ဧလိယ – ဘုရင်ရှေ့တွင် ရဲရင့်ပြီး ဘုရားသခင်၏ နူးညံ့သော ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံစားရသော ပရောဖက်

ဣသရေလသမိုင်း၌ အမှောင်ဆုံးသော၊ ဗာလကို ကိုးကွယ်မှု အထွန်းကားဆုံးသောကာလတွင် ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ဧလိယကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူ၏။ သူ၏အမည်သည် “ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ဘုရားဖြစ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး သူ၏တစ်သက်တာသည် ထိုစကား၏ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အာဟပ်ဘုရင်ရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ဘဲ ဘုရားသခင်ကမူ သူ့ကို အသေအချာ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်တော်မူ၏။ သူ့ထံမှတစ်ဆင့် ရဲရင့်လည်းရဲရင့်၊ နူးညံ့လည်းနူးညံ့သော ဘုရားသခင်ကို ငါတို့ မြင်တွေ့ရသည်။

မိုးခေါင်ခြင်း ကြေညာချက် – စကားတစ်ခွန်းဖြင့် တစ်နိုင်ငံလုံး တုန်လှုပ်

ဧလိယသည် အာဟပ်ဘုရင်ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး ဣသရေလလူမျိုးသည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်၍ ဗာလကို ကိုးကွယ်သောကြောင့် သူ၏စကားအတိုင်း မိုးကောင်းကင် ပိတ်ဆို့သွားလိမ့်မည်ဟု ကြေညာလိုက်၏။

ဧလိယကလည်း၊ “ငါကိုးကွယ်သော ဣသရေလအမျိုး၏ အသက်ရှင်တော်မူသော ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍ ငါဆိုသည်ကား၊ ဤနှစ်များအတွင်း ငါ ဆုမတောင်းလျှင် နှင်းမကျ၊ မိုးလည်း မရွာရ” ဟု အာဟပ်အား ပြောဆိုလေ၏။၃ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၁

ဤစကားသည် တိုတောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တစ်နိုင်ငံလုံး၏ အပြစ်ကို တည့်တည့် ထောက်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧလိယသည် ဘုရင်၏မျက်နှာကို မကြည့်ဘဲ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကိုသာ ကြည့်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ရဲရင့်မှုသည် မွေးရာပါ သတ္တိကြီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိသည် ဘုရားသခင်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခြင်းမှ လာသည်။

ကျီးကန်းများ၏ ကျွေးမွေးမှုနှင့် ဇရတ္တမြို့သူ မုဆိုးမ

မိုးခေါင်ခြင်းကို ကြေညာပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် ဧလိယကို ခေရိတ်ချောင်းအနီးတွင် ပုန်းအောင်းနေစေကာ ကျီးကန်းများဖြင့် မုန့်နှင့် အမဲသားကို ဆောင်ယူ၍ ကျွေးမွေးတော်မူ၏။ ချောင်းရေ ခန်းခြောက်သွားသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ဇရတ္တမြို့သို့ စေလွှတ်ကာ “နောက်ဆုံးအစာ” ကို စားရန် ပြင်ဆင်နေသော ဆင်းရဲသည့် မုဆိုးမတစ်ဦးထံ ခိုလှုံစေတော်မူ၏။

အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မုဆိုးမ နာခံလိုက်သည်နှင့် အိုးထဲက မုန့်ညက်လည်း မကုန်၊ ဘူးထဲက ဆီလည်း မလျော့ဘဲ မိုးရွာသည့်နေ့တိုင်အောင် ထောက်ပံ့ခြင်းခံရသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပရောဖက်ကိုသာမက အစာငတ်မွတ်ခြင်းအလယ်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသား မုဆိုးမတစ်ဦးကိုပင် ကျွေးမွေးတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် အနှိမ့်ချဆုံး၊ လမ်းဆုံးရောက်နေဆုံးသောသူတို့ထံ မကြာခဏ သက်ရောက်လေ့ရှိသည်။

မုဆိုးမ၏ သားကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေခြင်း

မကြာမီ မုဆိုးမ၏သားသည် ဖျားနာ၍ သေဆုံးသွား၏။ ဧလိယသည် ကလေးကို အထက်ခန်းသို့ ချီပိုးသွားပြီး ကလေးအပေါ်တွင် သုံးကြိမ်တိုင် လှဲ၍ ထာဝရဘုရားထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဟစ်ခေါ်ဆုတောင်းလေ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းတော်မူသဖြင့် ကလေး၏ဝိညာဉ်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ပြန်ဝင်၍ အသက်ရှင်လာ၏။ တန်ခိုးကြီးသော နိမိတ်လက္ခဏာများ ပြသည့် ဤပရောဖက်သည် ဤအချိန်တွင် သူတစ်ပါးအတွက် ငိုကြွေး၍ ကြားဝင်ဆုတောင်းပေးသူ ဖြစ်နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ဤသို့ နှိမ့်ချသော ဆုတောင်းခြင်းမှတစ်ဆင့် ထင်ရှားလေ့ရှိသည်။

ကရမေလတောင်ပေါ်က ရင်ဆိုင်ပွဲ

သုံးနှစ်ခွဲကြာပြီးနောက် ဧလိယသည် အာဟပ်ကို တစ်ဖန် ရင်ဆိုင်ကာ ဗာလ၏ ပရောဖက် လေးရာ့ငါးဆယ်ကို ကရမေလတောင်ပေါ်တွင် အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်၏ – မည်သူ၏ဘုရားက မီးကျစေနိုင်သနည်း၊ ထိုဘုရားသည်ပင် စစ်မှန်သောဘုရား ဖြစ်သည်။ ဗာလ၏ပရောဖက်တို့သည် နံနက်မှ ညနေတိုင် ဟစ်အော်ဆုတောင်းကာ ဓားဖြင့်ပင် ကိုယ်ကို လှီးဖြတ်ကြသော်လည်း အဖြေတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရရှိကြပေ။

ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် မီးကျစေတော်မူ၍ မီးရှို့ရာယဇ်၊ ထင်း၊ ကျောက်၊ မြေမှုန့်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ကျုံးထဲကရေကိုလည်း ခန်းခြောက်စေတော်မူ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် မြင်လျှင် မြေပေါ်၌ ပျပ်ဝပ်လျက်၊ “ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုကြ၏။၃ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၃၈-၃၉

ထိုနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိကျွန်၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တောက်လောင်သောမီးဖြင့် တုံ့ပြန်တော်မူ၍ လမ်းလွဲနေသော လူများ၏ စိတ်နှလုံးကိုလည်း ပြန်လည်ဆွဲဆောင်တော်မူ၏။ ဧလိယသည် တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်ကြောင့် အများစုဖြစ်လာသည်။

ဟောရပ်တောင်ပေါ်က “ဖြည်းညှင်းသေးငယ်သောအသံ”

သို့သော် ကရမေလတောင်ပေါ်က အောင်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ဧလိယသည် မိဖုရား ယေဇဗေလ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျ၍ အသက်လွတ်အောင် ထွက်ပြေးကာ သေချင်သည်အထိပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို မဆုံးမဘဲ အိပ်စက်စေပြီး ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်၍ အစာကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူကာ ဟောရပ်တောင်တိုင်အောင် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မစထောက်မတော်မူ၏။

တောင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သောလေ၊ မြေငလျင်၊ မီးကြီး ဖြတ်သွားသော်လည်း ထာဝရဘုရားသည် ထိုအရာတို့၌ မရှိ။ ထို့နောက် ဖြည်းညှင်းသေးငယ်သောအသံ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ဘုရားသခင်သည် ကျယ်လောင်ခမ်းနားသောအရာများ၌သာ မိန့်ဆိုသည်မဟုတ်ဘဲ အတိတ်ဆိတ်ဆုံး၊ နူးညံ့ဆုံးသောနေရာ၌လည်း မောပန်းနေသော မိမိကျွန်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်တော်မူကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ ငါတို့ ချိုင့်ဝှမ်းအလယ်၌ ရှိသော အားနည်းမှုကို ဘုရားသခင် မည်မျှ ကြင်နာစာနာတော်မူသနည်း။

လေဗွေဖြင့် မီးရထားစီး၍ ကောင်းကင်သို့ ချီဆောင်ခြင်း

ဧလိယ၏ တစ်သက်တာ နိဂုံးသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် ပြည့်ဝ၏။ သူသည် တပည့် ဧလိရှဲနှင့်အတူ လျှောက်သွားနေစဉ် ရုတ်တရက် မီးရထား၊ မီးမြင်းတို့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ခွဲခြားလိုက်၏။

ရုတ်တရက် မီးရထားနှင့် မီးမြင်းတို့သည် ထိုသူနှစ်ဦးကို ခွဲခြားလိုက်သဖြင့် ဧလိယသည် လေဗွေဖြင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားလေ၏။၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၁၁

သူသည် သေခြင်းကို မတွေ့ဘဲ ဘုရားသခင် တိုက်ရိုက် ချီဆောင်ခြင်းခံရသည်။ ဘုရားသခင်အတွက် တစ်သက်လုံး ရဲရင့်ခဲ့သော ဤပရောဖက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် အလေးမြတ်ဆုံးသောနည်းဖြင့် ကြိုဆိုတော်မူ၏။ အဆုံးတိုင် သစ္စာရှိသောကျွန်ကို ဘုရားသခင် အလျှင်း စွန့်ပစ်တော်မမူ။

ရဲရင့်မှုနှင့် နူးညံ့မှု၊ နှစ်ခုစလုံး ဘုရားသခင်ထံမှ

ဧလိယ၏ ဇာတ်လမ်းက ငါတို့အား ဤသို့ ဖော်ပြသည် – စစ်မှန်သော ရဲရင့်မှုသည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုခြင်းမှ လာပြီး ဘုရားသခင်သည်လည်း အားနည်း၍ မောပန်းသောသူတို့ကို အလျှင်း စွန့်ပယ်တော်မမူ။ ကိုယ်တော်သည် မီးကျစေနိုင်သကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းသေးငယ်သောအသံဖြင့်လည်း သင့်ကို နှစ်သိမ့်နိုင်၏။ ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် သင်သည်လည်း လောကကို ရင်ဆိုင်ရန် ရဲရင့်မှုကို ရရှိသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခြင်း၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကိုလည်း ရရှိပါစေ။

BiblePro App ကို ဖွင့်၍ အခန်းလိုက် နှိုင်းယှဉ်ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် ဓမ္မရာဇဝင် တတိယနှင့် စတုတ္ထစောင်များ၌ ပါရှိသော ဧလိယ၏ မှတ်တမ်းအပြည့်အစုံကို အသေးစိတ် ဖတ်ရှုကာ AI ရှာဖွေမှုဖြင့် “ဧလိယ”၊ “ကရမေလတောင်”၊ “ဖြည်းညှင်းသေးငယ်သောအသံ” စသည့် အကြောင်းအရာများကို လိုက်လံ ရှာဖွေရန် သင့်ကို ဖိတ်ခေါ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဒေသခံအသင်းတော်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ၍ ညီအစ်ကို မောင်နှမများနှင့်အတူ ရဲရင့်လည်းရဲရင့်၊ နူးညံ့လည်းနူးညံ့သော ဤဘုရားသခင်ကို အတူတကွ ခံစားနိုင်ပါစေ။