หอบาเบล: ความหยิ่งของมนุษย์กับพระประสงค์ของพระเจ้า

หลังน้ำท่วมโลก มนุษย์เริ่มทวีจำนวนขึ้นใหม่บนแผ่นดิน ทว่าความชั่วในใจของมนุษย์ไม่ได้ถูกชะล้างไปพร้อมกับน้ำท่วมนั้น ณ ที่ราบชินาร์ ผู้คนมารวมตัวกันและร่วมแรงร่วมใจจะทำสิ่งยิ่งใหญ่ นั่นคือสร้างหอสูงเสียดฟ้าเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตนเอง เรื่องราวหอบาเบลคือจุดสูงสุดจุดหนึ่งในสิบเอ็ดบทแรกของปฐมกาล มันเป็นเสมือนกระจกที่สะท้อนความหยิ่งของมนุษย์ และสะท้อนอำนาจสูงสุดและความรักของพระเจ้าไปพร้อมกัน

สำเนียงเดียวกัน ภาษาเดียวกัน

ปฐมกาลบอกเราว่า ในเวลานั้นมนุษย์ทั้งแผ่นดินมีภาษาเดียวกัน สื่อสารกันได้อย่างไร้อุปสรรค นี่เดิมทีเป็นพระคุณอันงดงามที่พระเจ้าประทานให้ เพื่อให้มนุษย์นมัสการด้วยใจเดียวกันและรักซึ่งกันและกัน แต่น่าเสียดายที่มนุษย์กลับนำความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวนี้ไปใช้ผิดทาง

เวลานั้นทั้งโลกมีภาษาเดียวและคำพูดสำเนียงเดียวกันปฐมกาล 11:1

ตั้งใจจะสร้างหอเสียดฟ้า

พวกเขาอพยพไปทางตะวันออกมาถึงที่ราบชินาร์และตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่น พวกเขาเรียนรู้ที่จะเผาอิฐและใช้อิฐแทนหิน ใช้ยางมะตอยต่างปูน ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเดิมทีเป็นเรื่องดี แต่ความปรารถนาในใจของพวกเขากลับพองโตขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาไม่เงยหน้าขึ้นหาพระเจ้าเบื้องบนอีกต่อไป แต่กลับต้องการสร้างเมืองที่มีหอยอดเสียดฟ้าด้วยน้ำมือของตนเอง

แล้วพวกเขาพูดว่า มาเถิด ให้เราสร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่งกับหอที่มียอดสูงเทียมฟ้า เพื่อจะได้สร้างชื่อเสียงไว้ เกรงว่าเราจะต้องกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินโลกปฐมกาล 11:4

「เพื่อจะได้สร้างชื่อเสียงของเรา」

คำพูดนี้เผยให้เห็นความหยิ่งที่ซ่อนอยู่ลึกในใจมนุษย์ สิ่งที่พวกเขาให้ค่าคือชื่อเสียงของตนเอง ไม่ใช่พระเกียรติของพระเจ้า พวกเขาต้องการยืนหยัดด้วยความสามารถของตน แทนที่จะถ่อมใจพึ่งพาพระผู้ทรงสร้างพวกเขา นี่แหละคือแก่นแท้ของบาป นั่นคือการเอาตัวเองไปวางไว้ในที่ของพระเจ้า และต้องการเป็นพระเจ้าเสียเอง

พวกเขายังพูดว่า「เกรงว่าเราจะต้องกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินโลก」ทว่าพระบัญชาแรกเริ่มของพระเจ้านั้นต้องการให้มนุษย์「มีลูกดกทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน」ความ「สามัคคี」เช่นนี้ของมนุษย์จึงเป็นการต่อต้านพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างโจ่งแจ้ง ต้องการใช้หอสูงกักตัวเองไว้ในที่เดียว

พระยาห์เวห์เสด็จลงมาทอดพระเนตร

มนุษย์คิดว่าหอของตนสูงเสียดเมฆ แทบจะแตะถึงฟ้าแล้ว แต่ในสายพระเนตรของพระเจ้า หอนี้ช่างเล็กน้อยเสียเหลือเกิน จนพระคัมภีร์ใช้ถ้อยคำที่เต็มไปด้วยความหมายเชิงประชด นั่นคือพระเจ้าต้อง「เสด็จลงมา」จึงจะเห็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นได้ชัด ความยิ่งใหญ่ของมนุษย์เมื่ออยู่ต่อหน้าพระเจ้าก็เป็นเพียงเท่านี้เอง

พระยาห์เวห์เสด็จลงมาทอดพระเนตรเมืองและหอที่พวกมนุษย์สร้างขึ้นนั้นปฐมกาล 11:5

ทำให้ภาษาสับสน กระจายไปทั่วแผ่นดิน

พระเจ้าไม่ได้ใช้น้ำท่วม และไม่ได้ทรงเทไฟลงมา พระองค์เพียงทำให้ภาษาของมนุษย์สับสน ให้พวกเขาพูดกันแล้วฟังไม่เข้าใจ พอภาษาสับสน ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวในใจมนุษย์ก็แตกสลายในพริบตา หอที่ยังสร้างไม่เสร็จนั้นก็ต้องหยุดลง พระเจ้าจึงทรงให้พวกเขากระจัดกระจายจากที่นั่นไปทั่วแผ่นดิน มนุษย์จึงตั้งชื่อเมืองนั้นว่า「บาเบล」ซึ่งมีความหมายว่า「สับสน」

ในการพิพากษาของพระเจ้านั้น แท้จริงแล้วซ่อนพระเมตตาของพระองค์ไว้ หากปล่อยให้คนหยิ่งผยองรวมตัวกันไปไม่มีที่สิ้นสุด ความชั่วที่พวกเขากระทำก็มีแต่จะยิ่งลึกลงเรื่อย ๆ การที่พระเจ้าทรงทำให้สับสนและกระจัดกระจายกลับสกัดกั้นความเสื่อมทรามที่ใหญ่กว่า และทำให้มนุษย์ได้เรียนรู้ความถ่อมใจและความยำเกรงอีกครั้ง

ความหยิ่งกับความรอด

เรื่องราวหอบาเบลเป็นภาพสะท้อนของศาสนาทั้งปวงที่มนุษย์คิดขึ้น นั่นคือมนุษย์มักอยากใช้ความพยายามของตนเอง「ปีนขึ้นสู่ฟ้า」ไปเอื้อมถึงพระเจ้า ไปทำให้ความรอดสำเร็จ แต่พระคัมภีร์บอกเราว่า หนทางสู่ฟ้าสวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่เป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้ให้เราด้วยพระองค์เอง พระเจ้าไม่ได้หยุดอยู่แค่การพิพากษา ในบทที่สิบสองที่ตามมาทันที พระองค์ทรงเรียกอับราฮัม เพื่อจะให้ทุกชนชาติบนแผ่นดินได้รับพรผ่านทางเชื้อสายของเขา

พระเจ้าผู้ทรงทำให้มนุษย์กระจัดกระจาย ก็คือพระเจ้าองค์เดียวกันที่จะทรงรวบรวมมนุษย์กลับมาอีกครั้ง ในวันเพ็นเทคอสต์ พระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จลงมา ผู้คนจากนานาประเทศที่พูดภาษาต่าง ๆ กันกลับฟังข่าวประเสริฐเข้าใจทุกคน คำสาปแช่งแห่งบาเบลได้รับการพลิกกลับและเยียวยาในพระคุณของพระคริสต์

เราในวันนี้

หอบาเบลเตือนใจเราทุกคนว่า ผู้ที่ยกตัวขึ้นจะถูกทำให้ต่ำลง ส่วนผู้ที่ถ่อมใจ พระเจ้าจะประทานพระคุณให้ ชื่อเสียงที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ว่าเราสร้างหอสูงให้ตัวเองได้สักเพียงใด แต่อยู่ที่ว่าเราเต็มใจถวายพระเกียรติทั้งสิ้นแด่พระเจ้าหรือไม่ ขอให้เราเลิกยกชูชื่อของตนเอง แต่เทิดทูนพระนามของพระองค์แต่เพียงผู้เดียว

ขอเชิญคุณเปิดปฐมกาลอ่านบันทึกโบราณที่ยังมีชีวิตชีวานี้ด้วยตัวเอง เชิญใช้ฟีเจอร์เทียบอ่านทีละบทในแอป BiblePro เพื่ออ่านพระธรรมปฐมกาลบทที่ 11 เทียบกันไป หรือจะใช้การค้นหาด้วย AI เพื่อค้นคว้าหัวข้ออย่าง「บาเบล」「ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว」「ความถ่อมใจ」ให้พระวจนะของพระเจ้าหยั่งรากลงในใจคุณ และขอให้คุณได้พบคริสตจักรใกล้บ้าน ได้นมัสการร่วมกับพี่น้อง หนุนใจและเติบโตไปด้วยกันในความจริง

ชุดบทความ · เรื่องราวในพระคัมภีร์ตอนที่ 5 จาก 45

บทความในชุดนี้

1. 1ในปฐมกาล พระเจ้าทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน — เรื่องราวบทแรกในพระธรรมปฐมกาล
2. 2การล้มลงของมนุษย์: การทดลองในสวนเอเดนและพระสัญญาแห่งความรอดครั้งแรก
3. 3คาอินกับอาแบล: โศกนาฏกรรมแรกของโลกที่เกิดจากความอิจฉา
4. 4เรือโนอาห์กับน้ำท่วมโลก: พระคุณท่ามกลางการพิพากษา และพันธสัญญาแห่งรุ้งกินน้ำ
5. 5หอบาเบล: ความหยิ่งของมนุษย์กับพระประสงค์ของพระเจ้า
6. 6แท่นบูชาของอิสอัค: พระเยโฮวาห์จะทรงจัดเตรียมลูกแกะ
7. 7บันไดของยาโคบ: พระคุณที่ผู้หลบหนีได้พบ (ปฐมกาล บทที่ 28)
8. 8โยเซฟในอียิปต์: สิ่งที่พวกท่านคิดร้าย พระเจ้าทรงเปลี่ยนให้เป็นดี
9. 9เปลวไฟในพุ่มไม้: โมเสสกับเสียงเรียกที่ไม่มีวันดับ (อพยพ บทที่ 3)
10. 10ภัยพิบัติสิบประการในอียิปต์: พระยาห์เวห์ทรงสำแดงต่อฟาโรห์ว่าพระองค์คือพระเจ้าเที่ยงแท้
11. 11ลูกแกะปัสกา: เมื่อเราเห็นเลือด เราจะผ่านเจ้าไป
12. 12ข้ามทะเลแดง: จงยืนนิ่ง แล้วดูการช่วยกู้ของพระเจ้า
13. 13ไฟและฟ้าร้องบนภูเขาซีนาย: บัญญัติสิบประการ พันธสัญญาแห่งความรักระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์
14. 14ลูกวัวทองคำ: รูปเคารพที่เชิงเขากับคำวิงวอนของโมเสส
15. 15ทางเลือกของสายสืบสิบสองคน ระหว่างความเชื่อกับความกลัว (กันดารวิถี 13-14)
16. 16งูทองสัมฤทธิ์ที่ถูกยกขึ้น: ภาพเล็งถึงความรอดที่แค่มองก็รอด
17. 17ลาของบาลาอัม: เมื่อพระเจ้าทรงเปลี่ยนคำสาปแช่งให้กลายเป็นพร
18. 18ราหับกับสายลับสองคน: เชือกด้ายสีแดงที่หน้าต่าง
19. 19กำแพงเมืองเยรีโคพังทลาย เมื่อการเชื่อฟังทรงพลังยิ่งกว่าคมดาบ
20. 20คำอธิษฐานของฮันนาห์: ถวายสิ่งล้ำค่าที่สุดคืนแด่พระเจ้า
21. 21ซามูเอลเจิมตั้งดาวิด: พระเจ้าทอดพระเนตรที่จิตใจ
22. 22ดาวิดกับโกลิอัท: ชัยชนะในสงครามอยู่ที่พระยาห์เวห์
23. 23ดาวิดกับโยนาธาน: ความรักแห่งพันธสัญญาที่ยอมสละสิทธิ์ของตนเอง
24. 24ดาวิดไว้ชีวิตซาอูลสองครั้ง: มอบการแก้แค้นไว้ในพระหัตถ์ของพระเจ้า
25. 25「ท่านนั่นแหละคือชายคนนั้น」: นาธันชี้บาปของดาวิด
26. 26พระสิริเต็มพระวิหาร: บ้านที่ซาโลมอนสร้างถวายแด่พระยาห์เวห์
27. 27ไฟบนภูเขาคารเมล: เอลียาห์ประจันหน้ากับผู้เผยพระวจนะของพระบาอัล
28. 28เอลียาห์กับหญิงม่ายชาวศาเรฟัท: ความเชื่อในแป้งกำมือสุดท้าย
29. 29โรคเรื้อนของนาอามาน: บทเรียนแห่งความถ่อมใจที่แม่น้ำจอร์แดน
30. 30โยนาห์กับปลาใหญ่: การหันกลับของผู้เผยพระวจนะที่หนีจากพระเจ้า
31. 31บุคคลที่สี่ในเตาไฟ: ชายหนุ่มสามคนที่ไม่ยอมคุกเข่า
32. 32ดาเนียลในถ้ำสิงโต: การอธิษฐานวันละสามครั้งกับการช่วยกู้ของพระเจ้า
33. 33อักษรบนกำแพง: อาณาจักรที่ถูกชั่งในคืนเดียว (ดาเนียล บทที่ 5)
34. 34เอสเธอร์: ที่เจ้าได้ตำแหน่งราชินี ก็เพื่อวาระเช่นนี้มิใช่หรือ
35. 35โหราจารย์ตามดาวมานมัสการองค์กษัตริย์: การถวายทองคำ กำยาน และมดยอบ
36. 36การจำแลงพระกาย: แสงพระสิริที่ฉายก่อนถึงกางเขน
37. 37น้ำที่บ่อน้ำ: พระเยซูกับหญิงชาวสะมาเรีย
38. 38ศักเคียสปีนขึ้นต้นมะเดื่อ: คนที่ถูกทอดทิ้งซึ่งพระเยซูทรงตามหากลับคืนมา
39. 39เพนเทคอสต์ วันที่พระวิญญาณเสด็จลงมาและคริสตจักรถือกำเนิด
40. 40สเทเฟนผู้พลีชีพ: คนแรกที่ยอมตายเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า
41. 41ฟีลิปกับขันทีชาวเอธิโอเปีย: การนัดพบข่าวประเสริฐบนทางเปลี่ยว
42. 42แสงสว่างบนถนนสู่ดามัสกัส: เซาโลกลายเป็นอัครทูตเปาโลได้อย่างไร
43. 43เปโตรกับโครเนลิอัส: ประตูข่าวประเสริฐที่เปิดสู่คนต่างชาติ
44. 44เสียงเพลงยามเที่ยงคืนและแผ่นดินไหว: ความรอดในคุกของเปาโลและสิลาส
45. 45พายุกลางทะเลของเปาโล: การอัศจรรย์บนเกาะมอลตา

บทความที่เกี่ยวข้อง

ดาเนียลในถ้ำสิงโต: การอธิษฐานวันละสามครั้งกับการช่วยกู้ของพระเจ้าเรื่องราวในพระคัมภีร์บุคคลที่สี่ในเตาไฟ: ชายหนุ่มสามคนที่ไม่ยอมคุกเข่าเรื่องราวในพระคัมภีร์ไฟบนภูเขาคารเมล: เอลียาห์ประจันหน้ากับผู้เผยพระวจนะของพระบาอัลเรื่องราวในพระคัมภีร์ดาวิดกับโกลิอัท: ชัยชนะในสงครามอยู่ที่พระยาห์เวห์เรื่องราวในพระคัมภีร์