FeaturesScreenshotsTestimonialsFAQOnline BibleBlogDownload Now
Language
Follow

ยากอบ 3 Thai KJV

ຂໍ້ຄວາມພຣະຄຳພີດ້ານລຸ່ມເປັນພາສາໄທ ເພາະຍັງບໍ່ມີສະບັບແປພາສາລາວທີ່ພວກເຮົາໃຊ້ໄດ້

1พี่น้องของข้าพเจ้า อย่าเป็นอาจารย์กันมากมายหลายคนเลย โดยทราบว่าพวกเราจะได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ที่หนักกว่า

2เพราะว่าในหลาย ๆ อย่างพวกเราทำให้คนทั้งปวงขัดเคืองใจ ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดมิได้ทำให้ผู้ใดขัดเคืองใจในทางวาจา ผู้นั้นก็เป็นคนดีพร้อมแล้ว และสามารถบังคับทั้งตัวไว้ได้ด้วย

3ดูเถิด พวกเราเอาเหล็กบังเหียนใส่ในปากม้าทั้งหลาย เพื่อให้พวกมันเชื่อฟังพวกเรา และพวกเราก็ทำให้ทั้งตัวของพวกมันหันไปมาได้

4จงดูบรรดาเรือด้วยเช่นกัน ซึ่งถึงแม้ว่าพวกมันใหญ่โต และถูกลมแรงพัดแล่นไป แต่พวกมันก็ยังถูกหันไปมาด้วยหางเสือเล็ก ๆ ไปยังที่ไหนก็ตามที่ผู้ควบคุมนั้นบังคับ

5เช่นนั้นแหละ ลิ้นก็เป็นอวัยวะเล็ก ๆ และพูดโอ้อวดอ้างการใหญ่ ดูเถิด ไฟนิดเดียวก็เผาไหม้ได้มากสักเพียงใด

6และลิ้นนั้นก็เป็นไฟ เป็นโลกแห่งความชั่วช้า ลิ้นก็เป็นเช่นนั้นท่ามกลางบรรดาอวัยวะของพวกเรา จนมันทำให้ทั้งร่างกายเป็นมลทินไป และเผาไหม้วิถีแห่งธรรมชาติ และมันเองก็ติดไฟแห่งนรก

7ด้วยว่าทุกชนิดของพวกสัตว์เดรัจฉาน และของบรรดานก และของงูทั้งหลาย และของบรรดาสัตว์ในทะเลก็เลี้ยงให้เชื่องได้ และถูกเลี้ยงให้เชื่องแล้วโดยมนุษย์

8แต่ลิ้นนั้นไม่มีมนุษย์คนใดสามารถทำให้เชื่องได้ มันเป็นสิ่งชั่วร้ายซึ่งไม่สามารถควบคุมได้ เต็มไปด้วยพิษร้ายถึงตาย

9ด้วยลิ้นนั้นพวกเราสรรเสริญพระเจ้าคือพระบิดา และด้วยลิ้นนั้นพวกเราก็แช่งด่ามนุษย์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นตามแบบพระฉายของพระเจ้า

10จากปากอันเดียวกันมีคำสรรเสริญและคำแช่งด่าออกมา พี่น้องของข้าพเจ้า สิ่งเหล่านี้ไม่ควรให้เป็นเช่นนั้นเลย

11บ่อน้ำพุส่งจากช่องเดียวกันทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อยได้หรือ

12พี่น้องของข้าพเจ้า ต้นมะเดื่อจะออกผลเป็นมะกอกได้หรือ หรือเถาองุ่นจะออกผลเป็นมะเดื่อได้หรือ เช่นเดียวกันไม่มีบ่อน้ำพุใด ๆ จะให้ทั้งน้ำเค็มและน้ำจืดได้

13ผู้ใดเป็นคนมีสติปัญญาและประกอบด้วยความรู้ในท่ามกลางพวกท่านหรือ จงให้ผู้นั้นแสดงจากพฤติกรรมอันดี คือการงานต่าง ๆ ของตนด้วยความนอบน้อมแห่งสติปัญญา

14แต่ถ้าพวกท่านมีการอิจฉากันอันขมขื่นและอาการแก่งแย่งกันในใจของพวกท่าน อย่าอวดเลยและอย่าพูดมุสาต่อความจริง

15สติปัญญาเช่นนี้ไม่ได้ลงมาจากเบื้องบน แต่เป็นแบบโลก แบบตัณหาราคะ แบบผีปีศาจ

16เพราะว่าที่ใดมีความอิจฉากันและการแก่งแย่งกัน ที่นั่นก็มีการวุ่นวายและการงานชั่วร้ายทุกอย่าง

17แต่สติปัญญาที่มาจากเบื้องบนนั้นบริสุทธิ์เป็นประการแรก แล้วจึงเป็นความสงบสุข สุภาพและว่าง่าย เปี่ยมด้วยความเมตตาและบรรดาผลอันดี โดยปราศจากความลำเอียง และปราศจากความหน้าซื่อใจคด

18และผลแห่งความชอบธรรมก็ถูกหว่านลงในสันติสุขโดยคนเหล่านั้นที่สร้างสันติสุข