สดุดี 74 Thai KJV

1โอ ข้าแต่พระเจ้า เหตุไฉนพระองค์ทรงเหวี่ยงพวกข้าพระองค์เป็นนิตย์เสียแล้ว เหตุไฉนความกริ้วของพระองค์กรุ่นขึ้นต่อแกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์

2ขอทรงระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงไถ่มาแต่เก่าก่อน ไม้เท้าแห่งมรดกของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้แล้ว ภูเขาศิโยนนี้ซึ่งพระองค์ได้ประทับอยู่นั้น

3ขอทรงย่างพระบาทของพระองค์มายังซากปรักหักพังอยู่เนืองนิตย์ คือมายังสิ่งทั้งปวงที่ศัตรูได้กระทำอย่างชั่วในสถานบริสุทธิ์นั้น

4บรรดาศัตรูของพระองค์คำรามอยู่ในท่ามกลางชุมนุมชนทั้งหลายของพระองค์ พวกเขาตั้งธงทั้งหลายของตนไว้เพื่อเป็นสัญญาณต่าง ๆ

5คนหนึ่งคนใดเคยมีชื่อเสียงตามที่เขาได้ยกขวานทั้งหลายฟันหมู่ต้นไม้ที่มีใบดก

6แต่บัดนี้ พวกเขาพังงานแกะสลักนั้นลงเสียด้วยบรรดาขวานและค้อนทั้งหลายทันที

7พวกเขาได้โยนไฟเข้าไปในสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ พวกเขาได้ทำให้เป็นมลทินโดยพังที่ประทับแห่งพระนามของพระองค์ลงถึงดิน

8พวกเขาได้พูดในใจของตนว่า “ขอให้พวกเราทำลายเขาทั้งหลายให้สิ้นเชิง” พวกเขาได้เผาธรรมศาลาทั้งสิ้นของพระเจ้าในแผ่นดินนั้น

9พวกเราไม่เห็นหมายสำคัญทั้งหลายของพวกเรา ไม่มีผู้พยากรณ์คนใดอีกต่อไปแล้ว และในท่ามกลางพวกเราไม่มีใครทราบว่านานเท่าใด

10โอ ข้าแต่พระเจ้า ปฏิปักษ์จะติเตียนอยู่นานเท่าใด ศัตรูจะหมิ่นประมาทพระนามของพระองค์เป็นนิตย์หรือ

11เหตุไฉนพระองค์จึงทรงหดพระหัตถ์ของพระองค์เสีย คือพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ขอทรงชักพระหัตถ์นั้นออกจากพระทรวงของพระองค์เถิด

12เพราะพระเจ้าทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์ตั้งแต่เก่าก่อน ทรงกระทำกิจแห่งความรอดในท่ามกลางแผ่นดินโลก

13พระองค์ได้ทรงแยกทะเลด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ พระองค์ทรงทุบหัวของมังกรทั้งหลายที่อยู่ในน้ำทั้งปวง

14พระองค์ทรงทุบหัวทั้งหลายของเลวีอาธานเป็นชิ้น ๆ และได้ประทานมันให้เป็นอาหารแก่บรรดาคนที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร

15พระองค์ได้ทรงแยกหินเปิดน้ำพุและลำธาร พระองค์ได้ทรงให้บรรดาแม่น้ำที่ไหลอยู่เสมอเหือดแห้งไป

16กลางวันเป็นของพระองค์ กลางคืนก็เป็นของพระองค์ด้วย พระองค์ได้ทรงจัดเตรียมความสว่างและดวงอาทิตย์

17พระองค์ได้ทรงกำหนดเขตแดนทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก พระองค์ได้ทรงสร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว

18ขอทรงระลึกถึงข้อนี้ว่า ศัตรูได้ติเตียนอย่างไร โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ และชนชาติโง่เขลาได้หมิ่นประมาทพระนามของพระองค์อย่างไร

19โอ ขออย่าทรงมอบจิตใจของนกเขาของพระองค์ไว้แก่มวลชนคนชั่ว ขออย่าทรงลืมชุมนุมชนแห่งคนยากจนของพระองค์เสียเป็นนิตย์

20ขอทรงใส่พระทัยต่อพันธสัญญานั้น เพราะบรรดาสถานที่มืดของแผ่นดินโลกเต็มไปด้วยที่อยู่อาศัยของความทารุณ

21โอ ขออย่าทรงให้ผู้ที่ถูกบีบบังคับกลับมาด้วยความอับอาย ขอให้คนยากจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์

22ขอทรงลุกขึ้น โอ ข้าแต่พระเจ้า สู้คดีของพระองค์เองเถิด ขอทรงระลึกว่าคนโง่เขลาติเตียนพระองค์อยู่วันยังค่ำ

23ขออย่าทรงลืมเสียงของบรรดาศัตรูของพระองค์ เสียงโกลาหลของบรรดาคนที่ลุกขึ้นสู้พระองค์ก็เพิ่มขึ้นอยู่เรื่อย ๆ