เยเรมีย์ 23 Thai KJV

1“วิบัติจงมีแก่พวกผู้เลี้ยงแกะผู้ทำลายและกระจายแกะทั้งหลายแห่งลานหญ้าของเรา” พระเยโฮวาห์ตรัส

2เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตรัสต่อสู้กับพวกผู้เลี้ยงแกะผู้ดูแลประชากรของเราดังนี้ว่า “พวกเจ้าได้กระจายฝูงแกะของเรา และได้ขับไล่พวกมันไปเสีย และมิได้เยี่ยมเยียนพวกมัน ดูเถิด เราจะเยี่ยมเยียนพวกเจ้าด้วยความชั่วร้ายแห่งการกระทำทั้งหลายของพวกเจ้า” พระเยโฮวาห์ตรัส

3“และเราจะรวบรวมฝูงแกะของเราที่เหลืออยู่ออกมาจากประเทศทั้งสิ้นซึ่งเราได้ขับไล่พวกเขาให้ไปอยู่นั้น และจะนำพวกเขากลับมายังคอกทั้งหลายของพวกเขาอีก และพวกเขาจะมีลูกดกและทวีมากขึ้น

4และเราจะตั้งพวกผู้เลี้ยงแกะไว้เหนือพวกเขา ผู้ซึ่งจะเลี้ยงดูพวกเขา และพวกเขาจะไม่กลัวอีกเลย หรือคร้ามกลัว ทั้งพวกเขาจะไม่ขาดไปเลย” พระเยโฮวาห์ตรัส

5“ดูเถิด วันเหล่านั้นจะมาถึง” พระเยโฮวาห์ตรัส “ที่เราจะเพาะอังกูรชอบธรรมให้ดาวิด และกษัตริย์องค์หนึ่งจะทรงครอบครองและเจริญขึ้น และจะประทานความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมในแผ่นดินโลก

6ในสมัยของท่าน ยูดาห์จะได้รับความรอด และอิสราเอลจะอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย และนี่จะเป็นนามซึ่งท่านจะถูกเรียกคือ พระเยโฮวาห์เป็นความชอบธรรมของพวกเรา

7เพราะฉะนั้น ดูเถิด วันเหล่านั้นจะมาถึง” พระเยโฮวาห์ตรัส “ที่พวกเขาจะไม่กล่าวอีกต่อไปว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่ ผู้ซึ่งได้ทรงนำลูกหลานของอิสราเอลออกมาจากแผ่นดินอียิปต์’

8แต่ ‘พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่ ผู้ซึ่งได้ทรงนำขึ้นมาและผู้ซึ่งได้ทรงพาเชื้อสายของวงศ์วานแห่งอิสราเอลออกมาจากแดนเหนือ’ และออกมาจากประเทศทั้งสิ้นที่เราได้ขับไล่พวกเขาให้ไปอยู่นั้น และพวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง”

9ใจของข้าพเจ้าที่อยู่ภายในข้าพเจ้าเป็นทุกข์อยู่เพราะเหตุพวกผู้พยากรณ์ กระดูกทั้งสิ้นของข้าพเจ้าก็สั่น ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนเมา และเป็นเหมือนคนที่เหล้าองุ่นได้เอาชนะ เพราะเหตุพระเยโฮวาห์ และเพราะเหตุพระวจนะทั้งหลายแห่งความบริสุทธิ์ของพระองค์

10ด้วยว่าแผ่นดินนั้นเต็มไปด้วยบรรดาคนเล่นชู้ เพราะเหตุคำสาปแช่งแผ่นดินนั้นก็ไว้ทุกข์ บรรดาสถานที่อันร่มรื่นแห่งถิ่นทุรกันดารก็แห้งไป และวิถีของพวกเขาก็ชั่วร้าย และอำนาจของพวกเขาก็ไม่ถูกต้อง

11“เพราะทั้งผู้พยากรณ์และปุโรหิตก็ลบหลู่ดูหมิ่น ใช่แล้ว ในนิเวศน์ของเรา เราก็ได้พบความชั่วของพวกเขา” พระเยโฮวาห์ตรัส

12“เพราะฉะนั้นหนทางของพวกเขาจะเป็นเหมือนทางลื่นทั้งหลายในความมืดแก่พวกเขา พวกเขาจะถูกขับไล่ไปและล้มลงในนั้น เพราะเราจะนำความร้ายมาเหนือพวกเขา คือปีแห่งการเยี่ยมเยียนของพวกเขา” พระเยโฮวาห์ตรัส

13“และเราได้เห็นความโง่เขลาในบรรดาผู้พยากรณ์แห่งสะมาเรีย พวกเขาได้พยากรณ์ในนามของพระบาอัล และได้ทำให้อิสราเอลประชากรของเราหลงผิดไป

14เราได้เห็นในบรรดาผู้พยากรณ์แห่งกรุงเยรูซาเล็ม คือสิ่งหนึ่งอันน่าหวาดเสียวด้วย พวกเขาเล่นชู้และดำเนินอยู่ในสิ่งมุสาทั้งหลาย พวกเขาหนุนกำลังมือของบรรดาผู้กระทำความชั่วร้ายด้วย จึงไม่มีผู้ใดหันกลับจากความชั่วของเขา พวกเขาทุกคนเป็นเหมือนเมืองโสโดมแก่เรา และชาวเมืองนั้นก็เหมือนเมืองโกโมราห์”

15เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรัสเกี่ยวกับพวกผู้พยากรณ์เหล่านั้นดังนี้ว่า “ดูเถิด เราจะเลี้ยงพวกเขาด้วยบอระเพ็ด และทำให้พวกเขาดื่มน้ำดีหมี เพราะว่าจากพวกผู้พยากรณ์แห่งกรุงเยรูซาเล็มนั้น ความลบหลู่ดูหมิ่นได้ออกไปทั่วแผ่นดินนี้ทั้งสิ้น”

16พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า “อย่าตั้งใจฟังบรรดาถ้อยคำของพวกผู้พยากรณ์ที่พยากรณ์ให้พวกเจ้าฟัง พวกเขาทำให้พวกเจ้าไร้สาระ พวกเขากล่าวนิมิตแห่งใจของพวกเขาเอง และมิใช่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์

17พวกเขายังพูดกับคนเหล่านั้นที่เหยียดหยามเราว่า ‘พระเยโฮวาห์ได้ตรัสว่า พวกท่านจะมีความสุข’ และพวกเขาพูดกับทุกคนที่ดำเนินตามเค้าความคิดแห่งใจของตนเองว่า ‘จะไม่มีความร้ายมาเหนือพวกท่าน’”

18เพราะว่าผู้ใดเล่าได้ยืนอยู่ในคำปรึกษาของพระเยโฮวาห์ และได้รับรู้และฟังพระวจนะของพระองค์ ผู้ใดเล่าได้หมายพระวจนะของพระองค์และได้ยินพระวจนะนั้น

19ดูเถิด ลมหมุนของพระเยโฮวาห์ได้ออกไปแล้วในความกริ้ว คือเป็นลมหมุนที่รุนแรง มันจะตกอย่างน่าอนาถบนศีรษะของคนชั่ว

20ความโกรธของพระเยโฮวาห์จะไม่หันกลับ จนกว่าพระองค์ได้ทรงกระทำให้สำเร็จ และจนกว่าพระองค์ได้ทรงกระทำตามพระเจตนาทั้งหลายแห่งพระทัยของพระองค์ ในวาระข้างหน้าพวกเจ้าจะพิจารณาสิ่งนี้อย่างเต็มที่

21“เรามิได้ส่งพวกผู้พยากรณ์เหล่านี้ไป แต่พวกเขายังได้วิ่งไป เราไม่ได้พูดกับพวกเขา แต่พวกเขายังได้พยากรณ์

22แต่ถ้าพวกเขาได้ยืนอยู่ในคำปรึกษาของเรา และได้ทำให้ประชากรของเราได้ยินบรรดาถ้อยคำของเรา เพื่อพวกเขาจะได้หันกลับจากทางชั่วร้ายของพวกเขาแล้ว และจากความชั่วร้ายแห่งการกระทำทั้งหลายของพวกเขา

23เราเป็นพระเจ้าใกล้แค่คืบ” พระเยโฮวาห์ตรัส “และมิใช่พระเจ้าที่อยู่ไกลด้วยดอกหรือ

24ผู้ใดสามารถซ่อนตนเองในสถานที่ลับทั้งหลาย เพื่อเราจะมิได้เห็นเขาได้หรือ” พระเยโฮวาห์ตรัส “เรามิได้อยู่เต็มฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกดอกหรือ” พระเยโฮวาห์ตรัส

25“เราได้ยินสิ่งที่พวกผู้พยากรณ์พูด ที่พยากรณ์สิ่งมุสาทั้งหลายในนามของเรา โดยกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าฝันไป ข้าพเจ้าฝันไป’

26นานสักเท่าใดที่คำมุสานี้จะอยู่ในใจของพวกผู้พยากรณ์ ที่พยากรณ์สิ่งมุสาทั้งหลาย ใช่แล้ว พวกเขาเป็นพวกผู้พยากรณ์แห่งการหลอกลวงแห่งใจของตนเอง

27ผู้ซึ่งคิดว่าจะกระทำให้ประชากรของเราลืมนามของเราโดยความฝันทั้งหลายของพวกเขา ซึ่งพวกเขาทุกคนบอกเพื่อนบ้านของตน เหมือนกับที่บรรพบุรุษของพวกเขาได้ลืมนามของเราไปติดตามพระบาอัล

28ผู้พยากรณ์ที่มีความฝัน จงให้เขาเล่าความฝันนั้น และผู้ที่มีถ้อยคำของเรา จงให้เขากล่าวถ้อยคำของเราอย่างสัตย์ซื่อ ฟางข้าวมีอะไรบ้างที่เหมือนข้าวสาลี” พระเยโฮวาห์ตรัส

29“ถ้อยคำของเราไม่เหมือนไฟหรือ” พระเยโฮวาห์ตรัส “และเหมือนค้อนที่ทุบหินให้แตกเป็นชิ้น ๆ

30เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราต่อสู้กับผู้พยากรณ์เหล่านั้น” พระเยโฮวาห์ตรัส “ที่พวกเขาทุกคนขโมยบรรดาถ้อยคำของเราจากเพื่อนบ้านของตน

31ดูเถิด เราต่อสู้กับผู้พยากรณ์เหล่านั้น” พระเยโฮวาห์ตรัส “ที่ใช้ลิ้นของตน และกล่าวว่า ‘พระเจ้าตรัสว่า’

32ดูเถิด เราต่อสู้คนเหล่านั้นที่พยากรณ์บรรดาความฝันเท็จ” พระเยโฮวาห์ตรัส “และได้เล่าความฝันเท็จนั้น และทำให้ประชากรของเราหลงผิดไปโดยคำมุสาทั้งหลายของพวกเขา และโดยความทีเล่นทีจริงของพวกเขา แต่เรามิได้ส่งพวกเขาไป หรือบัญชาพวกเขา เพราะฉะนั้นพวกเขาจะไม่เป็นประโยชน์อันใดแก่ประชากรนี้เลย” พระเยโฮวาห์ตรัส

33“และเมื่อประชากรนี้ หรือผู้พยากรณ์คนใด หรือปุโรหิตคนใด จะถามเจ้า โดยกล่าวว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์คืออะไร’ แล้วเจ้าจงกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘ภาระอะไร เราก็จะทอดทิ้งเจ้าทั้งหลายเสีย พระเยโฮวาห์ตรัส’

34และสำหรับผู้พยากรณ์ และปุโรหิต และประชากร ที่จะกล่าวว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ เราจะลงโทษผู้นั้นและครัวเรือนของเขา

35พวกเจ้าจงพูดดังนี้ คือทุกคนจงพูดกับเพื่อนบ้านของตน และทุกคนจงพูดกับพี่น้องของตนว่า ‘พระเยโฮวาห์ตอบว่าอะไร’ และ ‘พระเยโฮวาห์ทรงลั่นวาจาว่าอะไร’

36และ ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ พวกเจ้าจะไม่เอ่ยอีกเลย เพราะว่าถ้อยคำของทุกคนจะเป็นภาระของตน ด้วยว่าพวกเจ้าได้บิดเบือนพระวจนะทั้งหลายของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ของพระเยโฮวาห์จอมโยธาพระเจ้าของพวกเรา

37เจ้าจงกล่าวกับผู้พยากรณ์ดังนี้ว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงตอบท่านว่าอะไร’ และ ‘พระเยโฮวาห์ทรงลั่นวาจาว่าอะไร’

38แต่เพราะพวกเจ้าพูดว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’” เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะพวกเจ้ากล่าวถ้อยคำนี้ว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’ และเราได้ส่งไปยังพวกเจ้า โดยกล่าวว่า พวกเจ้าอย่าพูดว่า ‘ภาระของพระเยโฮวาห์’

39เพราะฉะนั้น ดูเถิด เรา คือเราเอง จะลืมพวกเจ้าเสียอย่างสิ้นเชิง และเราจะทอดทิ้งพวกเจ้า และกรุงซึ่งเราได้ให้แก่พวกเจ้าและแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า และได้โยนพวกเจ้าออกไปเสียจากต่อหน้าเรา

40และเราจะนำความถูกตำหนิเป็นนิตย์มาเหนือพวกเจ้า และความอับอายเนืองนิตย์ ซึ่งจะไม่ถูกลืมเลือนเลย”