ปฐมกาลบทที่ยี่สิบแปดเป็นเรื่องราวของ「การหลบหนี」และ「การพบพาน」 ยาโคบวางแผนชิงพรของเอซาวมาได้ ครอบครัวจึงแตกร้าว เขาต้องละบ้านออกเดินทางเพียงลำพัง หนีไปหาลาบันผู้เป็นลุง แต่ในคืนที่ตกต่ำที่สุดนั้นเอง ฟ้ากลับเปิดออกเพื่อเขา นี่ไม่ใช่เรื่องราวของการตอบแทนความดี แต่เป็นเรื่องราวของพระคุณที่มาถึงผู้หลบหนี
หนึ่ง คนที่ออกเดินทางพร้อมความรู้สึกผิด
ชื่อ「ยาโคบ」มีความหมายว่า「ยึดส้นเท้า」และแฝงนัยของ「การหลอกลวง」ไว้ด้วย เขาใช้ชีวิตสมกับชื่อของตนจริง ๆ เกิดมาโดยมือยึดส้นเท้าพี่ชาย แล้วยังใช้ถั่วแดงต้มชามหนึ่งกับกลลวงที่วางแผนอย่างแยบยล ชิงเอาสิทธิ์และพรของบุตรหัวปีไป บัดนี้เอซาวผูกใจเจ็บคิดจะฆ่าเขา เขาจึงได้แต่ทิ้งทุกสิ่งไว้ หนีไปสู่แดนไกลที่ไม่รู้จักเพียงลำพัง
สิ่งที่เขาละทิ้งไปคือเต็นท์ของอิสอัคผู้เป็นบิดา ร่มเงาของเรเบคาห์ผู้เป็นมารดา และทุกสิ่งที่เขาคุ้นเคย ในวินาทีนั้นยาโคบเป็นทั้งผู้กระทำผิดและผู้ลี้ภัย เต็มไปด้วยพรแต่ก็มือเปล่า หลายคนเคยเดินบนเส้นทางเช่นนี้ แบกความแตกสลายที่ตนก่อไว้ เดินอยู่ในถิ่นทุรกันดารที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน
สอง ค่ำคืนในถิ่นทุรกันดารที่หนุนก้อนหินต่างหมอน
พระคัมภีร์บอกว่าเขา「มาถึงที่แห่งหนึ่ง เพราะดวงอาทิตย์ตกแล้วจึงพักอยู่ที่นั่น และเอาหินก้อนหนึ่งจากที่นั้นมาหนุนศีรษะ」ไม่มีเต็นท์ ไม่มีเพื่อนร่วมทาง มีเพียงก้อนหินเย็นเยียบ นี่เป็นภาพความเปล่าเปลี่ยวที่พบได้ยากตลอดทั้งเล่ม คนคนหนึ่งอยู่ระหว่างฟ้ากับดิน ไร้ที่กำบัง ไร้สิ่งปกคลุม
ทว่าในถิ่นทุรกันดารที่สิ้นหวังและเปลือยเปล่านี้เอง พระเจ้าทรงเลือกที่จะสำแดงพระองค์แก่เขา พระเจ้ามักไม่มาถึงในยามที่เรารุ่งโรจน์ที่สุด แต่ทรงก้มลงหาในยามที่เราเปลือยเปล่าและอ่อนแอที่สุด ที่ซึ่งก้อนหินเป็นหมอน ได้กลายเป็นที่ซึ่งฟ้าเปิดออก
สาม บันได ฟ้ากับดินเชื่อมต่อกันใหม่
ยาโคบฝันเห็น「บันไดอันหนึ่งตั้งขึ้นบนแผ่นดิน ยอดบันไดนั้นจดฟ้าสวรรค์ และเหล่าทูตของพระเจ้าขึ้นลงอยู่บนบันไดนั้น」บันไดนี้คือเครื่องหมายที่ฟ้ากับดินถูกเชื่อมต่อกันขึ้นมาใหม่ มนุษย์ถูกตัดขาดจากพระเจ้าเพราะบาป แต่ ณ ที่นี้ ทางเชื่อมสายหนึ่งถูกเปิดออกให้แก่ผู้หลบหนีคนหนึ่ง
เขาฝันเห็นบันไดอันหนึ่งตั้งขึ้นบนแผ่นดิน ยอดบันไดนั้นจดฟ้าสวรรค์ และเหล่าทูตของพระเจ้าขึ้นลงอยู่บนบันไดนั้นปฐมกาล 28:12
ภายหลังพระเยซูเจ้าทรงยกภาพนี้ขึ้นมา ตรัสกับนาธานาเอลว่า เขาจะได้เห็นฟ้าสวรรค์เปิดออก และเหล่าทูตของพระเจ้าขึ้นลงเหนือบุตรมนุษย์ บันไดที่เชื่อมฟ้ากับดินอย่างแท้จริงนั้นก็คือพระคริสต์เอง พระองค์ทรงเป็นทางเดียวระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์
สี่ พระเจ้าทรงยืนยันพระสัญญาบนบันได
สิ่งที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่า คือพระยาห์เวห์ผู้ประทับอยู่เหนือบันไดตรัสด้วยพระองค์เอง พระองค์ไม่ได้ทรงตำหนิเล่ห์กลของยาโคบ กลับทรงยืนยันพันธสัญญาที่เคยประทานแก่อับราฮัมและอิสอัคอีกครั้ง ว่าแผ่นดินนี้จะประทานแก่เชื้อสายของเขา เชื้อสายของเขาจะมากมายดั่งผงคลีดิน และมนุษย์ทุกตระกูลบนแผ่นดินจะได้รับพรเพราะเขาและเชื้อสายของเขา
เราอยู่กับเจ้า จะพิทักษ์รักษาเจ้าทุกแห่งที่เจ้าไป และจะนำเจ้ากลับมาสู่แผ่นดินนี้ เพราะเราจะไม่ทอดทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะได้ทำสิ่งที่เราสัญญาไว้กับเจ้าแล้วปฐมกาล 28:15
พระสัญญานี้เป็นพระคุณฝ่ายเดียวโดยสิ้นเชิง ยาโคบมิได้ทำสิ่งใดถูกต้องเลย แต่พระเจ้ากลับทรงริเริ่มตรัสว่า「เราจะอยู่กับเจ้า」ความมั่นคงของพันธสัญญาไม่เคยตั้งอยู่บนการกระทำของยาโคบ แต่ตั้งอยู่บนพระสัญญาอันสัตย์ซื่อของพระเจ้า
ห้า 「พระยาห์เวห์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ」
เมื่อยาโคบตื่นขึ้น เขาก็เอ่ยถ้อยคำที่สะเทือนใจว่า「พระยาห์เวห์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ แต่ข้าหารู้ไม่」ตลอดทางเขาหนีมาพร้อมความรู้สึกผิด คิดว่าได้ทิ้งพระเจ้าไว้เบื้องหลังด้วย แต่กลับพบว่าพระเจ้าทรงรอคอยเขาอยู่ ณ ดินแดนอ้างว้างนี้มานานแล้ว
ยาโคบตื่นขึ้นและพูดว่า พระยาห์เวห์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ แต่ข้าหารู้ไม่ปฐมกาล 28:16
เขากล่าวต่อไปว่า「สถานที่นี้น่าเกรงขามยิ่งนัก ที่นี่ไม่ใช่อื่นใด เป็นพระนิเวศของพระเจ้า และเป็นประตูสวรรค์」ความยำเกรงคือปฏิกิริยาที่เป็นธรรมชาติที่สุดของคนที่ได้พบพระเจ้า ที่แท้การสถิตอยู่ของพระเจ้าไม่เคยขาดหายไปเพราะความไม่รู้ตัวของเรา
หก เบธเอล ตั้งก้อนหินหนุนศีรษะไว้เป็นอนุสรณ์
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ยาโคบนำก้อนหินที่เคยหนุนศีรษะมาตั้งขึ้นเป็นเสา เทน้ำมันลงบนนั้น และตั้งชื่อที่แห่งนั้นว่าเบธเอล อันมีความหมายว่า「พระนิเวศของพระเจ้า」คืนก่อนยังเป็นหมอนหินเย็นเยียบ เช้านี้ได้กลายเป็นแท่นบูชาสำหรับนมัสการ ที่ซึ่งได้พบพระเจ้า ก็กลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ควรระลึกถึง
ยาโคบยังตั้งปณิธานไว้ด้วยว่า หากพระเจ้าทรงสถิตกับเขา ทรงปกป้องและจัดหาเลี้ยงดูเขา เขาจะถือพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของเขา และจะถวายหนึ่งในสิบของทุกสิ่งที่พระเจ้าประทาน ความเชื่อนี้ยังอ่อนเยาว์และยังมีเงื่อนไข แต่นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ดวงใจดวงหนึ่งเริ่มหันเข้าหาพระเจ้า พระคุณไม่เรียกร้องให้เราสมบูรณ์ก่อน เพียงขอให้เรายอมตอบสนอง
เจ็ด พระคุณสำหรับผู้หลบหนีทุกคน
บันไดของยาโคบบอกเราว่า ผู้ที่พระเจ้าทรงก้มลงหา มักไม่ใช่คนที่คู่ควรที่สุด แต่เป็นคนที่บอบช้ำและขัดสนที่สุด บางทีคุณเองก็กำลังเดินอยู่ในถิ่นทุรกันดารของตน แบกความเสียใจและความอ่อนล้า คิดว่าพระเจ้าทรงจากคุณไปนานแล้ว แต่ข่าวสารของเบธเอลคือ พระองค์ทรงสถิตที่นี่จริง ๆ เพียงแต่คุณอาจยังไม่รู้ตัว
ขอให้คุณเองในค่ำคืนที่หนุนก้อนหินต่างหมอน ได้เงยหน้าขึ้นเห็นบันไดที่ทอดสู่สวรรค์นั้น และจำได้ถึงองค์พระผู้ตรัสกับคุณว่า「เราจะอยู่กับเจ้า」
หากอยากใคร่ครวญเรื่องราวของยาโคบให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ขอเชิญเปิดปฐมกาลบทที่ 28 ในแอป BiblePro ใช้ประโยชน์จากการเทียบเคียงทีละบทเพื่อเปรียบเทียบฉบับแปลต่าง ๆ และใช้การค้นหาด้วย AIสืบสาวความเชื่อมโยงระหว่างบันไดสู่สวรรค์กับพระคริสต์ อีกทั้งขอให้คุณได้พบคริสตจักรท้องถิ่นสักแห่ง เพื่อร่วมสัมผัสพระเจ้าผู้ทรงสถิตอยู่ด้วยไปพร้อมกับพี่น้องในความเชื่อ
บทความในชุดนี้
- 1ในปฐมกาล พระเจ้าทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน — เรื่องราวบทแรกในพระธรรมปฐมกาล
- 2การล้มลงของมนุษย์: การทดลองในสวนเอเดนและพระสัญญาแห่งความรอดครั้งแรก
- 3คาอินกับอาแบล: โศกนาฏกรรมแรกของโลกที่เกิดจากความอิจฉา
- 4เรือโนอาห์กับน้ำท่วมโลก: พระคุณท่ามกลางการพิพากษา และพันธสัญญาแห่งรุ้งกินน้ำ
- 5หอบาเบล: ความหยิ่งของมนุษย์กับพระประสงค์ของพระเจ้า
- 6แท่นบูชาของอิสอัค: พระเยโฮวาห์จะทรงจัดเตรียมลูกแกะ
- 7บันไดของยาโคบ: พระคุณที่ผู้หลบหนีได้พบ (ปฐมกาล บทที่ 28)
- 8โยเซฟในอียิปต์: สิ่งที่พวกท่านคิดร้าย พระเจ้าทรงเปลี่ยนให้เป็นดี
- 9เปลวไฟในพุ่มไม้: โมเสสกับเสียงเรียกที่ไม่มีวันดับ (อพยพ บทที่ 3)
- 10ภัยพิบัติสิบประการในอียิปต์: พระยาห์เวห์ทรงสำแดงต่อฟาโรห์ว่าพระองค์คือพระเจ้าเที่ยงแท้
- 11ลูกแกะปัสกา: เมื่อเราเห็นเลือด เราจะผ่านเจ้าไป
- 12ข้ามทะเลแดง: จงยืนนิ่ง แล้วดูการช่วยกู้ของพระเจ้า
- 13ไฟและฟ้าร้องบนภูเขาซีนาย: บัญญัติสิบประการ พันธสัญญาแห่งความรักระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์
- 14ลูกวัวทองคำ: รูปเคารพที่เชิงเขากับคำวิงวอนของโมเสส
- 15ทางเลือกของสายสืบสิบสองคน ระหว่างความเชื่อกับความกลัว (กันดารวิถี 13-14)
- 16งูทองสัมฤทธิ์ที่ถูกยกขึ้น: ภาพเล็งถึงความรอดที่แค่มองก็รอด
- 17ลาของบาลาอัม: เมื่อพระเจ้าทรงเปลี่ยนคำสาปแช่งให้กลายเป็นพร
- 18ราหับกับสายลับสองคน: เชือกด้ายสีแดงที่หน้าต่าง
- 19กำแพงเมืองเยรีโคพังทลาย เมื่อการเชื่อฟังทรงพลังยิ่งกว่าคมดาบ
- 20คำอธิษฐานของฮันนาห์: ถวายสิ่งล้ำค่าที่สุดคืนแด่พระเจ้า
- 21ซามูเอลเจิมตั้งดาวิด: พระเจ้าทอดพระเนตรที่จิตใจ
- 22ดาวิดกับโกลิอัท: ชัยชนะในสงครามอยู่ที่พระยาห์เวห์
- 23ดาวิดกับโยนาธาน: ความรักแห่งพันธสัญญาที่ยอมสละสิทธิ์ของตนเอง
- 24ดาวิดไว้ชีวิตซาอูลสองครั้ง: มอบการแก้แค้นไว้ในพระหัตถ์ของพระเจ้า
- 25「ท่านนั่นแหละคือชายคนนั้น」: นาธันชี้บาปของดาวิด
- 26พระสิริเต็มพระวิหาร: บ้านที่ซาโลมอนสร้างถวายแด่พระยาห์เวห์
- 27ไฟบนภูเขาคารเมล: เอลียาห์ประจันหน้ากับผู้เผยพระวจนะของพระบาอัล
- 28เอลียาห์กับหญิงม่ายชาวศาเรฟัท: ความเชื่อในแป้งกำมือสุดท้าย
- 29โรคเรื้อนของนาอามาน: บทเรียนแห่งความถ่อมใจที่แม่น้ำจอร์แดน
- 30โยนาห์กับปลาใหญ่: การหันกลับของผู้เผยพระวจนะที่หนีจากพระเจ้า
- 31บุคคลที่สี่ในเตาไฟ: ชายหนุ่มสามคนที่ไม่ยอมคุกเข่า
- 32ดาเนียลในถ้ำสิงโต: การอธิษฐานวันละสามครั้งกับการช่วยกู้ของพระเจ้า
- 33อักษรบนกำแพง: อาณาจักรที่ถูกชั่งในคืนเดียว (ดาเนียล บทที่ 5)
- 34เอสเธอร์: ที่เจ้าได้ตำแหน่งราชินี ก็เพื่อวาระเช่นนี้มิใช่หรือ
- 35โหราจารย์ตามดาวมานมัสการองค์กษัตริย์: การถวายทองคำ กำยาน และมดยอบ
- 36การจำแลงพระกาย: แสงพระสิริที่ฉายก่อนถึงกางเขน
- 37น้ำที่บ่อน้ำ: พระเยซูกับหญิงชาวสะมาเรีย
- 38ศักเคียสปีนขึ้นต้นมะเดื่อ: คนที่ถูกทอดทิ้งซึ่งพระเยซูทรงตามหากลับคืนมา
- 39เพนเทคอสต์ วันที่พระวิญญาณเสด็จลงมาและคริสตจักรถือกำเนิด
- 40สเทเฟนผู้พลีชีพ: คนแรกที่ยอมตายเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า
- 41ฟีลิปกับขันทีชาวเอธิโอเปีย: การนัดพบข่าวประเสริฐบนทางเปลี่ยว
- 42แสงสว่างบนถนนสู่ดามัสกัส: เซาโลกลายเป็นอัครทูตเปาโลได้อย่างไร
- 43เปโตรกับโครเนลิอัส: ประตูข่าวประเสริฐที่เปิดสู่คนต่างชาติ
- 44เสียงเพลงยามเที่ยงคืนและแผ่นดินไหว: ความรอดในคุกของเปาโลและสิลาส
- 45พายุกลางทะเลของเปาโล: การอัศจรรย์บนเกาะมอลตา
พกการศึกษาพระคัมภีร์ที่ลึกกว่าไว้ในกระเป๋าของคุณ
BiblePro รวมการค้นหาด้วย AI การเทียบฉบับแปลเคียงข้างกัน เครื่องมือภาษาต้นฉบับ และแผนการอ่านไว้ในที่เดียว — ดาวน์โหลดฟรี เพื่อให้คุณศึกษาได้อย่างลึกซึ้งทุกที่ทุกเวลา
