14. 14ລູກງົວທອງຄຳ: ຮູບເຄົາລົບທີ່ຕີນພູ ກັບ ຄຳອ້ອນວອນຂອງ ໂມເຊ
15. 15ທາງເລືອກຂອງຄົນສອດແນມສິບສອງຄົນ: ຄວາມເຊື່ອ ຫຼື ຄວາມຢ້ານ (ຈົດເຊັນບັນຊີ 13-14)
16. 16ງູທອງສຳລິດທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ: ພາບແຫ່ງຄວາມລອດ ພຽງແຫງນເບິ່ງກໍລອດ
17. 17ລາຂອງບາລາອາມ: ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງປ່ຽນຄຳສາບແຊ່ງໃຫ້ເປັນພຣະພອນ
18. 18ລາຮາບ ກັບ ນັກສືບສອງຄົນ: ເຊືອກແດງທີ່ປ່ອງຢ້ຽມ
19. 19ກຳແພງເມືອງເຢຣິໂກພັງລົງ: ເມື່ອການເຊື່ອຟັງມີລິດອຳນາດຫຼາຍກວ່າດາບ
20. 20ຄຳອະທິດຖານຂອງ ຮັນນາ: ຖວາຍສິ່ງທີ່ລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດຄືນແດ່ພຣະເຈົ້າ
21. 21ຊາມູເອນ ເຈີມຕັ້ງ ດາວິດ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດທີ່ຈິດໃຈ
22. 22ດາວິດ ກັບ ໂກລີອາດ: ການສູ້ຮົບເປັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
23. 23ດາວິດ ກັບ ໂຢນາທານ: ຄວາມຮັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຍອມສະລະສິດຂອງຕົນ
24. 24ດາວິດ ໄວ້ຊີວິດ ຊາອູນ ສອງເທື່ອ: ມອບການແກ້ແຄ້ນໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ
25. 25ທ່ານນັ້ນແຫຼະຄືຊາຍຄົນນັ້ນ: ນາທານ ຊີ້ບາບຂອງ ດາວິດ
26. 26ພຣະສະຫງ່າລາສີເຕັມພຣະວິຫານ: ນິເວດທີ່ ໂຊໂລໂມນ ສ້າງຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
27. 27ໄຟເທິງພູກາເມນ: ເອລີຢາ ປະເຊີນໜ້າກັບຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ
28. 28ເອລີຢາ ກັບ ແມ່ໝ້າຍຊາວຊາເຣຟັດ: ຄວາມເຊື່ອໃນແປ້ງກຳສຸດທ້າຍ
29. 29ໂຣກຂີ້ທູດຂອງ ນາອາມານ: ຄວາມຖ່ອມຕົນທີ່ລາວຮຽນຮູ້ໃນແມ່ນ້ຳ ຈໍແດນ
30. 30ໂຢນາ ກັບ ປາໃຫຍ່: ການຫັນກັບຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳທີ່ແລ່ນໜີ
31. 31ບຸກຄົນທີສີ່ໃນເຕົາໄຟ: ຊາຍໜຸ່ມສາມຄົນທີ່ບໍ່ຍອມຄຸເຂົ່າ
32. 32ດານີເອນໃນຖ້ຳສິງໂຕ: ການອະທິຖານມື້ລະສາມເທື່ອ ແລະ ການຊົງຊ່ວຍຂອງພຣະເຈົ້າ
33. 33ລາຍມືເທິງກຳແພງ: ອານາຈັກທີ່ຖືກຊັ່ງໃນຄືນດຽວ (ດານີເອນ 5)
34. 34ເອສະເທ: ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕຳແໜ່ງລາຊິນີ ກໍເພື່ອວາລະເຊັ່ນນີ້ບໍ່ແມ່ນບໍ
35. 35ນັກປາດຕິດຕາມດວງດາວ: ນະມັດສະການດ້ວຍຄຳ ກຳຍານ ແລະ ມົດຢອບ
36. 36ການຈຳແລງພຣະກາຍ: ແສງສະຫງ່າລາສີກ່ອນໄມ້ກາງແຂນ
37. 37ນ້ຳແຫ່ງຊີວິດທີ່ນ້ຳສ້າງ: ພຣະເຢຊູ ກັບ ຍິງຊາວສະມາເລຍ
38. 38ຊັກເກ ປີນຕົ້ນເດື່ອ: ຄົນນອກຄອກທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕາມຫາຈົນພົບ
39. 39ເພັນເຕໂກສະເຕ: ມື້ທີ່ຄຣິສຕະຈັກຖືກກຳເນີດຂຶ້ນ
40. 40ສະເຕເຟນ ຜູ້ພະລີຊີບ: ຄົນທຳອິດທີ່ຍອມຕາຍເພື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
41. 41ຟີລິບ ກັບ ຂັນທີຊາວເອທິໂອເປຍ: ການນັດພົບແຫ່ງຂ່າວປະເສີດເທິງທາງໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງ
42. 42ແສງສະຫວ່າງເທິງທາງໄປ ດາມາເຊັກ: ໂຊໂລ ກາຍເປັນອັກຄະສາວົກ ໂປໂລ ໄດ້ແນວໃດ
43. 43ເປໂຕ ກັບ ໂຄເນລິອຸດ: ປະຕູຂ່າວປະເສີດເປີດສູ່ຄົນຕ່າງຊາດ
44. 44ສຽງເພງຍາມທ່ຽງຄືນ ແຜ່ນດິນໄຫວຍາມຮຸ່ງເຊົ້າ: ຄວາມລອດໃນຄຸກຂອງ ໂປໂລ ກັບ ຊີລາ
45. 45ພະຍຸກາງທະເລຂອງ ໂປໂລ: ການອັດສະຈັນເທິງເກາະ ມັນຕາ

ບົດຄວາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຄຳອະທິດຖານຂອງ ຮັນນາ: ຖວາຍສິ່ງທີ່ລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດຄືນແດ່ພຣະເຈົ້າເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີຂ້າມທະເລແດງ: ຈົ່ງຢືນນິ້ງ ແລ້ວເບິ່ງຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີດານີເອນໃນຖ້ຳສິງໂຕ: ການອະທິຖານມື້ລະສາມເທື່ອ ແລະ ການຊົງຊ່ວຍຂອງພຣະເຈົ້າເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີດາວິດ ກັບ ໂຢນາທານ: ຄວາມຮັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຍອມສະລະສິດຂອງຕົນເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີ