เพลงซาโลมอน 4 Thai KJV

1ดูเถิด เธอสวยงาม ที่รักของฉันเอ๋ย ดูเถิด เธอสวยงาม เธอมีดวงตาเหมือนอย่างนกเขาที่อยู่ภายในปอยผมของเธอ เส้นผมของเธอเหมือนอย่างฝูงแพะที่ปรากฏตัวจากภูเขากิเลอาด

2บรรดาซี่ฟันของเธอเป็นเหมือนฝูงแกะที่ถูกตัดขนอย่างเรียบ ซึ่งได้ขึ้นมาจากการชำระล้าง ในพวกนั้นทุกตัวเกิดลูกแฝด และหามีตัวใดในท่ามกลางพวกมันเป็นหมันไม่

3ริมฝีปากของเธอเป็นเหมือนด้ายสีแดงเข้ม และคำพูดของเธอก็งดงาม ขมับทั้งสองของเธอเป็นเหมือนผลทับทิมชิ้นหนึ่งที่อยู่ภายในปอยผมของเธอ

4ลำคอของเธอเป็นเหมือนป้อมของดาวิดที่ถูกสร้างไว้เพื่อเก็บเครื่องอาวุธ มีดั้งหนึ่งพันอันถูกแขวนไว้ที่นั่น ทั้งหมดเป็นโล่ของบรรดาชายฉกรรจ์

5ถันทั้งสองของเธอเป็นเหมือนลูกกวางโรสองตัวซึ่งเป็นฝาแฝด ซึ่งหากินอยู่ท่ามกลางดอกลิลลี่ทั้งหลาย

6จนรุ่งสาง และเงาทั้งหลายหนีไปแล้ว ฉันเองจะไปยังภูเขาแห่งมดยอบและยังเนินเขาแห่งกำยาน

7เธอสวยงามหมดทั้งตัว ที่รักของฉันเอ๋ย ไม่มีตำหนิสักนิดในตัวเธอ

8จงมากับฉันจากเลบานอนเถิด เจ้าสาวของฉันจ๋า จงมากับฉันจากเลบานอนเถิด จงมองลงมาจากยอดภูเขาแห่งอามานา จากยอดภูเขาแห่งเสนีร์และเฮอร์โมน จากถ้ำสิงโต จากบรรดาภูเขาแห่งเสือดาวทั้งหลาย

9น้องสาวของฉันจ๋า น้องได้ปล้นเอาดวงใจของพี่ไปเสียแล้ว เจ้าสาวของฉันเอ๋ย เธอได้ปล้นเอาดวงใจของฉันไปด้วยการชายตาเพียงแวบเดียวของเธอเท่านั้น ด้วยสร้อยคอเส้นเดียวของเธอ

10น้องสาวของฉันจ๋า เจ้าสาวของฉันเอ๋ย ความรักของเธอหวานเสียนี่กระไร ความรักของเธอนั้นหวานกว่าน้ำองุ่น และกลิ่นแห่งน้ำมันของเธอหอมกว่าเครื่องเทศทั้งปวง

11โอ เจ้าสาวของฉันเอ๋ย ริมฝีปากของเธอหยดย้อยเหมือนอย่างรังผึ้ง น้ำผึ้งและน้ำนมอยู่ใต้ลิ้นของเธอ และกลิ่นแห่งเสื้อผ้าของเธอเป็นเหมือนกลิ่นแห่งเลบานอน

12เจ้าสาวของฉันเอ๋ย น้องสาวของฉันเป็นสวนที่ถูกล้อมรั้วไว้รอบ เป็นน้ำพุธรรมชาติที่ถูกอุดไว้ เป็นน้ำพุที่ถูกผนึกไว้

13ผลิตผลของเธอเป็นสวนต้นทับทิม กับผลไม้อันโอชาอย่างอื่น ๆ กับเทียนขาวและแฝกหอม

14ต้นแฝกหอมและต้นฝรั่น ต้นตะไคร้และอบเชย กับบรรดาต้นไม้แห่งกำยาน ต้นมดยอบและต้นกฤษณา กับเครื่องเทศชั้นเยี่ยมทั้งสิ้น

15เป็นน้ำพุแห่งอุทยานทั้งหลาย เป็นบ่อแห่งน้ำที่มีชีวิต และเป็นบรรดาลำธารจากเลบานอน

16โอ ลมทิศเหนือเอ๋ย จงตื่นขึ้นเถิด และเจ้า ลมทิศใต้เอ๋ย จงมาเถิด จงพัดบนสวนของดิฉัน เพื่อบรรดาเครื่องเทศในสวนนั้นจะหอมฟุ้งออกไป ขอให้ที่รักของดิฉันเข้ามาในสวนของเขา และรับประทานบรรดาผลไม้อันโอชาของเขาเถิด