ဒါဝိဒ်နှင့် ဂေါလျတ်— စစ်ပွဲ အောင်ရှုံးသည် ထာဝရဘုရားအပေါ်၌သာ မူတည်၏

ဧလာချိုင့်ဝှမ်းရှိ တောင်နှစ်လုံးကြားတွင် ဣသရေလတပ်နှင့် ဖိလိတ္တိလူတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ အရပ်ခြောက်တောင်တစ်ထွာရှိသော ဧရာမလူကြီးတစ်ဦးက နေ့စဉ်ထွက်လာ၍ စစ်ထိုးရန် စိန်ခေါ်ရာ သူ၏အသံသည် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ လူတို့၏ နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေ၏။ ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ပတ်လုံး ရှောလုနှင့် ဣသရေလလူအပေါင်းသည် လွန်စွာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ လူတိုင်း ဦးခေါင်းငုံ့နေချိန်တွင် မုန့်လာပို့သော သိုးထိန်းလုလင်တစ်ဦးက ဦးခေါင်းမော့လိုက်သည်—သူ၏အမည်မှာ ဒါဝိဒ် ဖြစ်သည်။ ဤရှေးဟောင်းပုံပြင်သည် ဧရာမလူကြီးရှေ့တွင် တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားတိုင်းအား ယနေ့တိုင် စကားပြောနေဆဲပင်။

စိန်ခေါ်သော ဧရာမလူကြီး— ကြောက်ရွံ့ခြင်းက သင့်ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသောအခါ

ဂေါလျတ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ ထွားကြိုင်းရုံသာမက တန်ခိုးအာဏာ၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်၏။ သူသည် နေ့တိုင်း နံနက်ည ထွက်လာ၍ ဣသရေလလူနှင့် သူတို့၏ ဘုရားကို ရဲရဲတင်းတင်း ကဲ့ရဲ့စော်ကားကာ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရန် လူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ခိုင်းလေသည်။

ကျမ်းစာက ဤရင်ဆိုင်မှု၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုကို ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်—

ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းထဲမှ စစ်ထိုးရန် စိန်ခေါ်သူတစ်ဦး ထွက်လာ၏။ သူ၏အမည်မှာ ဂေါလျတ် ဖြစ်၍ ဂါသမြို့သားဖြစ်ကာ အရပ်ခြောက်တောင်တစ်ထွာ မြင့်သည်။၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၄

ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးစီ၏ ဘဝတွင်လည်း 「ဂေါလျတ်」တစ်ဦး ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်—ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်လာ၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို စိတ်ဓာတ်ကျ အားလျော့စေသော အခက်အခဲ၊ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုတစ်ခု။ ၎င်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်လျက် 'ငါ့ကို အဘယ်သူမျှ မနိုင်' ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

လူတို့ အထင်သေးသော လုလင်

ဒါဝိဒ်သည် မူလက စစ်မြေပြင်တွင် မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် အိမ်ထောင်စု၏ အငယ်ဆုံးဖြစ်၍ ပုံမှန်အားဖြင့် သိုးအနည်းငယ်ကို ထိန်းကျောင်းရင်း၊ အစ်ကိုများထံ ရိက္ခာပို့ရန် ဖခင်က စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက စစ်ထိုးရန် အသင့်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသောအခါ သူ့အစ်ကိုများပင် သူ့ကို အမျက်ထွက်ကြ၏။ ရှောလုကလည်း 「သင်သည် ထိုဖိလိတ္တိလူနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းငှာ မသွားနိုင်၊ အကြောင်းမူ သင်သည် အသက် နုနယ်လွန်းသေး၏」 ဟု ဆို၏။

သို့သော် ဘုရားသခင်သည် လူကို ရွေးကောက်တော်မူရာတွင် အပြင်ပန်း အသွင်ကို မကြည့်ဘဲ နှလုံးသားကိုသာ ကြည့်တော်မူ၏။ လူတို့ အထင်သေးသောသူသည် ဘုရားသခင် အသုံးပြုလိုသောသူ ဖြစ်တတ်၏။ ဒါဝိဒ်၏ အရည်အချင်းသည် သူ၏ အသက်အရွယ်၌ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော အတွေ့အကြုံ၌ တည်၏။

သံချပ်အင်္ကျီ ချွတ်ခြင်း— မိမိ၏ နည်းလမ်းကို မှီခိုမနေခြင်း

ရှောလုသည် စေတနာဖြင့် မိမိ၏ စစ်ဝတ်တန်ဆာ၊ ကြေးဝါခမောက်နှင့် သံချပ်အင်္ကျီကို ဒါဝိဒ်အား ဝတ်ဆင်ပေး၏။ သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ထိုအရာအားလုံးကို ချွတ်ပစ်လိုက်ကာ 「ဤအရာတို့ကို ဝတ်ဆင်၍ ကျွန်ုပ် မသွားနိုင်ပါ၊ အကြောင်းမူ ယခင်က ဤသို့ ဝတ်ဆင်၍ မကျင့်သားရသေးပါ」 ဟု ဆို၏။

ဤသည်မှာ အနက်နက်နဲသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ဒါဝိဒ်သည် လောကီသားတို့ အားကိုးသော လက်နက်တန်ဆာကို ငြင်းပယ်၍ သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး ဘုရားသခင် တစ်လျှောက်လုံး ပို့ဆောင်ခဲ့သော နည်းလမ်း—လက်ထဲမှ တောင်ဝှေး၊ လောက်လွှဲနှင့် ချောင်းထဲမှ ကောက်ယူထားသော ချောမွတ်သည့် ကျောက်ခဲ ငါးလုံး—ဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတစ်ပါးပေးသော သံချပ်အင်္ကျီကို ချွတ်၍ ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသည့် စစ်မှန်သော အတွေ့အကြုံဆီ ပြန်လှည့်ခြင်းသည် အောင်ပွဲ၏ အစဖြစ်တတ်၏။

ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အမှီပြု၍

ဧရာမလူကြီးက တောင်ဝှေးသာ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဤလုလင်ကို မထီမဲ့မြင် ပြုသောအခါ ဒါဝိဒ်၏ အဖြေသည် ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးတွင် အရဲရင့်ဆုံး ကြေညာချက်တစ်ခု ဖြစ်လာ၏။ သူ အားကိုးသည်မှာ ကျောက်ခဲ၏ ပစ်မှတ်မှန်ခြင်း မဟုတ်၊ နာမတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်က ဖိလိတ္တိလူအား 「သင်သည် ဓားလှံနှင့် ကြေးဝါလှံတံကို အမှီပြု၍ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လာ၏။ ငါမူကား သင် ကဲ့ရဲ့စော်ကားသော ဣသရေလတပ်ကို ပို့ဆောင်တော်မူသောဘုရား၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အမှီပြု၍ သင့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လာ၏」 ဟု ဆို၏။၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၄၅

ဒါဝိဒ် ဧရာမလူကြီးကို ကြည့်သည့် အမြင်သည် အခြားသူများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။ လူအများက ဂေါလျတ်သည် မိမိတို့ထက် မည်မျှ မြင့်သည်ကို တိုင်းတာကြ၏။ ဒါဝိဒ်ကမူ အသက်ရှင်တော်မူသောဘုရားသည် ဂေါလျတ်ထက် မည်မျှ ကြီးမြတ်သည်ကို တိုင်းတာ၏။ ယုံကြည်ခြင်းသည် အခက်အခဲ တည်ရှိမှုကို ငြင်းဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုအခက်အခဲကို ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ချထား၍ ပြန်လည် တိုင်းတာခြင်း ဖြစ်၏။

စစ်ပွဲ အောင်ရှုံးသည် ထာဝရဘုရားအပေါ်၌သာ မူတည်၏

ဒါဝိဒ်သည် ဧရာမလူကြီးဆီသို့ ရှေ့တိုးပြေး၍ ကျောက်ခဲကို လောက်လွှဲဖြင့် ပစ်လွှတ်ရာ သူ၏ နဖူးကို ထိမှန်သဖြင့် ဧရာမလူကြီးသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျလေ၏။ ကျောက်ခဲ တစ်လုံးသာ ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် အောင်နိုင်စေသည်မှာ ထိုကျောက်ခဲ မဟုတ်ချေ။ ဤစစ်ပွဲ၏ အမှန်တကယ်သောအရှင်ကို ဒါဝိဒ်က စောစောကပင် ရှင်းလင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီ—

ထာဝရဘုရားသည် ဓားလှံအားဖြင့် ကယ်တင်တော်မမူကြောင်းကိုလည်း ဤပရိသတ်အပေါင်း သိစေမည်။ အကြောင်းမူ စစ်ပွဲ အောင်ရှုံးသည် ထာဝရဘုရားအပေါ်၌သာ မူတည်၏။၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၄၇

ဤစကားသည် ပုံပြင်တစ်ခုလုံး၏ နှလုံးသားပင် ဖြစ်၏။ စစ်ပွဲ အောင်ရှုံးသည် ထာဝရဘုရားအပေါ်၌သာ မူတည်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့မှ ဧရာမလူကြီးသည် မည်မျှ ကြီးမားစေကာမူ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ထဲ၌ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းကို အုပ်စိုးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်၌ တည်၏။

သင်၏ ကျောက်ခဲ ငါးလုံး

ယနေ့ သင်သည် သင်ပိုင်ဆိုင်သော ဂေါလျတ်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရ ကောင်းရင်ဆိုင်နေရမည်—ရောဂါ စစ်ဆေးတွေ့ရှိချက်တစ်ခု၊ ပြိုကွဲသွားသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု၊ ဖြတ်၍မရသော အကျင့်ဆိုးတစ်ခု၊ ထွက်ပေါက် မမြင်ရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု။ ၎င်းသည် နေ့တိုင်း နံနက်ည စိန်ခေါ်လျက် သင်ကိုယ်တိုင် မျှော်လင့်ချက်လုံးဝ မရှိတော့ဟု ယုံကြည်စေလို၏။

ဒါဝိဒ်၏ ပုံပြင်သည် အမြင်အသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းရန် သင့်ကို ဖိတ်ခေါ်၏—「ငါ လုံလောက်အောင် ကြီးမားသလား၊ ၎င်းကို နိုင်ပါ့မလား」ဟု မမေးဘဲ 「ငါ အားကိုးသော ဘုရားသခင်သည် မည်မျှ ကြီးမြတ်သနည်း」ဟု မေးရန်ဖြစ်သည်။ သင်၏ သံချပ်အင်္ကျီကို အားကိုးရန် မလို၊ သခင်ဘုရား၏ နာမတော်ကို အမှီပြု၍ သင့်လက်ထဲ၌ ရှိသမျှ ယုံကြည်ခြင်းလေးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလိုက်ပါ။ သင့်အတွက် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ပေးသူမှာ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။

ဤဘုရားသခင်သည် ယနေ့တိုင် လူသားနှင့်အတူ ရှိတော်မူဆဲ

ဒါဝိဒ် အားကိုးခဲ့သော ထာဝရဘုရားသည် ယခုအခါ သားတော် ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် အားနည်းသူ တိုင်းအား အောင်နိုင်သော လက်တော်ကို ဆန့်တန်း ကမ်းပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ယုံကြည်ခြင်းငယ်သောသူကို အထင်မသေး၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းထဲ၌ ရုန်းကန်နေသူကိုလည်း စွန့်ပစ်တော်မမူဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခါခပ်သိမ်း အမှီအခိုဖြစ်ရန် အလိုရှိတော်မူ၏။

ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ယနေ့ သင့်အတွက် ခွန်အားဖြစ်ပါစေ။ BiblePro App တွင် ဓမ္မရာဇဝင်ပဌမစောင် အခန်းကြီး ၁၇ ကို ဖွင့်၍ အခန်းအလိုက် ယှဉ်တွဲဖတ်ခြင်းဖြင့် ဒါဝိဒ်၏ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီကို သေချာစွာ ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် AI ရှာဖွေမှုဖြင့် ကျမ်းစာထဲက 「ယုံကြည်ခြင်း」နှင့် 「အောင်မြင်ခြင်း」ဆိုင်ရာ အခြားကတိတော်များကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်သည်။ သင့်စိတ်နှလုံး တို့ထိခံစားရပါက ဒေသခံ အသင်းတော်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်၍ စစ်မှန်သော ညီအစ်ကိုမောင်နှမများနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးတော်မူသော ဤဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းနိုင်ပါစေ။