ຂໍ້ພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບຄວາມຫວັງ: ຄວາມຫວັງນັ້ນມາຈາກໃສ

ເມື່ອເຮົາເວົ້າວ່າເຮົາ "ຫວັງ" ວ່າອາກາດຈະດີ ຫຼື ຫວັງວ່າຈະໄດ້ວຽກ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວເຮົາໝາຍເຖິງຄວາມປາຖະໜາ ຄືສິ່ງທີ່ເຮົາຢາກໄດ້ ແຕ່ບໍ່ອາດແນ່ໃຈ ຄວາມຫວັງໃນພຣະຄຳພີແມ່ນຕ່າງອອກໄປ ໃນພຣະຄຳພີ ຄວາມຫວັງບໍ່ແມ່ນການລຸ້ນເອົາໂຊກ ແຕ່ເປັນຄວາມຄາດຫວັງທີ່ໝັ້ນໃຈ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູ ມັນສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຫ້ອງລໍຖ້າຂອງໂຮງໝໍ ໃນຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ບໍ່ຍອມຈາງຫາຍ ຫຼື ໃນລະດູແຫ່ງການລໍຖ້າທີ່ຮູ້ສຶກວ່າບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ

ບົດຄວາມນີ້ຈະພາທ່ານຄ່ອຍໆ ຍ່າງຜ່ານພຣະຄຳພີຕອນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີຈຳນວນໜຶ່ງ ໂດຍຈັດເປັນສາມຄຳຖາມ ຄື ຄວາມຫວັງມາຈາກໃສ ຄວາມຫວັງໃນພຣະຄຳພີມີລັກສະນະແນວໃດແທ້ ແລະ ຄວາມຫວັງຢູ່ລອດໄດ້ແນວໃດໃນທ່າມກາງຄວາມທຸກ ຂໍໃຫ້ທ່ານອ່ານພ້ອມກັບເປີດພຣະຄຳພີໄວ້ຂ້າງໆ ແລະ ຄ່ອຍໆ ອ່ານເທື່ອລະຂໍ້

ຄວາມຫວັງມາຈາກໃສ

ຄວາມຫວັງໃນພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາສ້າງຂຶ້ນເອງ ແຕ່ເປັນຂອງປະທານ ແລະ ມີແຫຼ່ງກຳເນີດ ໂປໂລ ໄດ້ເລີ່ມຄຳອະທິຖານຂອງລາວໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະທຳໂຣມ ດ້ວຍການບອກແຫຼ່ງກຳເນີດນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນ

"ຂໍພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຫວັງ ຊົງໂຜດໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍເຕັມລົ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ສັນຕິສຸກທັງປວງໃນຄວາມເຊື່ອ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ບໍລິບູນດ້ວຍຄວາມຫວັງ ໂດຍລິດອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ" — ໂຣມ 15:13

ຂໍໃຫ້ສັງເກດວ່າ ພຣະເຈົ້າເອງຊົງໄດ້ຮັບການເອີ້ນວ່າ "ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຫວັງ" ຄວາມຫວັງບໍ່ແມ່ນຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ທ່ານຕ້ອງເຄັ້ນອອກມາເອງເປັນອັນດັບທຳອິດ ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ ໂດຍທາງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ເມື່ອທ່ານວາງໃຈໃນພຣະອົງ ສ່ວນ ເປໂຕ ໄດ້ສືບຍ້ອນກັບໄປໄກກວ່ານັ້ນອີກ ຄືໄປເຖິງເຫດການໜຶ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງໃນປະຫວັດສາດ

"ຂໍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ພຣະບິດາແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງເຮົາ ຜູ້ຊົງໂຜດໃຫ້ເຮົາບັງເກີດໃໝ່ສູ່ຄວາມຫວັງອັນມີຊີວິດ ຕາມພຣະເມດຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ໂດຍການທີ່ພຣະເຢຊູຄຣິດຊົງເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ..." — 1 ເປໂຕ 1:3

ເປໂຕ ເອີ້ນມັນວ່າ "ຄວາມຫວັງອັນມີຊີວິດ" ແລະ ຜູກມັນໄວ້ກັບອຸບໂມງທີ່ວ່າງເປົ່າ ຍ້ອນວ່າພຣະເຢຊູຊົງເປັນຄືນມາ ຄວາມຫວັງຂອງຄຣິສຕຽນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນການເພີ້ຝັນ ແຕ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ການຄືນພຣະຊົນຄືສະໝໍເຮືອ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ເຫຼືອກໍແຂວນຢູ່ກັບສິ່ງນີ້

ຄວາມຫວັງໃນພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງແທ້

ຫາກຄວາມຫວັງມາຈາກພຣະເຈົ້າ ແລ້ວເມື່ອມັນຫຍັ່ງຮາກລົງໃນຄົນຜູ້ໜຶ່ງ ມັນຈະມີໜ້າຕາແນວໃດ ພຣະທຳໂຣມບົດທີ 5 ໄດ້ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດບ່ອນໜຶ່ງໃນພຣະຄຳພີທັງໝົດ ຂໍໃຫ້ຄ່ອຍໆ ອ່ານລູກໂສ້ນີ້

"...ເຮົາຊື່ນຊົມຍິນດີໃນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງເຮົາອີກດ້ວຍ ເພາະຮູ້ວ່າຄວາມທຸກລຳບາກນັ້ນເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມອົດທົນ ຄວາມອົດທົນເຮັດໃຫ້ເກີດອຸປະນິໄສທີ່ຜ່ານການທົດສອບ ແລະ ອຸປະນິໄສນັ້ນເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຫວັງ ແລະ ຄວາມຫວັງນັ້ນບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາຜິດຫວັງ ເພາະຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຫຼັ່ງເຂົ້າສູ່ໃຈຂອງເຮົາ ໂດຍທາງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊຶ່ງຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ເຮົາແລ້ວ" — ໂຣມ 5:3-5

ມີສາມສິ່ງທີ່ໂດດເດັ່ນຢູ່ໃນຕອນນີ້

ຄວາມຫວັງເປັນຈຸດປາຍທາງຂອງຂະບວນການ ບໍ່ແມ່ນທາງລັດທີ່ຂ້າມມັນໄປ ຄວາມທຸກລຳບາກ ແລ້ວຈຶ່ງເປັນຄວາມອົດທົນ ແລ້ວຈຶ່ງເປັນອຸປະນິໄສ ແລ້ວຈຶ່ງເປັນຄວາມຫວັງ ພຣະເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ຄວາມຫວັງເຕີບໃຫຍ່ຜ່ານລະດູທີ່ຍາກລຳບາກ ບໍ່ແມ່ນໂດຍການຍົກເວັ້ນມັນ
ຄວາມຫວັງ "ບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜິດຫວັງ" ຄວາມປາຖະໜາທາງໂລກມັກເຮັດໃຫ້ເຮົາຜິດຫວັງ ແຕ່ຄວາມຫວັງນີ້ບໍ່ເປັນແນວນັ້ນ ເພາະມັນຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ເທິງການປ່ຽນແປງຂອງສະພາບແວດລ້ອມຂອງເຮົາ
ມັນຖືກຫຼັ່ງເຂົ້າມາໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ພຣະວິນຍານອົງດຽວກັນທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນ ໂຣມ 15:13 ກຳລັງເຮັດພາລະກິດຢູ່ໃນຕອນນີ້ ໂດຍກົດຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ໃຈຂອງເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຫວັງນັ້ນຢືນຢູ່ໄດ້

ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄວາມຫວັງໃນພຣະຄຳພີສາມາດຢູ່ຮ່ວມກັບຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້ ມັນບໍ່ແມ່ນການປະຕິເສດຄວາມເຈັບປວດ ແຕ່ເປັນຄວາມໝັ້ນໃຈທີ່ໜັກແໜ້ນຢູ່ຂ້າງລຸ່ມຄວາມເຈັບປວດນັ້ນ

ຄວາມຫວັງໃນທ່າມກາງຄວາມທຸກ

ພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍທຳທ່າວ່າຜູ້ເຊື່ອຈະລອຍຢູ່ເໜືອຄວາມຍາກລຳບາກ ຖ້ອຍຄຳທີ່ໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດບາງຕອນກ່ຽວກັບຄວາມຫວັງນັ້ນ ມາຈາກຄົນທີ່ຢູ່ໃນຄວາມທຸກໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ຜູ້ທີ່ປະກາດຄວາມຈິງໃສ່ໃຈທີ່ຫໍ່ຫ່ຽວຂອງຕົນເອງ

ການເວົ້າຕອບຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ (ເພງສັນລະເສີນ 42)

ຜູ້ຂຽນເພງສັນລະເສີນບົດທີ 42 ຢູ່ໄກຈາກບ້ານ ຖືກເຍາະເຍີ້ຍ ແລະ ປວດຮ້າວດ້ວຍຄວາມຄິດຮອດພຣະເຈົ້າ ໃນທ່າມກາງຄວາມປວດຮ້າວນັ້ນ ລາວປະຕິເສດທີ່ຈະໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຕົນເປັນຜູ້ຕັດສິນຄຳສຸດທ້າຍ

"ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ອຍເອີຍ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງທໍ້ຖອຍ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງກະວົນກະວາຍຢູ່ພາຍໃນຂ້ອຍ ຈົ່ງຫວັງໃນພຣະເຈົ້າ ເພາະຂ້ອຍຈະຍັງສັນລະເສີນພຣະອົງ ສຳລັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອອັນເປັນຄວາມລອດແຫ່ງພຣະພັກຂອງພຣະອົງ" — ເພງສັນລະເສີນ 42:5

ນີ້ເປັນແບບຢ່າງທີ່ຄວນເອົາເປັນເຍື່ອງຢ່າງ ຜູ້ຂຽນຄຳເພງບໍ່ໄດ້ເມີນເສີຍຕໍ່ຄວາມທໍ້ຖອຍຂອງຕົນ ແລະ ກໍບໍ່ໄດ້ຍອມເຮັດຕາມມັນເສີຍໆ ເຊັ່ນກັນ ລາວຕັ້ງຄຳຖາມກັບມັນ ແລ້ວສັ່ງຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ "ຫວັງໃນພຣະເຈົ້າ" ພ້ອມທັງເຕືອນຕົນເອງເຖິງເຫດຜົນທີ່ຄວນເຮັດແນວນັ້ນ ຄືລາວຈະຍັງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າສຳລັບ "ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອອັນເປັນຄວາມລອດແຫ່ງພຣະພັກຂອງພຣະອົງ" ບາງເທື່ອ ຄວາມເຊື່ອກໍມີໜ້າຕາຄືການປະກາດຄວາມຈິງໃສ່ຕົນເອງ ໃນເວລາທີ່ອາລົມຂອງທ່ານບໍ່ເຫັນດີນຳ

ການເລືອກວ່າຈະຈື່ສິ່ງໃດ (ບົດເພງຄ່ຳຄວນ 3:21-23)

ບົດເພງຄ່ຳຄວນເປັນພຣະທຳແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າອັນດິບເຖື່ອນ ຕໍ່ນະຄອນທີ່ຖືກທຳລາຍ ແຕ່ໃນທ່າມກາງນັ້ນເອງ ຜູ້ຂຽນກໍຕັ້ງໃຈຫັນຄວາມຄິດຂອງຕົນ

"ຂ້ອຍລະນຶກເຖິງສິ່ງນີ້ໄວ້ໃນໃຈ ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງມີຄວາມຫວັງ" — ບົດເພງຄ່ຳຄວນ 3:21

ສິ່ງທີ່ລາວລະນຶກເຖິງກໍຄືພຣະເມດຕາອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະເຈົ້າ

"ຍ້ອນຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ຖືກລ້າງຜານ ເພາະພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຫຼົດສິ້ນ ມັນເປັນຂອງໃໝ່ຢູ່ທຸກເຊົ້າ ຄວາມສັດຊື່ຂອງພຣະອົງໃຫຍ່ຍິ່ງນັກ" — ບົດເພງຄ່ຳຄວນ 3:22-23

ຄວາມຫວັງໃນຕອນນີ້ເປັນການກະທຳຂອງຄວາມຊົງຈຳ ລາວເລືອກທີ່ຈະ "ລະນຶກໄວ້ໃນໃຈ" ເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນຄວາມຈິງກ່ຽວກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຄວາມຫວັງກໍຕາມມາ ຂໍໃຫ້ສັງເກດຈັງຫວະເວລາອີກດ້ວຍ ຄືພຣະເມດຕາທີ່ "ເປັນຂອງໃໝ່ຢູ່ທຸກເຊົ້າ" ໃນວັນທີ່ທ່ານຫາຄວາມຫວັງສຳລັບໝົດປີບໍ່ພົບ ກໍຍັງມີພຽງພໍສຳລັບມື້ນີ້ ແລະ ມື້ອື່ນທ່ານກໍກັບມາຮັບເພີ່ມໄດ້ອີກ

ການຝຶກຝົນປະຈຳວັນແບບງ່າຍໆ

ຂໍ້ພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບຄວາມຫວັງມີໄວ້ເພື່ອໃຫ້ດຳເນີນຊີວິດຕາມ ບໍ່ແມ່ນພຽງເພື່ອອ່ານເທົ່ານັ້ນ ນີ້ຄືຈັງຫວະສັ້ນໆ ທີ່ທ່ານສາມາດຮັກສາໄວ້ໄດ້ໜຶ່ງອາທິດ ໂດຍໃຊ້ພຽງພຣະຄຳພີຕອນຕ່າງໆ ຂ້າງເທິງນີ້

ຕອນເຊົ້າ ຈົ່ງຮັບເອົາມັນ ຈົ່ງເລີ່ມດ້ວຍ ບົດເພງຄ່ຳຄວນ 3:22-23 ຈົ່ງຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າອອກສຽງດັງໆ ວ່າພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ "ເປັນຂອງໃໝ່ຢູ່ທຸກເຊົ້າ" ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເປີດເບິ່ງໂທລະສັບ ຫຼື ຄວາມກັງວົນຂອງທ່ານ
ຕອນທ່ຽງ ຈົ່ງປະກາດໃສ່ຕົນເອງ ເມື່ອຄວາມກັງວົນເພີ່ມຂຶ້ນ ຈົ່ງຢືມຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ຂຽນຄຳເພງມາໃຊ້ວ່າ "ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ອຍເອີຍ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງທໍ້ຖອຍ... ຈົ່ງຫວັງໃນພຣະເຈົ້າ" ຈົ່ງເອີ້ນຊື່ຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນ ແລ້ວຫັນທິດທາງມັນໃໝ່
ຕອນແລງ ຈົ່ງໄລ່ຕາມລູກໂສ້ ຈົ່ງອ່ານ ໂຣມ 5:3-5 ແລ້ວຖາມວ່າ ພຣະເຈົ້າອາດກຳລັງເຮັດໃຫ້ຄວາມອົດທົນ ຫຼື ອຸປະນິໄສເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນໃດ ໃນລະດູທີ່ຍາກລຳບາກຂອງທ່ານໃນຕອນນີ້
ຈົ່ງທອດສະໝໍມັນໄວ້ ຈົ່ງຈົບລົງດ້ວຍການກັບໄປຫາ 1 ເປໂຕ 1:3 ແລ້ວເຕືອນຕົນເອງວ່າ ຄວາມຫວັງນີ້ "ມີຊີວິດ" ເພາະພຣະເຢຊູຊົງພຣະຊົນຢູ່

ຫາກທ່ານຢາກເຂົ້າໄປໃຫ້ເລິກກວ່ານີ້ ຂໍໃຫ້ອ່ານພຣະຄຳພີແຕ່ລະຕອນໃນບົດເຕັມຂອງມັນ ແທນທີ່ຈະອ່ານແບບໂດດດ່ຽວ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ເຫັນສະຖານະການທີ່ຜູ້ຂຽນກຳລັງປະເຊີນຢູ່ແທ້ໆ ທ່ານອາດຈະທ່ອງຈຳສັກຂໍ້ໜຶ່ງສຳລັບອາທິດນີ້ກໍໄດ້ ໂດຍ ໂຣມ 15:13 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ດີ ເຄື່ອງມືສຶກສາຕ່າງໆ ລວມທັງຜູ້ຊ່ວຍສຶກສາດ້ວຍ AI ສາມາດຊີ້ໃຫ້ທ່ານເຫັນພຣະຄຳພີຕອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ອະທິບາຍພູມຫຼັງໄດ້ ແຕ່ມັນເປັນພຽງຜູ້ຊ່ວຍ ແລະ ອາດຜິດພາດໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງທົດສອບສິ່ງທີ່ທ່ານອ່ານກັບພຣະຄຳພີເອງສະເໝີ ແລະ ຈົ່ງເພິ່ງພາພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ພ້ອມທັງຄອບຄົວຄຣິສຕະຈັກຂອງທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ

ພຣະສັນຍາທີ່ແລ່ນຜ່ານຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ກໍຄືສິ່ງດຽວກັນ ຄືຄວາມຫວັງທີ່ມາຈາກ "ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຫວັງ" ນັ້ນບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜິດຫວັງ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຮູ້ສຶກຂອງເຮົາໃນມື້ນີ້ ແຕ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງວ່າພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຜູ້ໃດ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳສິ່ງໃດໄວ້ແລ້ວໃນພຣະເຢຊູ

ສຳຫຼວດຕໍ່

ພົກການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເລິກກວ່າໄວ້ໃນຖົງເສື້ອຂອງທ່ານ

BiblePro ລວມການຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ການອ່ານທຽບສະບັບແປຄຽງຂ້າງກັນ ເຄື່ອງມືພາສາຕົ້ນສະບັບ ແລະ ແຜນການອ່ານໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ — ດາວໂຫຼດຟຣີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສຶກສາໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງທຸກທີ່ທຸກເວລາ

ດາວໂຫຼດApp StoreດາວໂຫຼດGoogle Play