โฮเชยา 2 Thai KJV

1“พวกเจ้าจงพูดกับพวกน้องชายของพวกเจ้าว่า ‘อัมมี’ และกับพวกน้องสาวของพวกเจ้าว่า ‘รุหะมาห์’

2จงอ้อนวอนกับมารดาของพวกเจ้า จงอ้อนวอนเถิด เพราะว่านางไม่ใช่ภรรยาของเรา และเราไม่ใช่สามีของนาง ฉะนั้นให้นางกำจัดการเล่นชู้ทั้งหลายเสียจากสายตาของนาง และการล่วงประเวณีทั้งหลายของนางเสียจากระหว่างถันของนาง

3เกรงว่าเราจะเปลื้องผ้าของนางจนเปลือยเปล่า และกระทำให้นางเหมือนวันที่นางเกิดมา และทำให้นางเหมือนถิ่นทุรกันดารแห่งหนึ่ง และทำให้นางเหมือนแผ่นดินที่แห้งแล้ง และสังหารนางเสียด้วยความกระหาย

4เราจะไม่มีความเมตตาต่อบุตรทั้งหลายของนาง เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นลูก ๆ ของการเล่นชู้ทั้งหลาย

5เพราะว่ามารดาของพวกเขาทำตัวเป็นหญิงแพศยา นางผู้ที่ให้กำเนิดพวกเขาได้กระทำอย่างน่าอับอาย เพราะนางได้กล่าวว่า ‘ฉันจะตามบรรดาคนรักของฉันไป ผู้ให้อาหารของฉันและน้ำของฉัน ขนแกะของฉัน และป่านของฉัน น้ำมันของฉัน และของดื่มของฉัน’

6เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะกั้นทางของเจ้าไว้ด้วยหนามทั้งหลาย และจะสร้างกำแพงไว้ เพื่อนางจะหาทางทั้งหลายของนางไม่พบ

7และนางจะตามบรรดาคนรักของนางไป แต่นางก็จะตามพวกเขาไม่ทัน และนางจะเสาะหาพวกเขา แต่จะไม่พบพวกเขา แล้วนางจะกล่าวว่า ‘ฉันจะไป และกลับไปหาผัวคนแรกของฉัน เพราะแต่ก่อนนั้นฐานะฉันยังดีกว่าเดี๋ยวนี้’

8แต่นางไม่ได้รู้ว่าเราเป็นผู้ให้ข้าวแก่นาง และน้ำองุ่น และน้ำมัน และได้ทวีเงินและทองคำแก่นาง ซึ่งพวกเขาได้เตรียมไว้สำหรับพระบาอัล

9เพราะฉะนั้น เราจะกลับมา และจะเอาข้าวของเราคืนมาตามเวลาของมัน และเอาน้ำองุ่นของเราคืนมาตามฤดูของมัน และจะเอาขนแกะของเราและป่านของเราคืนมา ซึ่งได้ให้เพื่อปกปิดกายเปลือยเปล่าของนาง

10และบัดนี้เราจะเผยความลามกของนางในท่ามกลางสายตาของบรรดาคนรักของนาง และไม่มีใครจะช่วยนางให้พ้นมือของเรา

11เราจะทำให้ความร่าเริงทั้งสิ้นของนางสิ้นสุดลงด้วย เทศกาลเลี้ยงทั้งหลายของนาง เหล่าวันขึ้นหนึ่งค่ำของนาง และวันสะบาโตทั้งหลายของนาง และเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดทั้งสิ้นของนาง

12และเราจะทำลายบรรดาเถาองุ่นของนางและต้นมะเดื่อทั้งหลายของนาง ซึ่งนางเคยกล่าวว่า ‘นี่แหละเป็นสินจ้างทั้งหลายของฉันซึ่งบรรดาคนรักของฉันได้ให้ฉัน’ และเราจะทำให้พวกมันกลายเป็นป่า และพวกสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่งจะกินพวกมันเสีย

13และเราจะเยี่ยมเยียนนางเนื่องในบรรดาวันเทศกาลเลี้ยงของพระบาอัลทั้งหลาย ซึ่งนางได้เผาเครื่องหอมแก่พระเหล่านั้น และนางได้แต่งกายของนางด้วยตุ้มหูของนางและเพชรพลอยต่าง ๆ ของนาง และนางได้ติดตามบรรดาคนรักของนางไป และได้ลืมเราเสีย พระเยโฮวาห์ตรัส

14ฉะนั้น ดูเถิด เราจะเกลี้ยกล่อมนาง และพานางเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และพูดอย่างปลอบประโลมใจกับนาง

15และเราจะให้สวนองุ่นทั้งหลายของนางให้แก่นางจากที่นั่น และหุบเขาแห่งอาโคร์จะเป็นประตูแห่งความหวัง และนางจะร้องเพลงที่นั่น เหมือนอย่างในวันเหล่านั้นแห่งวัยสาวของนาง และเหมือนอย่างในวันเมื่อนางได้ขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์

16และในวันนั้น พระเยโฮวาห์ตรัสว่า เจ้าจะเรียกเราว่า ‘อิชอี’ และจะไม่เรียกเราว่า ‘บาอัลลี’ อีกต่อไป

17เพราะว่าเราจะเอาชื่อเหล่านั้นของเหล่าพระบาอัลออกไปให้พ้นจากปากของนาง และพวกมันจะไม่ถูกระลึกถึงโดยชื่อของพวกมันอีกต่อไป

18และในวันนั้นเราจะกระทำพันธสัญญาเพื่อพวกเขากับบรรดาสัตว์ป่าแห่งท้องทุ่ง และกับฝูงนกแห่งฟ้าอากาศ และกับพวกสัตว์เลื้อยคลานแห่งพื้นดิน และเราจะหักคันธนู และดาบ และการสู้รบออกไปเสียจากแผ่นดินโลก และจะทำให้พวกมันนอนลงอย่างปลอดภัย

19และเราจะหมั้นเจ้าไว้สำหรับเราเป็นนิตย์ ใช่แล้ว เราจะหมั้นเจ้าไว้สำหรับเราในความชอบธรรม และในความยุติธรรม และในความรักกรุณา และในความเมตตาทั้งหลาย

20แล้วเราจะหมั้นเจ้าไว้สำหรับเราในความสัตย์ซื่อ และเจ้าจะรู้จักพระเยโฮวาห์

21และต่อมาในวันนั้นเราจะฟัง” พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เราจะฟังฟ้าสวรรค์ทั้งหลายและฟ้าสวรรค์ทั้งหลายจะฟังแผ่นดินโลก

22และแผ่นดินโลกจะฟังข้าว และน้ำองุ่น และน้ำมัน และพวกมันจะฟังยิสเรเอล

23และเราจะหว่านนางไว้สำหรับเราในแผ่นดินโลก และเราจะมีความเมตตาต่อนางผู้ที่ไม่ได้รับความเมตตา และเราจะกล่าวแก่คนเหล่านั้นที่ไม่ได้เป็นประชากรของเราว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’ และพวกเขาจะกล่าวว่า ‘พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์’”