ໃນພັນທະກິດສາມປີກວ່າຂອງພຣະອົງ ພຣະເຢຊູຊົງເຮັດການອັດສະຈັນຫຼາຍຢ່າງ ຄືຊົງໃຫ້ຄົນຕາບອດເຫັນ ຊົງໃຫ້ຄົນເປ້ຍມີກຳລັງ ຊົງຫ້າມລົມ ແລະ ຄື້ນທີ່ຮຸນແຮງ ຊົງລ້ຽງຄົນຫຼາຍພັນຄົນດ້ວຍເຂົ້າຈີ່ຫ້າກ້ອນກັບປາສອງໂຕ ແມ່ນແຕ່ຊົງໃຫ້ຄົນຕາຍເປັນຄືນມາ ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ກໍຖືກເຂົ້າໃຈຜິດຢ່າງກວ້າງຂວາງເຊັ່ນກັນ ບາງຄົນຖືວ່າມັນເປັນນິທານ ບາງຄົນຖືວ່າເປັນການສະແດງລິດອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດ ແຕ່ເມື່ອພຣະກິດຕິຄຸນບັນທຶກການອັດສະຈັນ ມັນບໍ່ເຄີຍເປັນໄປເພື່ອໃຫ້ເຮົາງຶດງໍ້ກັບປະກົດການເໜືອທຳມະຊາດ ແຕ່ເພື່ອວ່າຜ່ານເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາຈະໄດ້ເຫັນຄຳຕອບຂອງຄຳຖາມທີ່ເລິກກວ່າ ຄືພຣະເຢຊູຜູ້ນີ້ ຜູ້ປະສູດໃນຮາງຫຍ້າ ແລະ ຊົງມີໄຊຊະນະໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ໃດ
ການອັດສະຈັນບໍ່ແມ່ນການສະແດງ ແຕ່ເປັນໝາຍສຳຄັນ
ພຣະກິດຕິຄຸນໂຢຮັນ ໃຊ້ຄຳໜຶ່ງທີ່ບົ່ງບອກຫຼາຍ ຄືມັນບໍ່ຄ່ອຍເອີ້ນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຢຊູວ່າ "ການອັດສະຈັນ" ແຕ່ເອີ້ນວ່າ "ໝາຍສຳຄັນ" ໝາຍສຳຄັນບໍ່ແມ່ນຈຸດປະສົງໃນຕົວມັນເອງ ສິ່ງທີ່ມັນຊີ້ໄປຫາຕ່າງຫາກຄືຈຸດປະສົງ ຄືກັນກັບປ້າຍບອກທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນຈຸດໝາຍປາຍທາງ ແຕ່ບອກທ່ານວ່າຈຸດໝາຍນັ້ນຢູ່ໃສ ຢູ່ຕອນທ້າຍຂອງໜັງສືຂອງລາວ ໂຢຮັນ ໄດ້ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງບັນທຶກໝາຍສຳຄັນເຫຼົ່ານີ້ໄວ້
ພຣະເຢຊູຍັງໄດ້ຊົງເຮັດໝາຍສຳຄັນອື່ນໆ ອີກຫຼາຍປະການຕໍ່ໜ້າພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ ແຕ່ການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ ເພື່ອທ່ານທັງຫຼາຍຈະໄດ້ເຊື່ອວ່າພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະຄຣິດ ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເມື່ອເຊື່ອແລ້ວ ທ່ານກໍຈະມີຊີວິດໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງໂຢຮັນ 20:30-31
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອ່ານການອັດສະຈັນຂອງພຣະເຢຊູ ຄຳຖາມທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນ "ສິ່ງນີ້ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ" ແຕ່ເປັນ "ຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ໃດ ຈຶ່ງສາມາດເຮັດສິ່ງເຊັ່ນນີ້ໄດ້"
ຊົງປົກຄອງເໜືອທຳມະຊາດ: ຊົງຫ້າມພະຍຸ
ຄັ້ງໜຶ່ງ ຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູ ແລະ ພວກສາວົກຂ້າມທະເລສາບ ພະຍຸຮ້າຍກໍພັດມາ ແລະ ຄື້ນກໍຊັດເຂົ້າໃນເຮືອ ແມ່ນແຕ່ຊາວປະມົງທີ່ຊຳນານກໍຍັງຕົກໃຈ ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູຊົງບັນທົມຢູ່ທ້າຍເຮືອ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ປຸກພຣະອົງ ແລ້ວພຣະອົງກໍຊົງລຸກຂຶ້ນ ແລະ "ຊົງຫ້າມລົມ ແລະ ຊົງກ່າວກັບທະເລວ່າ ຈົ່ງງຽບສະຫງົບລົງ ແລ້ວລົມກໍຢຸດ ແລະ ເກີດຄວາມສະຫງົບຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ" (ມາຣະໂກ 4:39) ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ອັດສະຈັນໃຈ ພວກສາວົກຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ກັນວ່າ "ທ່ານຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ໃດໜໍ ແມ່ນແຕ່ລົມ ແລະ ທະເລກໍຍັງເຊື່ອຟັງທ່ານ" (ມາຣະໂກ 4:41) ຄຳຖາມນັ້ນເອງຄືຄຳຖາມທີ່ການອັດສະຈັນທຸກຢ່າງມຸ່ງຈະຍົກຂຶ້ນມາ ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຊົງສ້າງໂລກທຳມະຊາດເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະສາມາດບັນຊາມັນໄດ້
ຊົງຮັກສາຄົນເຈັບ: ພຣະອົງຊົງແຕະຕ້ອງຄົນທີ່ເປັນມົນທິນ
ພຣະເຢຊູຊົງຮັກສາຜູ້ຄົນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ສິ່ງທີ່ໜ້າປະທັບໃຈບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວ່າພຣະອົງຊົງຮັກສາໄດ້ ແຕ່ເປັນວິທີທີ່ພຣະອົງຊົງຮັກສາ ເມື່ອຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ເປັນພະຍາດຂີ້ທູດເຕັມຕົວມາຫາພຣະອົງ ຄືຄົນທີ່ພຣະບັນຍັດຖືວ່າເປັນມົນທິນ ຄົນທີ່ທຸກຄົນຫຼີກລ້ຽງ ພຣະເຢຊູ "ຊົງສັງເວດ ຈຶ່ງຊົງຢຽດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກແຕະຕ້ອງລາວ" (ມາຣະໂກ 1:41) ພຣະອົງອາດຊົງຮັກສາດ້ວຍພຣະຄຳພຽງຄຳດຽວກໍໄດ້ ແຕ່ພຣະອົງກັບຊົງເລືອກທີ່ຈະແຕະຕ້ອງ ຮ່າງກາຍທີ່ບໍ່ມີໃຜແຕະຕ້ອງມາຫຼາຍປີ ການອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງມີຄວາມສັງເວດຕໍ່ຜູ້ຄົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງສະເໝີ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຮັກສາພຽງຮ່າງກາຍເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຊົງຮັກສາດວງໃຈທີ່ຖືກໂດດດ່ຽວ ແລະ ຖືກຂັບໄລ່ອອກໄປອີກດ້ວຍ
ຊົງຈັດຫາໃຫ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການ: ເຂົ້າຈີ່ຫ້າກ້ອນກັບປາສອງໂຕ
ເມື່ອປະເຊີນກັບຄົນຫຼາຍພັນຄົນທີ່ຫິວ ຊຶ່ງໄດ້ຕິດຕາມພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ ພຣະເຢຊູຊົງເອົາເຂົ້າຈີ່ຫ້າກ້ອນກັບປາສອງໂຕ ຊຶ່ງເປັນທັງໝົດທີ່ເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງມີ ຊົງຂອບພຣະຄຸນ ຫັກອອກ ແລ້ວແຈກໃຫ້ຝູງຊົນ ແລະ "ທຸກຄົນກໍໄດ້ກິນອີ່ມ" ໂດຍຍັງເຫຼືອເສດອາຫານສິບສອງກະຕ່າ (ເບິ່ງ ມັດທາຍ 14) ການອັດສະຈັນນີ້ເຮັດໃຫ້ນຶກເຖິງເມື່ອຄັ້ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງລ້ຽງ ອິດສະຣາເອນ ດ້ວຍມານາໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງ ຜ່ານທາງການອັດສະຈັນນີ້ ພຣະເຢຊູຊົງເປີດເຜີຍວ່າ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຈັດຫາໃຫ້ພຽງຄວາມຫິວຂອງຮ່າງກາຍເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຊົງເປັນ "ອາຫານແຫ່ງຊີວິດ" ທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ອີ່ມໃຈຕະຫຼອດໄປ ພຣະອົງຊົງໃສ່ພຣະໄທຄວາມຕ້ອງການທີ່ເປັນຈິງຂອງທ່ານ ແລະ ຊົງປະສົງຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຫິວທີ່ເລິກກວ່າຂອງຈິດວິນຍານທ່ານອີ່ມໃຈ
ຊົງເອົາຊະນະຄວາມຕາຍ: ຊົງໃຫ້ ລາຊະໂຣ ເປັນຄືນມາ
ການອັດສະຈັນທີ່ໜ້າຕົກຕະລຶງທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ພຣະເຢຊູຊົງເຮັດ ຄືການໃຫ້ ລາຊະໂຣ ເປັນຄືນມາ ຜູ້ທີ່ຕາຍໄປສີ່ມື້ແລ້ວ ແລະ ນອນຢູ່ໃນອຸບໂມງ ກ່ອນການອັດສະຈັນນັ້ນ ພຣະອົງຊົງກ່າວກັບ ມາທາ ນ້ອງສາວຂອງ ລາຊະໂຣ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ປ່ຽນທຸກສິ່ງ
ເຮົາເປັນຊີວິດ ແລະ ການເປັນຄືນມາ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນເຮົານັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າຕາຍໄປແລ້ວ ກໍຍັງຈະມີຊີວິດອີກໂຢຮັນ 11:25
ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງກ່າວວ່າ "ເຮົານຳການເປັນຄືນມາໄດ້" ແຕ່ຊົງກ່າວວ່າ "ເຮົາເປັນການເປັນຄືນມາ" ຄືບໍ່ເກີດຂອງຊີວິດແມ່ນອົງພຣະອົງເອງ ຈາກນັ້ນ ຂະນະທີ່ຊົງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າອຸບໂມງ ພຣະອົງກໍຊົງຮ້ອງວ່າ "ລາຊະໂຣ ເອີຍ ຈົ່ງອອກມາເຖີດ" ແລ້ວຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວກໍຍ່າງອອກມາ ການອັດສະຈັນນີ້ເປັນເງົາລ່ວງໜ້າຂອງການເປັນຄືນມາຂອງພຣະອົງເອງທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆ ນີ້ ແລະ ປະກາດວ່າ ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍກໍຢູ່ໃຕ້ສິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ
ໝາຍສຳຄັນຊີ້ໄປຫາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເປັນ
ເມື່ອເອົາການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ມາລວມກັນ ພາບໜຶ່ງກໍປາກົດຂຶ້ນ ຄືພຣະເຢຊູຊົງປົກຄອງເໜືອ ທຳມະຊາດ ຄວາມເຈັບປ່ວຍ ຄວາມຂາດແຄນ ແລະ ຄວາມຕາຍ ຄືສີ່ສິ່ງທີ່ມະນຸດຊາດໄຮ້ຫົນທາງທີ່ສຸດຕໍ່ໜ້າມັນ ພຣະອົງຊົງເຮັດທັງໝົດນີ້ໄດ້ ບໍ່ແມ່ນເພາະພຣະອົງເປັນນັກມາຍາກົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແຕ່ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນເອງ ຜູ້ຊົງສ້າງ ແລະ ຊົງຄ້ຳຊູສັບພະສິ່ງ ບັດນີ້ໄດ້ຊົງບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແລະ ສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງເຮົາ ການອັດສະຈັນບໍ່ໄດ້ມີເພື່ອປະທ່ານໄວ້ໃນຄວາມງຶດງໍ້ ແຕ່ເພື່ອຂັບເຄື່ອນທ່ານໄປອີກກ້າວໜຶ່ງ ໃນເມື່ອພຣະອົງຊົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຊັ່ນນີ້ ທ່ານຈະວາງໃຈໃນພຣະອົງ ແລະ ມອບຊີວິດຂອງທ່ານໄວ້ກັບພຣະອົງບໍ
ຈົ່ງອ່ານໝາຍສຳຄັນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຕົນເອງ
ການອັດສະຈັນຂອງພຣະເຢຊູກະຈາຍຢູ່ທົ່ວພຣະກິດຕິຄຸນທັງສີ່ເຫຼັ້ມ ທ່ານສາມາດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ ມາຣະໂກ ຊຶ່ງມີຈັງຫວະທີ່ກະຊັບ ເລົ່າພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຢຊູຕິດຕໍ່ກັນໄປ ຫຼື ອ່ານ "ໝາຍສຳຄັນ" ເຈັດຢ່າງໃນ ໂຢຮັນ ເພື່ອເບິ່ງວ່າ ໂຢຮັນ ໃຊ້ແຕ່ລະຢ່າງເປີດເຜີຍຕົວຕົນຂອງພຣະເຢຊູແນວໃດ ດ້ວຍ BiblePro ທ່ານສາມາດອ່ານເລື່ອງການອັດສະຈັນດຽວກັນທີ່ພຣະກິດຕິຄຸນຕ່າງເຫຼັ້ມບັນທຶກໄວ້ຄຽງຂ້າງກັນ ໃຊ້ຄຳອະທິບາຍເພື່ອເຂົ້າໃຈພູມຫຼັງ ແລະ ເມື່ອມີສິ່ງໃດສົງໄສ ກໍຖາມການຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ຂອງແອັບໄດ້ໂດຍກົງ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ພຣະຄຳພີຢືນຢັນພຣະຄຳພີ
ຂໍໃຫ້ທ່ານ ເມື່ອອ່ານການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ພຽງແຕ່ເຫັນພຣະລາຊະກິດອັນອັດສະຈັນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະ ຊົງເປັນຈິງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງມັນ ຂໍໃຫ້ເປີດພຣະກິດຕິຄຸນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ພົບຄຣິສຕະຈັກໃກ້ບ້ານ ບ່ອນທີ່ທ່ານຈະໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະເຢຊູຜູ້ຊົງປົກຄອງເໜືອສັບພະສິ່ງອົງນີ້ ຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງສັງເວດ ຊົງຈັດຫາ ແລະ ຊົງປະທານຊີວິດໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງກໍຍັງຊົງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໃນມື້ນີ້
ບົດຄວາມໃນຊຸດນີ້
- 1ການປະສູດຂອງພຣະເຢຊູ: ກະສັດໃນຮາງຫຍ້າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຢູ່ກັບເຮົາ
- 2ການຮັບບັບຕິສະມາ ແລະ ການຖືກລໍ້ລວງຂອງພຣະເຢຊູ: ພັນທະກິດຂອງພຣະອົງເລີ່ມຕົ້ນແນວໃດ
- 3ຄຳເທດສະໜາເທິງພູເຂົາ: ພາບຊີວິດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກທີ່ພຣະເຢຊູຊົງວາດໄວ້
- 4ການອັດສະຈັນຂອງພຣະເຢຊູ: ໝາຍສຳຄັນທີ່ບອກວ່າພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ໃດ
- 5ຄຳອຸປະມາຂອງພຣະເຢຊູ: ຄວາມລັບຂອງລາຊະອານາຈັກໃນເລື່ອງເລົ່າ
- 6ການຮັບທົນທຸກຂອງພຣະເຢຊູ: ຄວາມຮັກທີ່ຍອມສະລະພຣະຊົນເທິງໄມ້ກາງແຂນ
- 7ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູ: ເຊົ້າມື້ທີ່ປ່ຽນທຸກສິ່ງ
ອ່ານຕໍ່
ພົກການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເລິກກວ່າໄວ້ໃນຖົງເສື້ອຂອງທ່ານ
BiblePro ລວມການຄົ້ນຫາດ້ວຍ AI ການອ່ານທຽບສະບັບແປຄຽງຂ້າງກັນ ເຄື່ອງມືພາສາຕົ້ນສະບັບ ແລະ ແຜນການອ່ານໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ — ດາວໂຫຼດຟຣີ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສຶກສາໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງທຸກທີ່ທຸກເວລາ