FeaturesScreenshotsTestimonialsFAQOnline BibleBlogDownload Now
Language
Follow

โฮเชยา 5 Thai KJV

1พวกเจ้า จงฟังข้อนี้ โอ ปุโรหิตทั้งหลาย และจงสดับฟัง พวกเจ้า วงศ์วานแห่งอิสราเอลเอ๋ย และพวกเจ้าจงเงี่ยหูฟัง โอ ราชวงศ์ของกษัตริย์ เพราะการพิพากษามาสู่พวกเจ้า เพราะพวกเจ้าเป็นกับดักอยู่บนเมืองมิสปาห์ และเป็นข่ายกางอยู่บนเมืองทาโบร์

2และพวกกบฏก็มุ่งมั่นที่จะทำการฆ่าฟัน ถึงแม้ว่าเราได้เป็นผู้ตำหนิพวกเขาทั้งหมด

3เรารู้จักเอฟราอิม และอิสราเอลก็มิได้ถูกซ่อนไว้จากเรา เพราะว่าบัดนี้ โอ เอฟราอิมเอ๋ย เจ้าทำการเล่นชู้ และอิสราเอลก็เป็นมลทิน

4พวกเขาจะไม่ยอมจัดระเบียบการกระทำทั้งหลายของตนเพื่อหันมาหาพระเจ้าของพวกเขา เพราะจิตวิญญาณแห่งการเล่นชู้อยู่ในท่ามกลางพวกเขา และพวกเขาไม่ได้รู้จักพระเยโฮวาห์

5และความเย่อหยิ่งของอิสราเอลก็เป็นพยานต่อหน้าของเขาแล้ว ฉะนั้นอิสราเอลและเอฟราอิมจึงจะล้มลงในความชั่วช้าของตน ยูดาห์ก็จะล้มลงพร้อมกับพวกเขาด้วย

6พวกเขาจะไปพร้อมกับฝูงแพะแกะของตนและฝูงวัวของตนเพื่อแสวงหาพระเยโฮวาห์ แต่พวกเขาจะหาพระองค์ไม่พบ พระองค์ทรงถอนพระองค์ไปจากพวกเขาแล้ว

7พวกเขาได้กระทำอย่างทรยศต่อพระเยโฮวาห์ เพราะพวกเขาได้บังเกิดพวกลูกต่างถิ่น บัดนี้เดือนหนึ่งจะเผาผลาญพวกเขาเสียพร้อมกับแต่ละส่วนของพวกเขา

8พวกเจ้าจงเป่าแตรทองเหลืองขนาดเล็กในเมืองกิเบอาห์ และจงเป่าแตรในรามาห์ จงร้องเสียงดังที่เมืองเบธาเวน ตามหาเจ้า โอ เบนยามินเอ๋ย

9เอฟราอิมจะรกร้างไปในวันแห่งการตำหนิ ในท่ามกลางเผ่าทั้งหลายของอิสราเอลเราได้ทำให้ทราบถึงสิ่งซึ่งจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

10ประมุขเหล่านั้นของยูดาห์เป็นเหมือนคนทั้งหลายที่ย้ายหลักเขต ฉะนั้นเราจะเทพระพิโรธของเราออกเหนือพวกเขาเหมือนอย่างน้ำ

11เอฟราอิมถูกกดขี่ และถูกทำลายในการพิพากษา เพราะเขาได้เต็มใจดำเนินตามบัญญัตินั้น

12เพราะฉะนั้นเราจะเป็นเหมือนตัวมอดต่อเอฟราอิม และต่อวงศ์วานของยูดาห์เหมือนความเปื่อยเน่า

13เมื่อเอฟราอิมได้เห็นความเจ็บป่วยของตน และยูดาห์ได้เห็นบาดแผลของตน แล้วเอฟราอิมก็ไปหาคนอัสซีเรีย และส่งไปยังกษัตริย์ยาเร็บ แต่ท่านก็ไม่สามารถจะรักษาพวกเจ้าให้หายได้ หรือรักษาพวกเจ้าจากบาดแผลของพวกเจ้าได้

14เพราะเราจะเป็นเหมือนสิงโตต่อเอฟราอิม และเป็นเหมือนสิงโตหนุ่มต่อวงศ์วานของยูดาห์ เรา คือเราเอง จะฉีกและก็ไปเสีย เราจะเอาไป และไม่มีใครจะช่วยเขาให้พ้นได้

15เราจะไป และกลับมายังสถานที่ของเรา จนกว่าพวกเขายอมรับความผิดของตน และแสวงหาหน้าของเรา ในความทุกข์ยากของพวกเขา พวกเขาจะแสวงหาเราแต่เนิ่น ๆ