ຫໍບາເບນ: ຄວາມທະນົງຕົວຂອງມະນຸດ ແລະ ພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ

ຫຼັງນ້ຳຖ້ວມໃຫຍ່ ມະນຸດໄດ້ທະວີຄູນຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກອີກຄັ້ງ ແຕ່ຄວາມເສື່ອມຊາມທີ່ຢູ່ພາຍໃນໃຈມະນຸດບໍ່ໄດ້ຖືກຊະລ້າງໄປພ້ອມກັບສາຍນ້ຳ ຢູ່ທົ່ງພຽງຊີນາ ຜູ້ຄົນໄດ້ຮວມຕົວກັນ ແລະ ຕັ້ງໃຈເຮັດການໃຫຍ່ຢ່າງໜຶ່ງ ນັ້ນຄືການສ້າງຫໍທີ່ສູງເຖິງຟ້າ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ເລື່ອງຫໍບາເບນເປັນຈຸດສູງສຸດຈຸດໜຶ່ງໃນສິບເອັດບົດທຳອິດຂອງ ປະຖົມມະການ ມັນເປັນເໝືອນແວ່ນສ່ອງ ທີ່ເປີດເຜີຍຄວາມທະນົງຕົວຂອງມະນຸດ ແລະ ເປີດເຜີຍອຳນາດສູງສຸດ ແລະ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ

ພາສາດຽວ ສຳນຽງດຽວ

ປະຖົມມະການ ບອກເຮົາວ່າ ໃນສະໄໝນັ້ນ ທຸກຄົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຊ້ພາສາຮ່ວມກັນ ແລະ ສາມາດສື່ສານກັນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ນີ້ເປັນຂອງປະທານອັນງົດງາມຈາກພຣະເຈົ້າ ທີ່ມີໄວ້ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຄົນນະມັດສະການເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ແລະ ຮັກເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ໜ້າເສຍດາຍທີ່ພວກເຂົາກັບຫັນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວນັ້ນໄປໃນທາງທີ່ຜິດ

ທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກມີພາສາດຽວ ແລະ ສຳນຽງດຽວປະຖົມມະການ 11:1

ຫໍທີ່ຈະສູງເຖິງຟ້າ

ພວກເຂົາເດີນທາງໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ມາເຖິງທົ່ງພຽງຊີນາ ແລະ ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຮຽນຮູ້ທີ່ຈະເຮັດດິນຈີ່ ໃຊ້ດິນຈີ່ແທນຫີນ ແລະ ໃຊ້ຢາງດິນແທນປູນ ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ກ້າວໜ້າເປັນສິ່ງດີໃນຕົວມັນເອງ ແຕ່ຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງພວກເຂົາກໍພອງຕົວຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ພວກເຂົາບໍ່ເງີຍໜ້າຂຶ້ນຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຟ້າສະຫວັນອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ຢາກສ້າງເມືອງທີ່ມີຫໍທີ່ຍອດສູງເຖິງຟ້າ ດ້ວຍກຳລັງມືຂອງຕົນເອງ

ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ ມາເຖີດ ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງເມືອງ ແລະ ຫໍໜຶ່ງ ທີ່ມີຍອດສູງເຖິງຟ້າ ແລະ ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງຊື່ສຽງໄວ້ ຢ້ານວ່າພວກເຮົາຈະຖືກກະຈາຍໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກປະຖົມມະການ 11:4

"ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງຊື່ສຽງໄວ້"

ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ເປີດເຜີຍຄວາມທະນົງຕົວທີ່ຝັງເລິກຢູ່ໃນໃຈມະນຸດ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຫວງແຫນຄືຊື່ສຽງຂອງຕົນເອງ ບໍ່ແມ່ນສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາຢາກຢືນຢູ່ດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນເອງ ແທນທີ່ຈະຖ່ອມໃຈເພິ່ງພາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຂົາ ນີ້ຄືຫົວໃຈຂອງຄວາມບາບ ນັ້ນຄືການເອົາມະນຸດໄປວາງໄວ້ໃນທີ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ຢາກເປັນພຣະເຈົ້າເສຍເອງ

ພວກເຂົາຍັງເວົ້າອີກວ່າ "ຢ້ານວ່າພວກເຮົາຈະຖືກກະຈາຍໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ" ແຕ່ພຣະບັນຊາເດີມຂອງພຣະເຈົ້າຄືໃຫ້ຜູ້ຄົນ "ມີລູກຫຼານທະວີຄູນຂຶ້ນ ແລະ ເຕັມແຜ່ນດິນໂລກ" ຄວາມ "ເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວ" ຂອງມະນຸດຄັ້ງນີ້ ຄວາມຈິງແລ້ວເປັນການຂັດຂືນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເປີດເຜີຍ ເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະລ້ອມຮົ້ວຕົນເອງໄວ້ໃນທີ່ດຽວຢ່າງໝັ້ນຄົງດ້ວຍຫໍນັ້ນ

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດລົງມາທອດພຣະເນດ

ຜູ້ຄົນຄິດວ່າຫໍຂອງພວກເຂົາທະຍານຂຶ້ນສູ່ຫ້ວງເມກ ເກືອບຈະແຕະຟ້າສະຫວັນແລ້ວ ແຕ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ຫໍນັ້ນນ້ອຍພຽງໃດ ນ້ອຍຈົນພຣະຄຳພີໃຊ້ສຳນວນທີ່ເສຍດສີຢ່າງເລິກເຊິ່ງວ່າ ພຣະເຈົ້າຕ້ອງ "ສະເດັດລົງມາ" ເພື່ອຈະທອດພຣະເນດສິ່ງທີ່ພວກເຂົາສ້າງ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າກໍເປັນເຊັ່ນນີ້ເອງ

ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດລົງມາທອດພຣະເນດເມືອງ ແລະ ຫໍ ຊຶ່ງບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດໄດ້ສ້າງຂຶ້ນນັ້ນປະຖົມມະການ 11:5

ພາສາສັບສົນ ຜູ້ຄົນກະຈັດກະຈາຍ

ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງສົ່ງນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຊົງໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາ ພຣະອົງພຽງແຕ່ຊົງເຮັດໃຫ້ພາສາຂອງພວກເຂົາສັບສົນ ຈົນພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຄຳເວົ້າຂອງກັນ ແລະ ກັນໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ ພໍຖ້ອຍຄຳສັບສົນ ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວໃນໃຈຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍລົງໃນທັນທີ ແລະ ຫໍທີ່ຍັງບໍ່ທັນສຳເລັດກໍຕ້ອງຖືກປະຖິ້ມ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກະຈາຍພວກເຂົາຈາກທີ່ນັ້ນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ພວກເຂົາຕັ້ງຊື່ເມືອງນັ້ນວ່າ "ບາເບນ" ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ "ຄວາມສັບສົນ"

ພາຍໃນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ມີພຣະເມດຕາ ເຊື່ອງຢູ່ ຫາກມະນຸດທີ່ທະນົງຕົວຖືກປ່ອຍໃຫ້ຮວມກັນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ ຄວາມຊົ່ວທີ່ພວກເຂົາກໍ່ຂຶ້ນກໍຈະຍິ່ງເລິກລົງໆ ການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ພາສາສັບສົນ ແລະ ຊົງກະຈາຍພວກເຂົາອອກໄປນັ້ນ ຄວາມຈິງແລ້ວໄດ້ຢັບຢັ້ງຄວາມເສື່ອມຊາມທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າໄວ້ ແລະ ສອນຜູ້ຄົນໃຫ້ຮຽນຮູ້ຄວາມຖ່ອມໃຈ ແລະ ຄວາມຢຳເກງ ອີກຄັ້ງ

ຄວາມທະນົງຕົວ ແລະ ຄວາມລອດ

ເລື່ອງບາເບນເປັນພາບແທນຂອງທຸກສາສະໜາຂອງມະນຸດ ນັ້ນຄືຜູ້ຄົນພະຍາຍາມ "ປີນຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ" ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຂອງຕົນເອງຢູ່ຮ່ຳໄປ ເພື່ອຈະໄປເຖິງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພື່ອກະທຳຄວາມລອດຂອງຕົນເອງໃຫ້ສຳເລັດ ແຕ່ພຣະຄຳພີບອກເຮົາວ່າ ທາງໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນນັ້ນມະນຸດສ້າງບໍ່ໄດ້ ມັນເປັນທາງທີ່ພຣະເຈົ້າເອງຊົງຕຽມໄວ້ໃຫ້ເຮົາ ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງຢຸດຢູ່ພຽງການພິພາກສາ ໃນບົດຖັດໄປຄືບົດທີສິບສອງ ພຣະອົງຊົງຮຽກ ອັບຣາຮາມ ເພື່ອວ່າທຸກຄອບຄົວໃນແຜ່ນດິນໂລກຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນຜ່ານທາງເຊື້ອສາຍຂອງລາວ

ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງກະຈາຍຜູ້ຄົນອອກໄປ ກໍຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ຈະຊົງລວບລວມພວກເຂົາກັບຄືນມາອີກ ໃນເທດສະການເພັນເຕກົດ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາ ແລະ ຜູ້ຄົນຈາກທຸກຊາດ ທີ່ເວົ້າພາສາຕ່າງໆ ນາໆ ລ້ວນເຂົ້າໃຈຂ່າວປະເສີດ ຄຳສາບແຊ່ງຂອງບາເບນຖືກພິກກັບ ແລະ ໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍໃນພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດ

ເຮົາໃນມື້ນີ້

ບາເບນເຕືອນເຮົາທຸກຄົນວ່າ ຜູ້ໃດຍົກຕົນຂຶ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ ແລະ ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານພຣະຄຸນແກ່ຄົນທີ່ຖ່ອມໃຈ ກຽດຕິຍົດທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ໄດ້ມາຈາກວ່າເຮົາສ້າງຫໍໄວ້ໃຫ້ຕົນເອງສູງພຽງໃດ ແຕ່ມາຈາກວ່າເຮົາເຕັມໃຈຖວາຍສະຫງ່າລາສີແດ່ພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່ ຂໍໃຫ້ເຮົາຢ່າຍົກຊື່ຂອງຕົນເອງຂຶ້ນອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ຈົ່ງຖວາຍກຽດແດ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ

ຂໍໃຫ້ທ່ານເປີດພຣະທຳ ປະຖົມມະການ ແລ້ວອ່ານເລື່ອງລາວເກົ່າແກ່ແຕ່ຍັງມີຊີວິດນີ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຂໍເຊີນທ່ານໃຊ້ຄຸນສົມບັດການອ່ານທຽບເທື່ອລະບົດໃນແອັບ BiblePro ເພື່ອອ່ານ ປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ຄຽງຂ້າງກັນ ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ ຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ເພື່ອສຳຫຼວດຫົວຂໍ້ຕ່າງໆ ເຊັ່ນ "ບາເບນ" "ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວ" ແລະ "ຄວາມຖ່ອມໃຈ" ປ່ອຍໃຫ້ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຝັງຮາກລົງໃນໃຈຂອງທ່ານ ແລະ ຂໍໃຫ້ທ່ານພົບຄຣິສຕະຈັກໃກ້ບ້ານ ບ່ອນທີ່ທ່ານຈະນະມັດສະການຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງ ໜູນໃຈກັນ ແລະ ເຕີບໂຕຂຶ້ນດ້ວຍກັນໃນຄວາມຈິງ

ຊຸດບົດຄວາມ · ເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີຕອນທີ 5 ຈາກ 45

← ກ່ອນໜ້າເຮືອໂນອາ ກັບ ນ້ຳຖ້ວມໂລກ: ພຣະຄຸນທ່າມກາງການພິພາກສາ ແລະ ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຮຸ້ງກິນນ້ຳຖັດໄປ →ແທ່ນບູຊາຂອງອີຊາກ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງຈັດຕຽມລູກແກະໄວ້

ບົດຄວາມໃນຊຸດນີ້

1. 1ໃນປະຖົມມະການ ພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ — ເລື່ອງລາວບົດທຳອິດໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ
2. 2ການລົ້ມລົງຂອງມະນຸດ: ການລໍ້ລວງໃນສວນເອເດນ ແລະ ພຣະສັນຍາແຫ່ງຄວາມລອດຄັ້ງທຳອິດ
3. 3ກາອິນ ກັບ ອາເບນ: ໂສກນາດຕະກຳຄັ້ງທຳອິດຂອງໂລກທີ່ເກີດຈາກຄວາມອິດສາ
4. 4ເຮືອໂນອາ ກັບ ນ້ຳຖ້ວມໂລກ: ພຣະຄຸນທ່າມກາງການພິພາກສາ ແລະ ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຮຸ້ງກິນນ້ຳ
5. 5ຫໍບາເບນ: ຄວາມທະນົງຕົວຂອງມະນຸດ ແລະ ພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ
6. 6ແທ່ນບູຊາຂອງອີຊາກ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງຈັດຕຽມລູກແກະໄວ້
7. 7ຂັ້ນໄດຂອງຢາໂຄບ: ພຣະຄຸນທີ່ພົບຄົນຫຼົບໜີ (ປະຖົມມະການ 28)
8. 8ໂຢເຊັບ ໃນ ເອຢິບ: ສິ່ງທີ່ພວກທ່ານຄິດຮ້າຍ ພຣະເຈົ້າຊົງປ່ຽນໃຫ້ເປັນດີ
9. 9ແປວໄຟໃນພຸ່ມໄມ້: ໂມເຊ ກັບ ສຽງເອີ້ນທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ (ອົບພະຍົບ ບົດທີ 3)
10. 10ໄພພິບັດສິບປະການເໜືອເອຢິບ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສຳແດງແກ່ຟາໂຣວ່າພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ
11. 11ລູກແກະປັດສະຄາ: ເມື່ອເຮົາເຫັນເລືອດ ເຮົາຈະຜ່ານເຈົ້າໄປ
12. 12ຂ້າມທະເລແດງ: ຈົ່ງຢືນນິ້ງ ແລ້ວເບິ່ງຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
13. 13ໄຟ ແລະ ຟ້າຮ້ອງເທິງພູຊີນາຍ: ພຣະບັນຍັດສິບປະການ ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຮັກລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດ
14. 14ລູກງົວທອງຄຳ: ຮູບເຄົາລົບທີ່ຕີນພູ ກັບ ຄຳອ້ອນວອນຂອງ ໂມເຊ
15. 15ທາງເລືອກຂອງຄົນສອດແນມສິບສອງຄົນ: ຄວາມເຊື່ອ ຫຼື ຄວາມຢ້ານ (ຈົດເຊັນບັນຊີ 13-14)
16. 16ງູທອງສຳລິດທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ: ພາບແຫ່ງຄວາມລອດ ພຽງແຫງນເບິ່ງກໍລອດ
17. 17ລາຂອງບາລາອາມ: ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງປ່ຽນຄຳສາບແຊ່ງໃຫ້ເປັນພຣະພອນ
18. 18ລາຮາບ ກັບ ນັກສືບສອງຄົນ: ເຊືອກແດງທີ່ປ່ອງຢ້ຽມ
19. 19ກຳແພງເມືອງເຢຣິໂກພັງລົງ: ເມື່ອການເຊື່ອຟັງມີລິດອຳນາດຫຼາຍກວ່າດາບ
20. 20ຄຳອະທິດຖານຂອງ ຮັນນາ: ຖວາຍສິ່ງທີ່ລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດຄືນແດ່ພຣະເຈົ້າ
21. 21ຊາມູເອນ ເຈີມຕັ້ງ ດາວິດ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດທີ່ຈິດໃຈ
22. 22ດາວິດ ກັບ ໂກລີອາດ: ການສູ້ຮົບເປັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
23. 23ດາວິດ ກັບ ໂຢນາທານ: ຄວາມຮັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຍອມສະລະສິດຂອງຕົນ
24. 24ດາວິດ ໄວ້ຊີວິດ ຊາອູນ ສອງເທື່ອ: ມອບການແກ້ແຄ້ນໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ
25. 25ທ່ານນັ້ນແຫຼະຄືຊາຍຄົນນັ້ນ: ນາທານ ຊີ້ບາບຂອງ ດາວິດ
26. 26ພຣະສະຫງ່າລາສີເຕັມພຣະວິຫານ: ນິເວດທີ່ ໂຊໂລໂມນ ສ້າງຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
27. 27ໄຟເທິງພູກາເມນ: ເອລີຢາ ປະເຊີນໜ້າກັບຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ
28. 28ເອລີຢາ ກັບ ແມ່ໝ້າຍຊາວຊາເຣຟັດ: ຄວາມເຊື່ອໃນແປ້ງກຳສຸດທ້າຍ
29. 29ໂຣກຂີ້ທູດຂອງ ນາອາມານ: ຄວາມຖ່ອມຕົນທີ່ລາວຮຽນຮູ້ໃນແມ່ນ້ຳ ຈໍແດນ
30. 30ໂຢນາ ກັບ ປາໃຫຍ່: ການຫັນກັບຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳທີ່ແລ່ນໜີ
31. 31ບຸກຄົນທີສີ່ໃນເຕົາໄຟ: ຊາຍໜຸ່ມສາມຄົນທີ່ບໍ່ຍອມຄຸເຂົ່າ
32. 32ດານີເອນໃນຖ້ຳສິງໂຕ: ການອະທິຖານມື້ລະສາມເທື່ອ ແລະ ການຊົງຊ່ວຍຂອງພຣະເຈົ້າ
33. 33ລາຍມືເທິງກຳແພງ: ອານາຈັກທີ່ຖືກຊັ່ງໃນຄືນດຽວ (ດານີເອນ 5)
34. 34ເອສະເທ: ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕຳແໜ່ງລາຊິນີ ກໍເພື່ອວາລະເຊັ່ນນີ້ບໍ່ແມ່ນບໍ
35. 35ນັກປາດຕິດຕາມດວງດາວ: ນະມັດສະການດ້ວຍຄຳ ກຳຍານ ແລະ ມົດຢອບ
36. 36ການຈຳແລງພຣະກາຍ: ແສງສະຫງ່າລາສີກ່ອນໄມ້ກາງແຂນ
37. 37ນ້ຳແຫ່ງຊີວິດທີ່ນ້ຳສ້າງ: ພຣະເຢຊູ ກັບ ຍິງຊາວສະມາເລຍ
38. 38ຊັກເກ ປີນຕົ້ນເດື່ອ: ຄົນນອກຄອກທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕາມຫາຈົນພົບ
39. 39ເພັນເຕໂກສະເຕ: ມື້ທີ່ຄຣິສຕະຈັກຖືກກຳເນີດຂຶ້ນ
40. 40ສະເຕເຟນ ຜູ້ພະລີຊີບ: ຄົນທຳອິດທີ່ຍອມຕາຍເພື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ
41. 41ຟີລິບ ກັບ ຂັນທີຊາວເອທິໂອເປຍ: ການນັດພົບແຫ່ງຂ່າວປະເສີດເທິງທາງໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງ
42. 42ແສງສະຫວ່າງເທິງທາງໄປ ດາມາເຊັກ: ໂຊໂລ ກາຍເປັນອັກຄະສາວົກ ໂປໂລ ໄດ້ແນວໃດ
43. 43ເປໂຕ ກັບ ໂຄເນລິອຸດ: ປະຕູຂ່າວປະເສີດເປີດສູ່ຄົນຕ່າງຊາດ
44. 44ສຽງເພງຍາມທ່ຽງຄືນ ແຜ່ນດິນໄຫວຍາມຮຸ່ງເຊົ້າ: ຄວາມລອດໃນຄຸກຂອງ ໂປໂລ ກັບ ຊີລາ
45. 45ພະຍຸກາງທະເລຂອງ ໂປໂລ: ການອັດສະຈັນເທິງເກາະ ມັນຕາ

ບົດຄວາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ໄຟ ແລະ ຟ້າຮ້ອງເທິງພູຊີນາຍ: ພຣະບັນຍັດສິບປະການ ພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຮັກລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີໄພພິບັດສິບປະການເໜືອເອຢິບ: ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສຳແດງແກ່ຟາໂຣວ່າພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີການຈຳແລງພຣະກາຍ: ແສງສະຫງ່າລາສີກ່ອນໄມ້ກາງແຂນເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີແປວໄຟໃນພຸ່ມໄມ້: ໂມເຊ ກັບ ສຽງເອີ້ນທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ (ອົບພະຍົບ ບົດທີ 3)ເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີ