FeaturesScreenshotsTestimonialsFAQOnline BibleBlogDownload Now
Language
Follow

อิสยาห์ 32 Thai KJV

1ดูเถิด กษัตริย์องค์หนึ่งจะครอบครองในความชอบธรรม และประมุขทั้งหลายจะครอบครองในความยุติธรรม

2และมนุษย์คนหนึ่งจะเป็นเหมือนที่กำบังจากลม และที่คุ้มให้พ้นจากพายุฝน เหมือนบรรดาแม่น้ำแห่งน้ำในที่แห้ง เหมือนร่มเงาของศิลามหึมาในแผ่นดินที่เหนื่อยอ่อน

3และตาของคนทั้งหลายที่เห็นจะไม่มัวไป และหูของคนทั้งหลายที่ได้ยินจะตั้งใจฟัง

4ใจของคนที่หุนหันพลันแล่นจะเข้าใจความรู้ด้วย และลิ้นของบรรดาคนติดอ่างจะพร้อมที่จะพูดอย่างชัดเจน

5คนเลวทรามจะไม่ถูกเรียกว่าคนใจกว้างอีก หรือคนถ่อยจะถูกกล่าวว่าเป็นคนอารี

6เพราะคนเลวทรามจะพูดสิ่งเลวทราม และใจของเขาก็จะกระทำความชั่วช้า เพื่อปฏิบัติความหน้าซื่อใจคด และเพื่อเอ่ยความเท็จต่อสู้พระเยโฮวาห์ เพื่อทำจิตใจของคนหิวให้อดอยาก และเขาจะทำให้ของดื่มของคนกระหายล้มเหลวไป

7บรรดาเครื่องมือของคนถ่อยก็ชั่วร้ายด้วย เขาคิดค้นบรรดาอุบายที่ชั่วขึ้นมาเพื่อทำลายคนยากจนด้วยคำพูดมุสาทั้งหลาย แม้ในยามที่คนขัดสนพูดถูกต้อง

8แต่คนใจกว้างก็คิดค้นบรรดาสิ่งที่โอบอ้อมอารีขึ้นมา และโดยบรรดาสิ่งที่โอบอ้อมอารี เขาจะดำรงอยู่

9จงลุกขึ้นเถิด พวกเจ้า หญิงทั้งหลายที่อยู่อย่างสบายเอ๋ย จงฟังเสียงของข้าพเจ้า พวกเจ้า บุตรสาวทั้งหลายที่ไม่ระมัดระวังเอ๋ย จงเงี่ยหูฟังคำพูดของข้าพเจ้า

10หลาย ๆ วันและหลาย ๆ ปี พวกเจ้าจะสะดุ้งตัวสั่น พวกเจ้า หญิงทั้งหลายที่ไม่ระมัดระวังเอ๋ย เพราะไร่องุ่นก็จะล้มเหลว ฤดูเก็บผลไม้ก็จะไม่มาถึง

11จงตัวสั่นเถิด พวกเจ้า หญิงทั้งหลายที่อยู่อย่างสบายเอ๋ย จงสะดุ้งตัวสั่นเถิด พวกเจ้าที่ไม่ระมัดระวังเอ๋ย พวกเจ้าจงแก้ผ้า และทำให้ตัวล่อนจ้อน และเอาผ้ากระสอบคาดเอวพวกเจ้าไว้

12พวกเขาจะคร่ำครวญถึงเต้านมสัตว์ เรื่องไร่นาที่แสนสุข เรื่องเถาองุ่นผลดก

13บนแผ่นดินของประชากรของเราจะมีบรรดาหนามใหญ่และหนามย่อยทั้งหลายงอกขึ้นมา ใช่แล้ว บนบ้านเรือนทั้งหลายแห่งความชื่นบานในนครที่ชื่นบาน

14เพราะว่าบรรดาพระราชวังจะถูกทอดทิ้ง คนจำนวนมากแห่งกรุงนั้นจะถูกทิ้งร้าง บรรดาป้อมปราการและหอคอยทั้งหลายจะเป็นถ้ำทั้งหลายเป็นนิตย์ เป็นที่ชื่นบานของบรรดาลาป่า เป็นลานหญ้าของฝูงแพะแกะทั้งหลาย

15จนกว่าพระวิญญาณจะถูกเทลงมาบนพวกเราจากเบื้องบน และถิ่นทุรกันดารจะเป็นสวนที่เกิดผลมาก และสวนที่เกิดผลมากจะถูกนับว่าเป็นป่า

16แล้วความยุติธรรมจะอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และความชอบธรรมจะพักอยู่ในสวนที่เกิดผลมาก

17และกิจการแห่งความชอบธรรมจะเป็นสันติภาพ และผลแห่งความชอบธรรมจะเป็นความสงบและความเชื่อมั่นเป็นนิตย์

18และประชากรของเราจะอาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยอันสงบสุข และในบรรดาที่อยู่อาศัยอันมั่นคง และในสถานที่พักผ่อนอันเงียบสงบทั้งหลาย

19เมื่อลูกเห็บจะตกลงมาบนป่า และนครจะยุบลงในสถานที่อันต่ำ

20ท่านทั้งหลายที่หว่านอยู่ข้างบรรดาน้ำทั้งหลายจะได้รับพร ที่ส่งเท้าของวัวตัวผู้และลาออกไปที่นั่น