1 เธสะโลนิกา 2 Thai KJV

1เพราะพวกท่านเอง พี่น้องทั้งหลาย ก็รู้จักการที่พวกเราเข้ามาหาพวกท่านว่ามันไม่ได้ไร้ประโยชน์เลย

2แต่แม้หลังจากพวกเราได้ทนความยากลำบากแต่ก่อน และได้รับการอัปยศต่าง ๆ ตามที่พวกท่านทราบแล้ว ที่เมืองฟีลิปปี พวกเราก็มีใจกล้าในพระเจ้าของพวกเราที่ได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่พวกท่าน ด้วยการโต้แย้งกันมากมาย

3เพราะว่าคำเตือนสติของพวกเรามิได้มาจากการหลอกลวง หรือการโสโครก หรือในอุบายใด ๆ

4แต่ว่าตามที่พระเจ้าได้ทรงอนุญาตที่จะมอบข่าวประเสริฐไว้กับพวกเรา พวกเราจึงกล่าวเช่นนั้น ไม่ใช่เพื่อให้เป็นที่พอใจของมนุษย์ แต่ให้เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ผู้ทรงทดสอบใจของพวกเรา

5เพราะว่าพวกเราไม่ได้ใช้บรรดาถ้อยคำยกยอในเวลาใดเลยด้วย ซึ่งพวกท่านก็ทราบอยู่แล้ว และมิได้ใช้คำพูดเคลือบคลุมเพื่อความโลภเลย พระเจ้าทรงเป็นพยาน

6และพวกเราก็ไม่ได้แสวงหาสง่าราศีจากมนุษย์ ทั้งจากพวกท่าน และจากคนอื่น ๆ ในเมื่อพวกเราจะเป็นภาระก็ได้ ในฐานะเป็นเหล่าอัครทูตของพระคริสต์

7แต่พวกเราได้อยู่ด้วยความสุภาพอ่อนโยนในท่ามกลางพวกท่าน เหมือนพี่เลี้ยงเลี้ยงดูลูก ๆ ของตน

8ดังนั้น เมื่อพวกเรามีความปรารถนาเนื่องด้วยความรักที่มีต่อพวกท่านแล้ว พวกเราจึงพร้อมที่จะแบ่งปันแก่พวกท่าน มิใช่เพียงแต่ข่าวประเสริฐของพระเจ้าเท่านั้น แต่จิตใจของพวกเราเองด้วย เพราะพวกท่านเป็นที่รักของพวกเรา

9เพราะพวกท่านก็จำได้ พี่น้องทั้งหลาย ถึงการทำงานหนักและการตรากตรำทำงานของพวกเรา โดยได้ทำงานหนักทั้งกลางคืนและกลางวัน เพราะว่าพวกเราไม่อยากเป็นภาระแก่ผู้หนึ่งผู้ใดในพวกท่าน พวกเราจึงได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่พวกท่าน

10พวกท่านเป็นพยาน และพระเจ้าทรงเป็นพยานด้วยว่า พวกเราได้ประพฤติตัวอย่างบริสุทธิ์ และเที่ยงธรรม และปราศจากข้อตำหนิในท่ามกลางพวกท่านที่เชื่อ

11ตามที่พวกท่านทราบแล้วว่า พวกเราได้เตือนสติ และปลอบใจและกำชับพวกท่านทุกคน เหมือนอย่างบิดากระทำต่อบุตรทั้งหลายของตน

12ว่าพวกท่านควรดำเนินอย่างสมควรต่อพระเจ้า ผู้ได้ทรงเรียกพวกท่านมาสู่อาณาจักรและสง่าราศีของพระองค์

13เพราะเหตุนี้ พวกเราจึงขอบพระคุณพระเจ้าไม่หยุดหย่อน เพราะว่าเมื่อพวกท่านได้รับพระวจนะของพระเจ้าซึ่งพวกท่านได้ยินจากพวกเรา พวกท่านไม่ได้รับไว้อย่างเป็นคำของมนุษย์ แต่ได้รับไว้ตามความเป็นจริง เป็นพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งทำงานโดยได้ผลตามที่ตั้งใจภายในพวกท่านที่เชื่อด้วย

14ด้วยว่า พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านได้กลายเป็นผู้ดำเนินตามแบบอย่างคริสตจักรเหล่านั้นของพระเจ้าในแคว้นยูเดียซึ่งอยู่ในพระเยซูคริสต์ เพราะว่าพวกท่านได้ทนทุกข์ความลำบากต่าง ๆ แบบเดียวกันจากพลเมืองของพวกท่านเองเหมือนอย่างที่เขาเหล่านั้นได้รับจากพวกยิว

15ผู้ซึ่งทั้งได้ปลงพระชนม์พระเยซูเจ้า และได้ประหารชีวิตพวกศาสดาพยากรณ์ของพวกเขาเอง และได้ข่มเหงพวกเรา และพวกเขาไม่เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า และขัดแย้งกับคนทั้งปวง

16โดยห้ามพวกเราไม่ให้กล่าวแก่คนต่างชาติเพื่อจะให้พวกเขารอดได้ เพื่อ ‘ให้บาปของพวกเขาเต็มเปี่ยมเสมอ’ เพราะพระพิโรธจะมาถึงพวกเขาอย่างเต็มที่

17พี่น้องทั้งหลาย แต่พวกเราถูกพรากไปจากพวกท่านชั่วระยะเวลาหนึ่ง โดยถูกพรากไปแต่กายเท่านั้น ไม่ใช่ในใจ พวกเราจึงได้พยายามอย่างมากที่จะเห็นหน้าของพวกท่านด้วยความปรารถนาอย่างยิ่ง

18เพราะเหตุนั้นพวกเราจึงอยากมาหาพวกท่าน คือข้าพเจ้าเปาโล อยากมาหนแล้วหนเล่า แต่ซาตานได้ขัดขวางพวกเราไว้

19เพราะอะไรเล่าเป็นความหวัง หรือความปีติยินดี หรือมงกุฎแห่งความปีติยินดีของพวกเรา ก็มิใช่ท่านทั้งหลายต่อเบื้องพระพักตร์พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของพวกเราหรอกหรือ ในตอนที่พระองค์เสด็จมา

20เพราะว่าพวกท่านเป็นสง่าราศีและความชื่นชมยินดีของพวกเรา